Mittwoch, 10. Juni 2009

ΔΥΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ...

Το Φραιμπουργκ (Freiburg) ειναι μια μικρη πανεπιστημιουπολη 200.000 κατοικων περιπου, στη νοτιοδυτικη Γερμανια. Βρισκεται εντος του κρατιδιου της Βαδης Βουρτεμβεργης και συνορευει με Ελβετια στα νοτια και Γαλλια στα δυτικα. Οι πολεις της Βασιλειας (Ελβετια) και Στρασβουργου (Γαλλια) δεν απεχουν παρα ελαχιστα χιλιομετρα απο το Φραιμπουργκ και ειναι ευκολα και ανετα προσβασιμες με τραινα. Πολος φυσικης ομορφιας και αξιοθεατο ειναι ο φημισμενος Μελανας Δρυμος, ο οποιος ειναι πολυ κοντα στην μικρη αυτη πολη.
Το Φραιμπουργκ ιδρυθηκε το 1120 απο τον δουκα του Zähringen. Το κεντρο της πολης βρισκεται εντος των πυλων Martinstor και Georgtor. Στα αξιοθεατα του συγκαταλεγονται η πλατεια με τον καθεδρικο ναο και τα παραδοσιακα εμπορικα κτηρια, η πλατεια Αυγουστινου, καθως και η πλατεια του παλαιου δημαρχειου. Η συγκοινωνια γινεται εκτος του κεντρου με ποδηλατα και τραμ. Υπαρχουν επισης ειδικες λεοφορειολωριδες.
Ενα απο τα πιο σημαντικα κτηρια της πολης και πηγη της ανθισης της ειναι και το πανεπιστημιο της, το οποιο ιδρυθηκε το 1457 απο τους Χαψβουργους και ονομαζεται Abert-Ludwigs-Universität Freiburg im Breisgau. Βρισκεται σε κεντρικη θεση, πολυ κοντα στον σιδηροδρομικο σταθμο της πολης, ωστε να ειναι προσβασιμο απο ολους και για ολους. Σε αυτο διδαξαν φημισμενοι καθηγητες, οπως ο φιλοσοφος Μαρτιν Χαιντεγγερ. Για τους Ελληνες, το Φραιμπουργκ εχει αρρηκτα συνδεθει με την μορφη του Νικου Καζαντζακη, μιας και ο μεγαλος λογοτεχνης αφησε την τελευταια του πνοη στο νοσοκομειο της πολης αυτης, στις 26 Οκτωβριου 1957. Υπαρχει ωστοσο και ενας αλλος λογος, για τον οποιο το Φραιμπουργκ ειναι σημαντικο για τον Ελληνα:
Στην πρωτη φωτογραφια απεικονιζεται η κεντρικη εισοδος του πανεπιστημιακου κτηριου, η οποια πλαισιωνεται απο 2 μπρουντζινα αγαλματα. Αριστερα καθεται ο Ομηρος, στηριζομενος σε μια κιθαρα. Επανω στην κιθαρα υπαρχει ενας παπυρος με στιχους απο την Ιλιαδα: "Αιεν αριστευειν και υπειροχον ειναι...". Απεναντι του απεικονιζεται, καθιστος σε θρονο και αυτος, ο Αριστοτελης. Ο παπυρος στο αριστερο του χερι αναφερει λιγες φρασεις απο εργο του: "Ανθρωπος ζωον πνευματικον εστι...". Τα δυο αγαλματα κατασκευαστηκαν απο τον Cipri Adolf Bermann το 1915. Απο το 1921 ομως και μετα, τοποθετηθηκαν στις θεσεις τους. Το 2005 εγινε μια γενικη αποκατασταση και συντηρηση τους, καθως ειχε παρουσιαστει φθορα. Διαφοροι αχαρακτηριστοι επισης, κολλαγαν κατα καιρους τσιχλες επανω τους, εσβυναν τσιγαρα, εχυναν ποτα. Περιστερια γεμιζαν τα μπρουντζινα αγαλματα με τις κουτσουλιες τους.
Το εσωτερικο του κτηριου ειναι παντοτε καθαρο και φροντισμενο. Φυσικα σε ενα τετοιο κτηριο, το οποιο κοσμειται με τα αγαλματα του Ομηρου και του Αριστοτελη, οι βιβλιοθηκες των σχολων Φιλοσοφιας, Κλασσικης Φιλολογιας και Αρχαιας Ιστοριας εχουν βρει την θεση που τους ανηκει. Το σεμιναριο Κλασσικης Αρχαιολογιας εχει μετακομισει απο το 1998 σε αλλο κτηριο. Εν τουτοις γινονταν ανεκαθεν παραδοσεις στο πανεπιστημιακο κτηριο. Ειδικα τα εαρινα εξαμηνα, που ο ουρανος δεν ειναι τοσο μουντος, που ο καιρος ζεσταινει και ο ηλιος λαμπει συχνοτερα (σ. σ.: το Φραιμπουργκ ειναι μια απο τις πολεις της Γερμανιας με τις υψηλοτερες θερμοκρασιες), ειναι πραγματικα απολαυση να παρακολουθεις διαλεξεις για την μινωικη Κρητη, για τις ρωμαικες επαρχιες στην Αφρικη, για τις ελληνικες αποικιες στην Σικελια η´για την αρχαιολογια της Κυπρου...
........................................................................................
Αλλαγη σκηνικου: Αθηνα, πανεπιστημιουπολη Ζωγραφου, Φιλοσοφικη Σχολη. Κοσμος στοιβαγμενος σε λεωφορεια που μοιαζουν με σαρδελλοκουτα. Μετα απο καμια ωρα, λογω μποτιλιαρισματος στους δρομους, φτανεις στην Φιλοσοφικη Σχολη. Τεραστιο, αχανες κτηριο, μουντο. Γκριζοι τοιχοι, μπετον και τσιμεντο παντου (βλ. φωτο. κατωθι).

Μπαινεις μεσα και απο το ταβανι σου ερχεται μια σταγονα κατακεφαλα. Το ταβανι σταζει, βλεπεις τα νερα στο πατωμα. Προσπαθεις να προσανατολιστεις μεσα σε αυτο το τεραστιο, σκοτεινο εξαοροφο κτηριο. Που ειναι η Γραμματεια της Κλασσικης Φιλολογιας; Που ειναι η Βιβλιοθηκη της Αρχαιολογιας; Που ειναι το γραφειο του ταδε καθηγητη; Ακους και σου λενε κατι για κυψελες. Και σκεφτεσαι τις μελισσες... Παντου βλεπεις ανακοινωσεις στους τοιχους. Πολλες απο αυτες ειναι χειρογραφες. Οπου δεν υπαρχουν ανακοινωσεις, υπαρχουν μουντζουρωμενοι τοιχοι. Πεταμενα χαρτια εδω και εκει, φυλλαδια πολιτικων κομματων. Οι τουαλετες ειναι βρωμικες, ουτε να πλησιασεις δεν μπορεις. Δεν ξερεις καν ποιες ειναι γυναικειες και ποιες ανδρικες. Αιθουσες διδασκαλιας...Σαν τις τουαλετες και χειροτερες... Με τι ορεξη να διαβασεις σε τετοιο περιβαλλον, με τι ορεξη να παρακολουθησεις μαθηματα; Γιατι να υπαρχει αυτη η κατασταση; Γιατι να μην ειναι η Φιλοσοφικη στου Ζωγραφου σαν το κτηριο του Φραιμπουργκ;
........................................................
Ομηρος και Αριστοτελης. Η Αρχη και το Τελος - για ορισμενους - της Ελληνικης Διανοησης. Η οποια μεταλαμπαδευτηκε στην Δυση. Και ριζωσε και βλαστησε εκει. Ενα σχετικα μικρο, αλλα σημαντικο πανεπιστημιο, το Φραιμπουργκ, στην νοτιοδυτικη Γερμανια, κρατησε καποια σπερματα διανοησης. Και ως ευγνωμοσυνη, τοποθετησε δυο μπουντζινα αγαλματα των δυο μεγαλων αυτων προσωπικοτητων στην εισοδο του, για να τα βλεπουν ολοι και να θυμουνται απο που ξεκινησε και εξελιχθηκε η ανθρωπινη σκεψη. Οι..."βαρβαροι" συνεχιζουν την παραδοση. Γιατι δυστυχως η χωρα προελευσης των πνευματικων αυτων πατερων, δεν την προχωραει. Αρεσκεται στην στειρα αποστηθιση σε κτηρια φυλακες - οταν δεν γινονται σε αυτα καταληψεις για διφορους λογους - και στην προωθηση περιεργων "πονηματων" απο ερασιτεχνες τηλεπλασιε...

Montag, 8. Juni 2009

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ...

ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ: 27 κρατη μελη της Ευρωπαικης Ενωσης

375 εκατ. ευρωπαιοι ψηφοφοροι

736 θεσεις στο ευρωπαικο κοινοβουλιο


ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΑΝΑ ΕΔΡΕΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ:
Μεταξυ 263 και 273 εδρες για τους συντηρητικους- δεξιους

155 - 165 εδρες για τους σοσιαλιστες

78 - 84 εδρες για τους φιλελευθερους

52 -56 εδρες για τους πρασινους- οικολογους

Η αποχη απο τις καλπες εφτασε το 47 %


ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ:



1) ΠΑΣΟΚ: περιπου 36,65% (8 βουλευτες)
2) Ν. Δ.: περιπου 32, 29% (8 βουλευτες)
3) Κ.Κ.Ε.: περιπου 8,35% (2 βουλευτες)
4) ΛΑ.Ο.Σ.: περιπου 7,15% (2 βουλευτες)
5) ΣΥΡΙΖΑ: περιπου 4,70% (1 βουλευτης)
6) Οικολογοι: περιπου 3,49% (1 βουλευτης)
Η αποχη απο τις καλπες εφτασε το 47 %
[Πηγες: ελληνικος τυπος, κυριως οι εφημ. ΝΕΑ, ΕΘΝΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ]
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η σχετικα μεγαλη αποχη σημαδεψε τις φετινες ευρωεκλογες. Σε γενικες γραμμες φανηκε οτι τα κομματα της δεξιας υπερτερουν στην νεα ευρωβουλη. Απο την μια μερια, διοτι οι σοσιαλιστικες κυβερνησεις χωρων οπως η Ισπανια και το Ηνωμενο Βασιλειο δεν καταφεραν να πραγματοποιησουν τις πολιτικες τους εξαγγελιες, με αποτελεσμα να απογοητευσουν τους ψηφοφορους τους. Απο την αλλη, το προφιλ των ηγετων των χωρων που κυβερνουνται απο συντηρητικα κομματα, οπως η Γαλλια, η Γερμανια, η Ιταλια, η Ολλανδια, η Αυστρια, το Βελγιο, η Πολωνια και η Ουγγαρια παραμενει δημοφιλες - παροτι επισης δεν εχουν γινει ακομη οι αναμενομενες βελτιωσεις - κυριως επειδη προβαλεται απο μεριδα των Μ.Μ.Ε. (βλ. περιπτωσεις Σαρκοζυ, Μπερλουσκονι). Μονο στην Ελλαδα και την Μαλτα τα πηγαν καλα οι σοσιαλιστες και αυτο εγινε κυριως, επειδη βρισκονται στην αντιπολιτευση, οπως εκτιμουν οι πολιτικοι αναλυτες και οι δημοσιογραφοι.
Σε γενικες γραμμες εικαζεται οτι οι ευρωπαιοι ψηφοφοροι στραφηκαν στα δεξια κομματα, επειδη βιωνουν καθημερινα προβληματα οπως η ανεργια, η ακριβεια, η ανασφαλεια, η ξενοφοβια και η αθροα ελευση λαθρομεταναστων. Η αποχη εξηγειται ως προσπαθεια απαξιωσης του θεσμου και των κομματων. Πολλοι ευρωπαιοι αισθανονται απαισιοδοξοι και προδομενοι απο τις κυβερνησεις τους. Με την αποχη τους απο τις καλπες θελαν να δειξουν οτι αποστρεφονται τα κομματα που αθετησαν τις υποσχεσεις και τις προεκλογικες εξαγγελιες τους προς αυτους για μια καλυτερη Ευρωπη. Δεν πιστευουν οτι εαν αξιοποιησουν την ψηφο τους, θα αλλαξουν τα πραγματα προς το καλυτερο.
Αυτο φαινεται ιδιαιτερα σε περιπτωσεις, οπως η ελληνικη. Πριν απο εναν χρονο περιπου, γραφονταν στο ιστολογιο αυτο, οτι ο ελληνας ψηφοφορος αισθανεται σαν να βρισκεται αναμεσα στην Σκυλλα και την Χαρυβδη, οταν προκειται να ψηφισει. Και τα δυο μεγαλα κομματα ειναι αναξια εμπιστοσυνης. Τα μικροτερα δεν πειθουν με τις θεσεις τους, οτι θα βελτιωσουν τα πραγματα στη χωρα. Ο ελληνας ψηφοφορος δεν ειναι ικανοποιημενος απο το προφιλ των υποψηφιων ευρωβουλευτων. Ποιον απο ολους να πιστεψει και γιατι; Αφου λοιπον πιστευει οτι δεν προκειται να αλλαξει τιποτε, αφου πιστευει οτι κομματα και εκπροσωποι τους δεν τον εκφραζουν, σκεφτεται οτι δεν αξιζει τον κοπο να χασει τον χρονο του, προκειμενου να ψηφισει.
Η σκεψη του ελληνα ψηφοφορου πανω σε αυτο ειναι απολυτα κατανοητη. Προσωπικα εκφραζονται διαφωνιες απο τον γραφοντα πανω σε αυτο. Εχει αναφερθει και σε προηγουμενα κειμενα στο θεμα. Η ψηφος ειναι δυναμη στα χερια του πολιτη. Και αυτην την δυναμη θα πρεπει να την εκμεταλλευτει. Ευτυχως που υπηρξε και ενα 53 % που σκεφτηκε ετσι και επραξε δεοντος. Ετσι η Ν.Δ. επεσε σε ποσοστα, μολονοτι πηρε ιδιο αριθμο εδρων με το ΠΑΣΟΚ. Ας ελπισουμε οτι το αποτελεσμα των ευρωεκλογων θα εκληφθει ως "προβα τζενεραλε" για τις εθνικες εκλογες - οποτε αυτες γινουν. Ο κοσμος δεν αντεχει αλλο απο την διακυβερνηση της Ν.Δ. Η ακριβεια, οι φοροι, η ανεργια, οι χαμηλοι μισθοι και συνταξεις, τα σκανδαλα, οι μιζες, τα διαφορα παρακρατικα κυκλωματα, η ανοδος της εγκληματικοτητας, η λαθρομεταναστευση, η αδιαφορια Αρχων και Φορεων εχουν γονατισει κυριολεκτικα τον ελληνα πολιτη. Η χωρα αυτοκαταστρεφεται κατα αυτον τον τροπο και κανενας δεν κανει τιποτε. Ποτε θα ξυπνησουμε επιτελους απο τον ληθαργο;
Σχεδον ολες οι χωρες της Ευρωπαικης Ενωσης εχουν παρομοια προβληματα. Οι ψηφοφοροι τους σκεφτηκαν οτι η ισχυρη παρουσια δεξιων κομματων στο ευρωπαικο κοινοβουλιο θα τους προφυλαξει απο την ακριβεια, την ανεργια, αλλα και την λαθρομεταναστευση. Σε αυτην την νεα συνθεση, ποιον ρολο προκειται να παιξει η Ελλαδα;

Montag, 1. Juni 2009

Ο ΟΓΔΟΟΣ ΝΑΝΟΣ (ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ).

(Ολοι γνωριζουν την ιστορια της Χιονατης με τους επτα νανους. Αλλα κανεις δεν γνωριζει οτι πριν βρεθει η Χιονατη μπροστα τους, μαζι τους ζουσε ενας ογδοος νανος. Ηταν κοντος αλλα φαρδυς, καραφλος, και φορουσε εναν μαυρο μαλλινο σκουφο και μαυρο πουλοβερ ζιβαγκο. Συνηθιζε να κυκλοφορει με ποδηλατο οπου και να πηγαινε. Τον λεγαν Φιλ και ερχοταν απο την αλλη ακρη του ωκεανου. Αυτη ειναι η ιστορια του)*.

Μια φορα και εναν καιρο, ζουσε σε μια μακρινη, παγωμενη χωρα στην αλλη ακρη του ωκεανου ενας νανος που τον λεγαν Φιλ. Ο Φιλ ηταν αθλητικος, γιατι εκανε διαρκως ποδηλασια. Συναμα ηταν πολυ περιεργος. Του αρεσε να μαθαινει πραγματα. Η ζωη του στην χωρα του δεν τον ικανοποιουσε. Ηθελε να αποκτησει εμπειριες. Ετσι, μπαρκαρε καποτε σε ενα καραβι και περασε στην ηπειρωτικη χωρα της αλλης μεριας του ωκεανου.
Στο λιμανι, ακουσε για ενα σπιτι που κατοικουσαν κατι νανοι που εψαχναν για δουλεια. Σκεφτηκε να ξεκινησει πρωτα απο εκει. Ισως οι αλλοι νανοι να μπορουσαν να τον βοηθησουν. Καβαλησε λοιπον το ποδηλατακι του και ταξιδεψε προς βορρα. Διεσχιζε δαση, καμπους και βουνα. Βρηκε τελικα που εμεναν οι αλλοι νανοι. Την καλυβα τους την βρηκε σε ενα ξεφωτο του δασους, διπλα σε ενα ποταμακι.
Οι υπολοιποι νανοι τον καλοδεχτηκαν. Εκεινη την εποχη ζουσαν επτα απο αυτους στην καλυβα, η οποια ηταν κατι μεταξυ ξενωνα, διακομιστικου κεντρου και γραφειου ευρεσεως εργασιας για προικισμενους νανους. Οποιοσδηποτε νανος μπορουσε να μεινει για οσο χρονικο διαστημα ηθελε. Στην διαρκεια της παραμονης του, συμμετειχε στις κοινες δουλειες, οπως καθαρισμα, μαγειρεμα, ψωνια και δουλεια στο κοντινο ορυχειο.
Στην αρχη ολα ηταν καλα. Ο Φιλ συμμετειχε σε ολες τις δουλειες και γνωριστηκε με τους υπολοιπους επτα. Οσο ομως περνουσε ο καιρος, τοσο περισσοτερο βαριοταν. Δεν ειχε ορεξη για τιποτε απο αυτα. Ο Φιλ ηταν υπερφιλοδοξος και αχορταγος χαρακτηρας. Αρχισε να κλεινεται στον εαυτο του και περιορισε τις επαφες με τους αλλους επτα. Οι υπολοιποι νανοι αναρωτιονταν τι εχει και ησαν παντα προθυμοι να τον βοηθησουν. Ομως ο Φιλ ειχε αλλα σχεδια. Ασφυκτιουσε μεσα σε ενα τετοιο περιβαλλον, περιστοιχιζομενος απο επτα αρσενικους νανους. Ηθελε γυναικες, ηθελε περιπετειες, ηθελε ενα σωρο πραγματα.

Καποια στιγμη βρεθηκε η καταλληλη ευκαιρια για να πραγματοποιησει ο Φιλ το σχεδιο που ειχε σκεφτει εδω και καιρο. Καμωθηκε καποια μερα τον αρρωστο και εμεινε στο κρεβατι. Ενοσο οι υπολοιποι νανοι, κατα παρακληση του, πηγαιναν στο ορυχειο, ο Φιλ σηκωθηκε απο το κρεβατι του. Φορεσε το ζιβαγκο και τον σκουφο του, πηρε το ποδηλα το του και εφυγε απο την καλυβα. Εφυγε, μολις λιγες ωρες πριν εμφανιστει η Χιονατη στο ξεφωτο, καταδιωκομενη απο τους φρουρους της μητριας της.
Ο Φιλ ταξιδεψε ακομα πιο βορεια. Διεσχισε καμπους και βουνα, ωσπου εφτασε στο βασιλειο της Βαρδεμβεργης. Διανυκτερευοντας σε ενα χανι, ακουσε απο τους ντοπιους για ενα καστρο στο κοντινο δασος, το οποιο ηταν κατι σαν την καλυβα των νανων. Η διαφορα εγκειταν στο οτι κατοικουνταν απο πριγκηπισσες, οι οποιες δεν ηθελαν να παντρευτουν πριγκηπες, αλλα να ζησουν την ζωη τους.
Η καρδια του Φιλ εσφιξε απο χαρα. Επιτελους βρηκε αυτο που αναζητουσε. Αυτος, ενας νανος, μονος σε ενα καστρο γεματο πανεμορφες πριγκηπισσες! Θα περνουσε παραδεισενια! Την επομενη ημερα, καβαλησε το ποδηλα το του και κινησε να βρει το καστρο. Μεσα σε λιγες ωρες βρισκοταν στο σκοτεινο δασος. Δεν χρειαστηκε να ψαξει και πολυ. Σε ενα ξεφωτο, βρεθηκε μπροστα σε ενα ψηλο, μουντο κτηριο χτισμενο απο πετρα, μεταλλο και γυαλι. Ηταν το μυθικο καστρο Μαρσταλχοφ. Σταθηκε μπροστα στην μεγαλη, σιδερενια πορτα, η οποια ανοιξε απο μονη της, ως δια μαγειας. Μπηκε μεσα. Το καστρο ηταν τετραοροφο, με μια μεγαλη ταρατσα και κηπο στο πισω μερος. Σε καθε οροφο υπηρχαν βιβλιοθηκες. Στην εισοδο του κτηριου βρηκε ενα μεγαλο δωματιο. Ηταν ο χωρος υποδοχης των καλεσμενων. Εκει βρηκε επτα πριγκηπισσες. Στην αρχη απορησαν, αλλα δεν ειχαν αντιρρηση να μεινει μαζι τους.
Μετα απο ενα μικρο διαστημα προσαρμογης στο Μαρσταλχοφ, ο Φιλ ειχε την δυνατοτητα να γνωριστει καλυτερα με καθε μια απο τις πριγκηπισσες. Μια απο αυτες λεγοταν Σεσιλια. Ηταν κοντη και κοκκαλιαρα. Επισης ηταν πολυ κουτσομπολα και κατασκοπευε συχνα τις υπολοιπες. Ηταν διαβασμενη πολυ και αρκετες φορες εκανε υποδειξεις στις αλλες η´εφερνε τις συζητησεις τους στο σημειο που να φανει η δικη της πνευματικη ανωτεροτητα. Μια αλλη απο τις πριγκηπισσες ονομαζοταν Ιουλια. Ειχε ενα περιεργο τικ, να χαχανιζει για πεντε λεπτα ασταματητα και αναιτια. Μαζι τους ζουσε μια νεραιδοπριγκηπισσα που ονομαζοταν Ναντιν. Αυτη ηταν παντα ησυχη και σιωπηλη. Μιλουσε μεν, αλλα ελαχιστα. Ηταν λιγο σνομπ και δεν εκανε συχνα παρεα με τις υπολοιπες. Προτιμουσε να περναει ωρες στο δωματιο της προσευχομενη, διαβαζοντας και ακουγοντας μουσικη. Μια αλλη πριγκηπισσα που δεν περνουσε παρα πολυ χρονο με τις υπολοιπες ηταν η Σελμα, μια μικροσωμη, αθλητικη πριγκιπησσα απο την Ανατολη. Αυτηνης της αρεσαν πολυ τα ταξιδια. Η Σελμα ηταν κολλητη με την πριγκηπισσα Μυριαμ, την οποια επηρρεαζε. Η Γιασμιν ηταν μια αλλη ανατολιτισσα πριγκηπισσα με χτενισμα τυπου ρασταφαρι. Ηταν πιο μεγαλοσωμη απο τις αλλες και για αυτο ηταν υπευθυνη για τις βαριες δουλειες του Μαρσταλχοφ. Τελος υπηρχε και η Μαρλις, η μεγαλυτερη σε ηλικια πριγκηπισσα της ομαδας. Η Μαρλις ειχε ηδη εμπειρια με πριγκιποπουλο και ειπε να μην ξαναδοκιμασει. Ηταν η ειδημων στον τομεα της τεχνικης, υπευθυνη για τις συσκευες και επιδιορθωσεις στο καστρο.
Οι επτα πριγκηπισσες δεν ειχαν αντιρρηση να μεινει μαζι τους ο Φιλ για οσο χρονικο διαστημα ηθελε στο καστρο, αρκει να τις βοηθαει με τις δουλειες, τις οποιες εκαναν εναλλαξ. Δηλαδη καθαρισμα, αγορες, μαγειρεμα, τακτοποιηση των βιβλιοθηκων και της αρχειοθηκης, επιδιορθωσεις στα υδραυλικα κ.α. παρομοια. Απο την πλευρα του και ο Φιλ ηθελε να μεινει στο καστρο, κι ας εκανε τις ιδιες περιπου δουλειες που εκανε και στην καλυβα των νανων. Η διαφορα ηταν οτι ειχε στην διαθεση του βιβλιοθηκες για να μαθει δυο πραγματα παραπανω, αλλα το κυριοτερο ηταν, οτι θα ζουσε με επτα πριγκηπισσες, με τις οποιες ειχε καποια κοινα (π.χ. η Σεσιλια και η Μαρλις ησαν γνωστες φαρμακογλωσσες. Η Σελμα και η Γιασμιν ησαν αθληταρουδες. Η Ναντιν ηταν ακομα πιο ντροπαλη και απο αυτον) και για αυτο ηταν βεβαιος οτι θα ειχε επιτελους την ευκαιρια να κοιμηθει με καποιες απο αυτες - η´και με ολες...
Δυστυχως η ευκαιρια αυτη δεν του δωθηκε ποτε. Μπορει οι επτα πριγκηπισσες να εμεναν μαζι, αλλα αυτο δεν σημαινε οτι ησαν και φιλες μεταξυ τους. Υπηρχαν κλικες και κουτσομπολια μεταξυ τους. Η αφιξη και παραμονη του Φιλ εκανε τα πραγματα χειροτερα. Η αφορμη δωθηκε οταν η Σελμα ειχε κανονισει να παει καποιο ταξιδι τελευταια στιγμη χωρις να ενημερωσει εγκαιρως τις υπολοιπες, πραγμα που σημαινε οτι δεν θα μπορουσε να αναλαβει την δουλεια που της ειχε ανατεθει. Κουβεντα στην κουβεντα, τα πραγματα αγριεψαν. Στην βραδυνη συγκεντρωση, η Γιασμιν ξεσπαθωσε και με το δικιο της, γιατι επρεπε να κανει ολες τις χαμαλοδουλειες. Η Σελμα φυσικα το πηρε εγωιστικα και αντεδρασε αναλογως. Οι υπολοιπες μοιραστηκαν στα αντιστοιχα στρατοπεδα. Ματαια προσπαθησαν οι ψυχραιμοτερες οπως η Μαρλις, να επαναφερουν τις ισορροπιες. Πολεμος ειχε ξεσπασει εντος του Μαρσταλχοφ και η κλικα των επτα πριγκηπισσων διενυε τα τελευταια λεπτα της υπαρξης της.
Ο Φιλ στενοχωρηθηκε πολυ. Εβλεπε οτι δεν τον σηκωνε πλεον το κλιμα. Ειχε βαλει και αυτος βεβαια το δαχτυλακι του, ποτε κανοντας παρεα με την μια πριγκηπισσα και λεγοντας κουτσομπολια για τις υπολοιπες, ποτε κανοντας παρεα με την αλλη, συκοφαντοντας τις υπολοιπες, για να γινει αρεστος. Το βραδυ του μεγαλου καυγα, εφυγε κρυφα απο το Μαρσταλχοφ. Θα γυρνουσε πισω στους επτα νανους και θα τους εξηγουσε τι ειχε συμβει. Πιστευε οτι θα τον δεχονταν, εαν τους ζητουσε συγγνωμη και τους εξηγουσε την ιστορια του.
Καβαλα στο ποδηλατο του, ταξιδεψε προς τον Νοτο. Ενω πλησιαζε την καλυβα των επτα νανων, ενα λευκο αλογο περασε ξαφνικα απο μπροστα του καλπαζοντας με μεγαλη ταχυτητα και σηκωνοντας ενα παχυ συννεφο σκονης. Ο Φιλ προλαβε να διακρινει εναν νεαρο ιπποτη και μια κοπελα πανω στο αλογο, καθως χανονταν στον οριζοντα. Φτανοντας στην καλυβα, βρηκε τους επτα νανους. Εκεινοι εμειναν εκπληκτοι καθως τον ειδαν. Ο Φιλ τους ζητησε συγγνωμη και τους εξηγησε πως επρεπε να φυγει και που πηγε. Με την σειρα του ζητησε - ως περιεργος που ηταν - να μαθει τι συνεβει κατα την απουσια του. Οι επτα του διηγηθηκαν την ιστορια της Χιονατης. Ο Φιλ τα εχασε ακομα μια φορα. Συνειδητοποιησε οτι η αποφαση του να εγκαταλειψει τους νανους ηταν λαθος. Οσο ηταν η Χιονατη μαζι τους, οι νανοι περνουσαν φανταστικα - σε ολους τους τομεις της διασκεδασεις που μπορει να υπαρχουν...
Φυσικα, μετα απο ολα αυτα δεν ηταν πλεον δυνατον να μεινει μαζι με τους νανους. Του δικαιολογηθηκαν οτι περιμεναν δυο αλλους νανους και συνεπως δεν υπηρχε χωρος για αυτον. Μερικοι απο αυτους φαινονταν οτι ησαν θυμωμενοι μαζι του. Καποιοι αλλοι ησαν απλως απογοητευμενοι απο την συμπεριφορα του. Ο Φιλ το καταλαβε. Για αλλη μια φορα λοιπον καβαλησε το ποδηλατο του και εφυγε. Κατευθυνθηκε προς το λιμανι. Θα επεστρεφε στην πατριδα του. Τα ειχε κανει θαλασσα με τον εγωισμο, την φιλοδοξια, την διστακτικοτητα του. Ηθελε τα παντα και τελικα δεν απεκτησε τιποτε. Το μονο που του εμεινε απο ολη αυτην την εμπειρια ηταν αυτο ακριβως το μαθημα. Ισως ομως να ξαναδοκιμαζε στο μελλον ακομα ενα ταξιδι στην μακρινη αυτη ηπειρο. Καιρος ηταν να αριχσει να μαθαινει απο τα λαθη του.
*(Η ιστορια αυτη ειναι ενα υποθετικο spin-off του παραμυθιου της Χιονατης. Τα γεγονοτα και οι χωροι ειναι φανταστικα. Τα προσωπα οχι)