Freitag, 20. November 2026

ΟΙ ΠΡΟΘΥΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΡΟΘΥΜΟΙ.

 Κοσμοϊστορικά γεγονότα έλαβαν χώρα χτες Πέμπτη 19 Νοεμβρίου σε δυο γωνιές του πλανήτη - και δεν εννοούμε την κυκλοφορία του έκτου "Grand Theft Auto" ( ή GTA 6): Από την μία, η Τριμερής ΗΠΑ-Ρωσίας-Κίνας στην Σεντζέν, η οποία χαρακτηρίστηκε από τα ΜΜΕ και ως "Γιάλτα 2.0" (εικ. 1). Από την άλλη η "Συμμαχία των Προθύμων" με την συμμετοχή χωρών της ΕΕ και της Ουκρανίας στο Βερολίνο (εικ. 2). 

 Οι συμβολισμοί είναι εμφανείς: στην πρώτη περίπτωση, οι "Νέες Υπερδυνάμεις" συναντηθήκαν για να αποφασίσουν εντός 80 λεπτών οτι δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα. Και όχι μόνο αυτές, αλλά κανείς άλλος. Σίγουρα δεν είναι τα μοναδικά πράγματα που συζητήσαν μεταξύ τους, αλλά δεν μπορούμε να ξέρουμε ποιές άλλες αποφάσεις παίρνονται όταν κλείνουν οι πόρτες. Το σίγουρο είναι, οτι η συνάντηση αυτή έγινε για να παγιώσουν και οι τρείς τους την ισχύ τους.

 Στην δεύτερη περίπτωση, αυτοί που "έφαγαν πόρτα" από τους τρείς "Μεγάλους" είπαν να συναντηθούν χώρια στο Βερολίνο, σαν αντίδραση, και να δώσουν κι άλλα δις από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό στην Ουκρανία για να συνεχίσει τον ατέρμονο πόλεμο. Για κάτι τέτοια είναι πρόθυμοι.

Εικ. 1: Η Τριμερής (ΗΠΑ-Ρωσία-Κίνα) στην Σεντζέν (Κίνα)

 
Εικ. 2: Η Συμμαχία των Προθύμων στο Βερολίνο (Γερμανία)
 

Ξεροκέφαλοι υπάρχουν και στις δυο πλευρές, το ζήτημα όμως είναι οτι, και οι μεν και οι δε πρέπει να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι από κοινού. Δεν πρέπει και δεν μπορεί να γίνεται ανεκτό στα πρόθυρα ακόμα ενος χειμώνα, με τα ενεργειακά και οικονομικά θέματα άλυτα, να μοιρολογάνε και να κατηγορούν οι χώρες της ΕΕ αντί να αξιοποιήσουν τα όπλα της διπλωματίας και να προσπαθήσουν να βρούν συμφέρουσες λύσεις για τους λαούς τους. Πρέπει να συζητήσουν με τους τρείς "Μεγάλους" - να μπούν και πάλι στο παιχνίδι. Μην περιμένουν και μην ελπίζουν να πάρουν τρίτοι αποφάσεις για ζητήματα που αφορούν άμεσα την ευρωπαϊκή ήπειρο. Αυτά τα πράγματα δεν επιτρέπεται να μπαίνουν στον αυτόματο. 

Donnerstag, 19. November 2026

007: ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ.

 Αρχές της βδομάδας ανακοινώθηκε οτι ο επόμενος Τζέημς Μπόντ θα είναι ο δημοφιλής σε σινεκριτικούς και νεανικό κοινό (ειδικά millennials και GenZ) Robert Pattinson (βλ. εικ. 1). Όπως και με τον προηγούμενο, τον απερχόμενο Daniel Craig, η είδηση χώρισε το κοινό σε δυο στρατόπεδα: οι μεν χαίρονται και επικροτούν, οι δε αποδοκιμάζουν και ειρωνεύονται.

 Κατανοούμε και τις δυο πλευρές. Από την μια, ο νεαρός Βρετανός έχει αποδείξει πως διαθέτει πλούσια γκάμα. Έχει πρωταγωνιστήσει σε πληθώρα ταινιών διαφορετικών ειδών και ρόλων ποικίλων εκφάνσεων. Από την άλλη, καλείται να μπεί σε μεγάλα παπούτσια. Ο προκάτοχός του άφησε βαρύ αποτύπωμα. 

¨Οταν ο Κρέγκ πήρε τον ρόλο, υπήρχε σκληρός ανταγωνισμός από παραπλήσια franchises: ο Τομ Κρούζ ως ΄Ιθαν Χάντ στις "Επικίνδυνες Αποστολές" και ο Μάτ Ντέϊμον ως Τζέϊσον Μπόρν στις ομώνυμες ταινίες κάνανε "παπάδες": "ταβερνόξυλο", κασκαντεριλίκια, υπερβολικά χρονοβόρες καταδιώξεις με διάφορα μέσα (από μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα μέχρι κότερα και ελικόπτερα). Συνεπώς οι τότε παραγωγοί, σεναριογράφοι και σκηνοθέτες ακολουθήσαν την πεπατημένη. Πήγαν και αυτοί με το κύμα και δώσαν τον ρόλο στον Κρέγκ, ο οποίος υποδύθηκε εναν τραχύ, άγριο, απρόβλεπτο Μπόντ, ο οποίος δεν είχε την φινέτσα και το αριστοκρατικό, μπον βιβάντ στύλ ενος Σών Κόννερι, ενός Ρότζερ Μούρ, ενός Πιρς Μπρόσναν. Διέθετε επίσης την φυσιογνωμία ενος "blue collar", "working class hero" και όχι εκείνην ενός φλεγματικού, ατσαλάκωτου Βρετανού τζέντλεμαν. Παρ' όλα αυτά όμως, το πείραμα πέτυχε και οι ταινίες του Κρέγκ, όπως "Casino Royale" (2006) και "Skyfall" (2012) συγκαταλέγονται στις εμπορικότερες του franchise που λέγεται "007". 


 Από τότε όμως έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Μετά και την τελευταία ταινία του Κρέγκ ως Μπόντ, το 2021, ανακοινώθηκε οτι η παραγωγός Μπάρμπαρα Μπροκόλι (η οποία είχε κληρονομήσει το franchise από τον πατέρα της Άλμπερτ) πούλησε τα δικαιώματα στην Amazon του Bezos. Η Amazon είχε αγοράσει επίσης το στούντιο Metro-Goldwin-Meyer (MGM), το οποίο ήταν ο distributor των συγκεκριμένων ταινιών. Από τότε υπήρχαν συζητήσεις για reboot του χαρακτήρα. Πρόσφατα έγιναν οντισιόν, στις οποίες επιλέχθηκαν ηθοποιοί μέχρι 40 ετών. Ο Πάττινσον βγήκε νικητής. 

 Η επιλογή του ίσως σηματοδοτεί την επιστροφή του πράκτορα 007 στις ρίζες του. Ο ψιλόλιγνος Πάττινσον ταιριάζει εμφανισιακά περισσότερο στον Μπόντ, όπως τον είχε φανταστεί ο δημιουργός του, Ίαν Φλέμινγκ. Θεωρητικά θα μπορούσε να επιλεγεί και ο αξιόλογος Dan Stevens, ο οποίος θυμίζει κατά κάποιον τρόπο Πίρς Μπρόσναν. Ή ο Charlie Hunnam, εαν οι νέοι παραγωγοί επιθυμούσαν να συνεχίσουν την πορεία που χάραξε ο Κρέγκ - του μοιάζει άλλωστε φυσιογνωμικά. Ατυχώς και οι δυο προαναφερόμενοι είναι άνω των 40 έτων.  Μέλει γενέσθαι πως θα εξελιχθεί το νέο σενάριο. 

 Επηρροές υπάρχουν και είναι πλουσιότατες: από παρακρατικές μσθοφορικές ομάδες τύπου "Βάγκνερ", οι οποίες συνεργάζονται με δικτατορικά καθεστώτα σε τριτοκοσμικές "μπανανίες", πολυεθνικές με μάνατζερς που χρησιμοποιούν υπερσύγχρονα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, μέχρι τρομοκρατικές ομάδες που αξιοποιούν τον ανταρτοπόλεμο χάκερς για να χτυπήσουν από εμπορικά κέντρα  μέχρι και κυβερνήσεις. Τα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, τεχνολογικά γεγονότα των τελευταίων έξι-επτά ετών φθάνουν και περισσεύουν για να δώσουν έμπνευση στους σεναριογράφους της Amazon-MGM.

 Το τελευταίο και βασικό ερώτημα πάντως είναι, ποιά η θέση ενός πράκτορα των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών στον κόσμο, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί αυτός σήμερα; Ποιόν ρόλο καλείται να παίξει ο 007 της ΜΙ6, ο οποίος βρίσκεται στην Υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητας μιας χώρας, η οποία ούτε υπερδύναμη είναι, ούτε μέλος της ΕΕ; Που χωράει ο Μπόντ μεταξύ Αμερικανών και Κινέζων CEO, Ρώσων ολιγαρχών, Αράβων εξτρεμιστών, χάκερς, μισθοφόρων, συλλεκτών κρυπτονομισμάτων, μαφιόζων, ναρκέμπορων;

 Είμαστε περίεργοι να δούμε τι μας περιμένει στην μεγάλη οθόνη, όταν και όποτε εμφανιστεί ο Πάττινσον ως Τζέημς Μπόντ...

 

Samstag, 14. November 2026

RIP Prof. Niemeier...

 

  Χάρις την μοντέρνα τεχνολογία πληροφορηθήκαμε την ίδια μέρα (την χτεσινή, αποφράδα Παρασκευή και 13 του μήνα) για την απώλεια του εικονιζομένου. Η φωτογραφία φυσικά δεν είναι πρόσφατη. Ο εικονιζόμενος, ο συνταξιούχος καθηγητής και πρώην διευθυντής της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής-Παράρτημα Αθηνών Wolf-Dietrich Niemeier, παρά τα προβλήματα υγείας (από την εποχή του κορονοϊού και μετά είχε χάσει κιλά και είχε κάποια κινητικά προβλήματα), συμμετείχε μέχρι και πρίν λίγους μήνες σε συνέδρια και ομιλίες. 

Wolf-Dietrich Niemeier (01.05.1947-13.11.2026)

  Γεννημένος την Πρωτομαγιά του 1947 στην Γοττίγγη (Göttingen), ο Niemeier ξεκίνησε τις σπουδές του στις αρχαιογνωστικές επιστήμες από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 στην γεννέτειρά του, για να τις συνεχίσει εντός της δεκαετίας του 1970 στην Χαϊδελβέργη και το γειτονικό Μαννχάϊμ. Στην τελευταία αυτήν πόλη δίδασκε ο Wolfgang Schiering, ειδήμων επί της μινωϊκής κεραμικής. Υπό την επίβλεψή του, ο Niemeier θα ολοκληρώσει στα 1976 την διατριβή του περί του ανακτορικού κνωσσιακού ρυθμού. Ακολούθως θα μεταβεί στο Μαρβούργο - έτερη έδρα Μινωϊκών σπουδών και ερευνών στην Γερμανία χάρις την επιμονή του Friedrich Matz του νεώτερου - και θα εργαστεί ως τις αρχές της δεκαετίας του 1980 για το CMS (Corpus der Minoischen und Mykenischen Siegel). Εν συνεχεία θα διδάξει στο πανεπιστήμιο του Φράϊμπουργκ μεταξύ 1986 και 1991. Στα 1991 θα μεταβεί στην Χαϊδελβέργη ως διάδοχος του Jörg Schäfer, όπου και θα παραμείνει μέχρι το 2001. 

 Η παραμονή του στην Χαϊδελβέργη για μια δεκαετία θα σηματοδοτήσει την προσωπική του ακμή. Συνδιευθύνει ανασκαφή στο Ισραήλ, στην θέση Τέλ Κάμπρι, στην οποία ευρέθησαν σπαράγματα φρεσκογραφιών αιγαιακής τεχνοτροπίας και θεματικής. Εν συνεχεία θα ανασκάψει στην Μίλητο (Μικρά Ασία), στην οποία θα ανακαλύψει εστίες μινωϊκής και μυκηναϊκής εγκατάστασης. Συμμετέχει στην μικρής διάρκειας ανασκαφή και δημοσίευση της βίλας της Αμνισού στην Κρήτη μαζί με τους Jörg Schäfer και Veit Stürmer. Διοργανώνει και εκδίδει ως Aegaeum 12 το μεγάλο συνέδριο "Politeia: Society and State in the Aegean Bronze Age" (5th International Aegean Conference, 10.-13.04.1994).

 Οι παραδόσεις και τα σεμινάριά του έχουν πάντα ενδιαφέρουσα θεματική και συγκεντρώνουν πλήθη κόσμου. Τα γραπτά του είναι πλούσια σε εκτενείς βιβλιογραφικές παραπομπές. Φοιτητές, πολλοί εξ αυτών Έλληνες, έρχονται για να γράψουν διατριβές υπό την εποπτεία του. Είναι πληθωρικός και κοινωνικός, δικτυώνεται με τους μεγάλους συναδέλφους του σε Ευρώπη και Αμερική, τους οποίους συχνά-πυκνά καλεί για ομιλίες. Αρκετοί εξ αυτών μένουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην Χαϊδελβέργη ως υπότροφοι ερευνητές. Με το πάθος και την ενέργειά του, βάζει την Χαϊδελβέργη στον χάρτη των πανεπιστημιουπόλεων, στις οποίες μπορεί κανείς να μελετήσει - χάρις τις εξαιρετικά επανδρωμένες βιβλιοθήκες - τον μινωϊκό και μυκηναϊκό πολιτισμό. Ναι μεν φιλέλλην, μερακλής, λάτρης της ελληνικής κουζίνας και της μινωϊκής Κρήτης (η οποία διαπερνάει όλην την εργογραφία του, αλλά στην οποίαν δεν κατέστει δυστυχώς δυνατόν να ανασκάψει ευρέως) είναι επίσης και πατριώτης, μιας και δεν έχουμε υπόψιν μας εαν κάποιοι εκ των Ελλήνων φοιτητών του, οι οποίοι αφήναν οικονομικά κέρδη δια της παραμονής τους στην Χαϊδελβέργη, συμμετείχαν σε ανασκαφές του. Αρέσκεται επίσης να βρίσκεται στο κέντρο του ενδιαφέροντος, να συγκεντρώνει τον θαυμασμό και την αγάπη του κόσμου.

 Μετά το μιλλένιουμ, εγκαταλείπει την Χαϊδελβέργη για να αναλάβει την διεύθυνση του αθηναϊκού παραρτήματος της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής. Από την θέση αυτή θα οργανώσει ανασκαφές στην Κεραμεικό (στον οποίον θα ανακαλύψει ακόμα εναν αρχαϊκό Κούρο), στο Ηραίο της Σάμου, ενώ θα ξεκινήσει και πάλι τις ανασκαφές στο Καλαπόδι της Φθιώτιδας. Στο εκείθεν ιερό του Απόλλωνος θα διαπιστώσει την επιβίωση και συνέχεια της λατρείας και χρήσης του χώρου, από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού εως και τους Αρχαϊκούς και Κλασικούς Χρόνους. Σε διαλέξεις του έκανε λόγο και για την εύρεση θραυσμάτων αρχαϊκών τοιχογραφιών, οι οποίες δυστυχώς δεν έχουν δημοσιευτεί.

 Από τα 2020 και μετά, η υγεία του επιδεινώθηκε. Αφότου συνταξιοδοτήθηκε, παρέμεινε στην Αθήνα με την σύζυγό του, η οποία συνέβαλλε στις δημοσιεύσεις του με τα σχέδιά της αναπαραστάσεων, τοπογραφικών, αγγείων.  

 Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής. Ο Niemeier είναι μαζί με τον Hartmut Matthäus ο τελευταίος των μεγάλων Γερμανών Αρχαιολόγων, οι οποίοι ασχοληθήκαν με τους πολιτισμούς του Αιγαίου της Εποχής του Χαλκού. Επί της ακμής του, διάφορα ινστιτούτα στην Γερμανία υποστηρίξαν την προαναφερόμενη εξειδίκευση. Τώρα πλέον έχουν αλλάξει τα πράγματα και επικρατεί η επικέντρωση σε ελάχιστους πυρήνες. Η Χαϊδελβέργη ευτυχώς ανήκει ακόμα σε αυτούς. Πάλι καλά...

Mittwoch, 11. November 2026

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΑΧΥΡΑΝΘΡΩΠΟΙ.

 Ο εικονιζόμενος ήταν γόνος ευκατάστατης οικογενείας. Ως τέτοιος πέρασε ξέγνοιαστα παιδικά και εφηβικά χρόνια. Δεν του έλειψαν τα υλικά αγαθά. Τουναντίον. Τα νιάτα του τα γλέντησε και με το παραπάνω. Δεν πρέπει να του επιβλήθηκαν περιορισμοί. Ευρέως γνωστός έγινε από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, μέσω των τότε ιλλουστρασιόν περιοδικών και κάποιων εκπομπών των νεοσύστατων ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών. 

 Για πολλούς της γενιάς μας ήταν πρότυπο: ψηλός, αθλητικός, καλοντυμένος, εμφανίσιμος. Συνδύαζε ομορφιά με αρρενωπότητα και διέθετε βαθιά, "αντρική" φωνή. Έδειχνε επιπλέον τζέντλεμαν, κοσμοπολίτης, ευκατάστατος. Συνοπτικά, "διέθετε όλο το πακέτο" που θα μπορούσε να ρίξει την οποιαδήποτε γυναίκα στην αγκαλιά του (βλ. εικ. 1). ¨Οποιος από εμάς τολμούσε να εκφέρει αντίθετη άποψη, άκουγε ατάκες όπως "μια νύχτα του είναι όλη η ζωή σου" και "πλύνε πρώτα το στόμα σου που τον αναφέρεις".  

Απ΄τα ψηλά...

...Στα χαμηλά...

 Κάποτε όμως ήλθε το τέλμα. Και η σπουδαία ζωή του εικονιζόμενου, καμιά 20αριά χρόνια μετά τον ερχομό του μιλλέννιουμ, κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Η κουρτίνα σκίστηκε και αποκαλύφθηκε η πραγματική του ζωή:

 Ο πάλαι πότε ζεν πρεμιέ ήταν (και είναι) απένταρος, άνεργος/ άεργος και τοξικοεξαρτημένος. Η οικογένειά του, του είχε προσφέρει υλικά αγαθά, αλλά δεν φρόντισε να τον προετοιμάσει για την ζωή εκτός της πολυτελούς βίλας, των χειμερινών σαλέ, των ξενοδοχείων με πισίνες. Οι γονείς του κοιτάζαν την πάρτη τους. Δεν επενδύσαν στην μόρφωση και εκπαίδευση του γόνου τους. Δεν του σταθήκαν σαν πατέρας και μητέρα. Οι επιχειρήσεις που είχαν, φαληρίσαν. Ο αρρενωπός γόνος όμως είχε ήδη μπλέξει με ναρκωτικά και αλκοόλ. Τα λεφτά τελειώναν και το δαπανηρό στυλ με επαύλεις, πολυτελή αυτοκίνητα, πάρτι με καλλονές στην Μύκονο και στο Γκστάαντ δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Η κακή διαχείρηση των οικονομικών πόρων οδήγησε στην χρεοκοπία. Ως συνήθως, αυτοί και αυτές που τον καλοπιάναν για να βγουν σε πρώτο πλάνο δίπλα του στις φωτογραφίες των προαναφερόμενων περιοδικών και στα κανάλια, εξαφανιστήκαν. Ο πρώην πλούσιος γόνος δεν ήξερε πως να τα βγάλει πέρα. Κατάντησε επαίτης για να εξασφαλίσει λίγα γραμμάρια ναρκωτικών ουσιών. Ώσπου εμφανιστήκαν κάποιοι που του προσφέραν χρήματα - αυτός απλά θα έπρεπε να παριστάνει το αφεντικό της εταιρείας τους.

 Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που αποκαλύφθηκε οτι επρόκειτο για κομπιναδόρους. Και ο γόνος έπαιζε τον ρόλο του "αχυράνθρωπου" - εν αγνοία του, όπως ισχυρίζεται. Και τον είδαμε σε φωτογραφίες και στα δελτία ειδήσεων με τα "βραχιολάκια" περασμένα στα χέρια του. Μαυρισμένο (όχι από τον ήλιο ή το σολάριουμ) και ταλαιπωρημένο (βλ. εικ. 2). 

 Οι εικόνες αυτές είναι γροθιά στο στομάχι για τον καθένα μας. Γιατί η ζωή δυσκολεύει όλο και περισσότερο και είμαστε όλοι τόσο αποχαυνωμένοι από την μοντέρνα τεχνολογία, που δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε πως δεν απαιτείται να είμαστε αλκοολικοί ή ναρκομανείς, δεν χρειάζεται να έχουμε απλήρωτα δάνεια και χρέη για να έχουμε οικονομικά προβλήματα. Πολέμοι συνεχίζονται, πολιτικοί και πολυεθνικές αδιαφορούν, μας θέλουν μόνο να καταναλώνουμε, να είμαστε σαν τα κοτόπουλα, τα βοοειδή και τους χοίρους στα εκτροφεία - με τεχνητό φωτισμό για να μην καταλαβαίνουμε εαν είναι μέρα ή νύχτα και με τις μουσούδες μονίμως χωμένες σε αμφιβόλλου ποιότητας και προέλευσης τροφές. 

 Φυσικά και δεν είναι εύκολο να τα βάλεις με το σύστημα. Αλλά ο γράφων από την πλευρά του αγωνίζεται και θα συνεχίσει να αγωνίζεται για την επιβίωσή του. Γιατί παρά τα όποια προβλήματά του, το μόνο σίγουρο είναι, οτι δεν θέλει να καταντήσει όπως ο εικονιζόμενος, ανέστιος, έρμαιο των παθών και λαθών του, υποχείριο τρίτων. 

    

Montag, 9. November 2026

ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΙΜΜΕΝΑ 54.

 Ο νέος μήνας μπήκε στην Ελλάδα, όχι μόνο με κακοκαιρία, αλλά και με σκάνδαλα. Στον απόηχο των σκανδάλων με πιτσαρίες, αρτοπωλεία, μπάσκετ, προστέθηκε ακόμα ενα, με κάποιαν ΜΚΟ ονόματι "Παιδική Χαρά". Απεδείχθει φυσικά η χαρά του απατεώνα, αφού ο ιδρυτής της διήγε βίον πολυτελή και έπαιζε τυχερά παιχνίδια με χρήματα από δωρεές, τα οποία έπρεπε να υποστηρίζουν άρρωστα παιδάκια.

 Στην διεθνή σκηνή, στις 2 Νοεμβρίου διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στην Βουλγαρία. Νικήτρια ανεδείχθει η φιλορωσική Ιλιάνα Γιότοβα. Είναι πλέον η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας της. Στις 3 Νοεμβρίου έλαβαν χώρα οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Το αποτέλεσμά τους απεδείχθει ισχυρό ράπισμα για τον Τράμπ και τους Ρεπουμπλικάνους, καθώς οι Δημοκρατικοί πήραν την πλειοψηφία σε έδρες στο Κονγκρέσο (Γερουσία και Βουλή Αντιπροσώπων).

 

Freitag, 30. Oktober 2026

ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΙΜΜΕΝΑ 53.

 Τον τρέχοντα μήνα συνέβησαν και πάλι πλείστα όσα: διαδηλώσεις και επεισόδια σε Γαλλία, Αλβανία, Ιταλία, Ισπανία. Στην Ελλάδα τα οικονομικής φύσεως σκάνδαλα ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια: αλυσίδες επώνυμων πιτσαριών και αρτοποιείων, καλαθοσφαίριση... Στα πολιτικά ζητήματα, όπως το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα της Μονής Σινά, η ελληνική κυβέρνηση παρουσιάζει εμφανή χαρακτηριστικά βραδυποδίας. 

 Πρέπει ωστόσο να αναφερθεί, οτι δεν είναι και πολύ εύκολο να φιλτραριστεί η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από αντικρουόμενες και εκατέρωθεν απόψεις. Κι αυτό, παρά την εξέλιξη της τεχνολογίας. Οι πληροφορίες έρχονται από διαφορετικές πλευρές και είναι ασύμμετρες. Ας πάρουμε π.χ. την περίπτωση του τουρκολιβυκού μνημονίου. Οι μεν λένε και γράφουν οτι η ελληνική κυβέρνηση απέτυχε Τώρα τρέχει και δεν φτάνει. Οι δε μας λένε οτι το τουρκολιβυκό μνημόνιο, με το οποίο η Τουρκία τέμνει τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας, προσπαθώντας να δημιουργήσει άξονα επικοινωνίας με την Λιβύη, δεν έχει καμία ισχύ. Κανείς στην ΕΕ και τον ΟΗΕ δεν το αναγνωρίζει. Ποιός έχει δίκιο;

Την Κυριακή 25 Οκτωβρίου έγιναν εκλογές. Στην Σερβία βρήκε νικητής η "Φοιτητική Λίστα". Στις επαναληπτικές προεδρικές εκλογές στην Βραζιλία, ο Λούλα κέρδισε έναντι του Μπολσονάρου. Ο τελευταίος κατέφυγε στις ΗΠΑ.

Στις 27 Οκτωβρίου διεξήχθησαν εκλογές στο Ισραήλ. Το κόμμα του Νετανιάχου συγκέντρωσε τις περισσότερες έδρες, αλλά δεν είναι τόσες πολλές για να σχηματίσει κυβέρνηση. Πρέπει να συνεργαστεί με τους υπόλοιπους. Μετέωρη κατάσταση...

 

Montag, 5. Oktober 2026

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΚΑΠΕΛΟ.

  Ήταν μια γλυκιά μέρα εκείνη στα μέσα της άνοιξης. Οι θερμοκρασίες ήταν ήπιες, δεν είχαν πιάσει οι ζέστες, αλλά δεν έκανε και το κρύο των προηγούμενων μηνών. Ήταν σε μια εποχή που ο Τ. έκανε συναλλαγές με μετρητά. Επίσης δεν είχε lap-top, δεν γνώριζε για τα google maps και φυσικά δεν διέθετε smartphone. Ούτε καν απλό κινητό. Δεν είχαν κυκλοφορήσει τότε αυτά. Έτσι ήταν κάθε απόδρασή του στο κέντρο της ευρωπαϊκής αυτής μεγαλούπολης μια μικρή περιπέτεια που απαιτούσε προετοιμασία: ενημέρωση για τις καιρικές συνθήκες δια ραδιοφώνου ή τηλεοράσεως - καθότι όλο και καμιά ψιχάλα μπορούσε να πέσει έτσι στα ξαφνικά, πληροφορίες για τα δρομολόγια των τραμ, των τραίνων και των λεωφορείων από τους πίνακες στις αντίστοιχες στάσεις - διότι όλα είναι πιθανά: από καθυστερήσεις στα δρομολόγια, μέχρι στάσεις απεργίας, ακόμα και τροχαία καθ΄ οδόν που παρεμποδίζουν την κυκλοφορία. Είχε βάλει εναν στόχο, είχε μιαν αιτία να κατέβει στο κέντρο: έψαχνε κάτι συγκεκριμένο για τις καλοκαιρινές του εξορμήσεις. Ενα καπέλο μοναδικό σε σχήμα, χρώμα, μέγεθος, υλικό κατασκευής. Το καπέλο που γύρευε πρέπει να πληρεί συγκεκριμένες προδιαγραφές [π.χ. α, β, γ, δ]. Και φυσικά να συμφέρει οικονομικά. Είχε ήδη εντοπίσει κάποια καταστήματα που πωλούσαν καπέλα. Για αυτό και ξεκίνησε από νωρίς. 

Εικ. 1

 Στο κέντρο της πόλης έφτασε σχετικά γρήγορα. Εντόπισε επίσης τα μαγαζιά που ήθελε, αν και το ψάξιμο πήρε περισσότερη ώρα, καθότι τα μαγαζιά δεν γειτονεύανε και έπρεπε να μετακινηθεί με τις συγκοινωνίες από την μια περιοχή στην άλλη. Δεν έμεινε όμως ευχαριστημένος με αυτά που είδε. Ήταν νωρίς το απόγευμα, ήταν λίγο κουρασμένος από το πήγαινελα και σκεφτόταν να εγκαταλείψει αυτήν την αλλόκοτη αποστολή που είχε θέσει στον εαυτό του και ως δικαιολογία για να βγεί από το διαμέρισμά του. Και τότε ήταν που θυμήθηκε τα vintage μαγαζιά των Oranienburgerstraße και Bergmannstraße. Είχε περάσει παλιότερα από αυτούς τους δρόμους, σε μια άλλη "αποστολή" και είχε παρατηρήσει κάποια αξιόλογα πράγματα. Άξιζε τον κόπο να ξαναπάει. Όπερ και εγένετο. 

Εικ. 2

 Οι 2 αυτοί δρόμοι βρίσκονταν σε 2 διαφορετικές γειτονιές. Το μόνο τους κοινό, πλήν των vintage shops, ήταν οτι μαζεύαν πολύν κόσμο από την εναλλακτική μουσική και πολιτική σκηνή. Πολλούς νέους ανθρώπους από όλα τα μήκη και πλάτη της γής - όλοι τους προσπαθούσαν να κάνουν μια νέα αρχή μακρυά από τις πατρίδες τους. Για να φτάσει από την μια γειτονιά στην άλλη, έπρεπε να αλλάξει τουλάχιστον 2 συγκοινωνίες. Στην Oranienburgerstraße δεν βρήκε αυτό που ήθελε. Το κατάστημα που νόμιζε οτι θα ήταν η σωτηρία του, είχε κλείσει. Απέμενε η Bergmannstraße πλέον. Εκεί στάθηκε τυχερός: το κατάστημα που είχε δει πριν καιρό ήταν εκεί και ήταν ανοιχτό μέχρι τις 8 μ.μ. Μπήκε μέσα. Το κουδουνάκι που κρεμόταν πάνω από την γυάλινη πόρτα χτύπησε με το άνοιγμά της. Ο χώρος ήταν στενόμακρος και όχι καλά φωτισμένος. Δεν υπήρχαν άλλοι πελάτες εκείνην την ώρα. Στα δεξιά ήταν το ταμείο, πίσω από το οποίο στεκόταν μια ηλικιωμένη συμπαθητική κυρία. Φορούσε κολλιέ και βραχιόλια με πολύχρωμες χάντρες. Τα γκρίζα της μαλλιά ήταν πιασμένα πίσω με μια κοκκάλινη στέκα, ενώ και τα γυαλιά της ήσαν κοκκάλινα και μεγάλα. Με το κουδούνισμα, σήκωσε το κεφάλι της και του χαμογέλασε. Ο Τ. ανταπέδωσε με χαμόγελο και μια ζεστή, ευγενική "καλησπέρα". Πλησίασε το ταμείο, βγάζοντας ταυτόχρονα 2 σελίδες Α4 από το σακκίδιό του. 

Εικ. 3

- "Καλησπέρα σας! Πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω;" ρώτησε η κυρία.

- "Γειά σας, ψάχνω ένα καπέλο με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά", αποκρίθηκε ο Τ. και άπλωσε τις φωτοτυπίες Α4 με φωτογραφίες καπέλων στο ταμείο. "Θέλω να συνδυάζει το σχήμα των εικ. 1-3 - κυρίως όμως το σχήμα της εικ. 1. Η ταινία να είναι πιο φαρδιά. Στο χρώμα να είναι σαν αυτό της εικ. 3, αλλά η ταινία να είναι σκουρόχρωμη. Μέγεθος S-M. Από κανβά θα ήταν καλό, ειδάλλως από καστόρι ή από κουνέλι. Τιμή, όσο πιο προσιτή γίνεται παρακαλώ."

- "Φαίνεστε να ξέρετε τι ζητάτε", απάντησε παιχνιδιάρικα η ταμίας. "Ρίξτε μια ματιά τριγύρω και εαν δεν βρίσκετε αυτό που θέλετε εδώ, μπορείτε να περάσετε στο δωμάτιο στο βάθος. Το σακκίδιό σας να το αφήσετε στο ταμείο όμως" του είπε.

 Ο Τ. προχώρησε στο βάθος του διαδρόμου. Υπήρχε μια πόρτα μισάνοιχτη που οδηγούσε σε ενα μικρότερο δωμάτιο. Μπήκε μέσα. Ο φωτισμός στο δωμάτιο αυτό ήταν καλύτερος. Οι τοίχοι του αποτελούνταν από ραφιέρες γεμάτες καπέλα όλων των ειδών, χρωμάτων, μεγεθών: υπήρχαν φεντόρες και ρεπούμπλικες, καβουράκια και baseball caps, τραγιάσκες, καουμπόϊκα Stetsons, αυστραλέζικα Barmah, νοτιαφρικανικά Rogue, ψαθάκια τύπου "Παναμά". Σε μια από τις πάνω ραφιέρες πρόσεξε κάτι ο Τ.: κάποια καπέλα που έμοιαζαν με αυτό που έψαχνε. Τεντώθηκε να πιάσει ενα, μιας και δεν υπήρχε σκάλα εκεί. Και τότε, καμιά δεκαριά καπέλα έπεσαν πάνω του. Ξαφνικά ένιωσε κάτι πάνω στο κεφάλι του. Η αίσθηση ήταν ευχάριστη. Γύρισε προς τον καθρέπτη που υπήρχε απέναντί του. Και αυτό που είδε, τον άφησε άναυδο: στο κεφάλι του βρισκόταν το καπέλο των ονείρων του (εικ. 4)! Το σχήμα ταίριαζε, το χρώμα και το μέγεθος επίσης. Δεν ήταν βαρύ για το κεφάλι του, δεν τον πίεζε. Ενθουσιασμένος και με το καπέλο στο χέρι, κατευθύνθηκε προς το ταμείο. Το τελευταίο εμπόδιο ήταν η τιμή. Δυστυχώς ήταν πολύ ακριβό για την τσέπη του. Η ταμίας όμως του έδωσε την ιδανική λύση:

- "Νομίζω οτι το καπέλο διάλεξε εσάς", του είπε χαμογελώντας. "Είμαι σίγουρη οτι θα σας φέρει τύχη! Κοιτάξτε, εμείς εδώ στο κατάστημα πουλάμε ρούχα και αξεσουάρ second-hand. Εαν έχετε ρούχα σε καλή κατάσταση που δεν τα χρειάζεστε και είναι αξίας, μπορείτε να τα φέρετε και να κάνουμε ανταλλαγή - θα σας δώσω το καπέλο σε μειωμένη τιμή".

- "Πραγματικά έχω κάποια πράγματα, π.χ. ενα δερμάτινο τζάκετ που το είχα αγοράσει για 90 ευρώ πριν από 15-20 χρόνια. Δυστυχώς δεν προλαβαίνω να πάω και να το φέρω σήμερα. Μπορώ να έρθω αύριο;" ρώτησε ο Τ.

- "Ασφαλώς! Αύριο το πρωί θα είναι βέβαια η συνάδελφός μου. Θα την έχω ενημερώσει για τα τεκταινόμενα. Ελάτε λοιπόν αύριο, φέρτε οτι θέλετε και θα σας δώσουμε το καπέλο. Καλό απόγευμα!" 

Εικ. 4

 Ο Τ. σχεδόν δεν έκλεισε μάτι όλη τη νύχτα από την υπερένταση που του δημιούργησε το αίσθημα της ευφορίας. Την επομένη, μετά τις 10 π.μ. που άνοιγε το κατάστημα, ήταν μπροστά στην πόρτα. Μπαίνοντας μέσα, αντίκρυσε στο ταμείο μια νεότερη γυναίκα, τα μπράτσα της οποίας ήταν γεμάτα τατουάζ. Φορούσε τεράστια γυαλιά, είχε βαμμένα φούξια τα μαλλιά της και είχε σκουλαρίκι στην μύτη. Ταίριαζε με το περιβάλλον της γειτονιάς, αντίθετα με την ηλικιωμένη συνάδελφό της, η οποία εμφανισιακά έμοιαζε για ποιό συντηρητική. Ο Τ. της εξήγησε με λίγες κουβέντες τα πεπραγμένα της προηγούμενης μέρας, μολονότι φάνηκε οτι δεν χρειαζόταν κάν. Η κοπέλα ήταν ήδη ενημερωμένη.

- "Εδώ είναι το καπέλο σας. Συγχαρητήρια, καλοφόρετο. Θα σας αλλάξει σίγουρα την ζωή προς το καλύτερο", του απάντησε χαμογελώντας. 

 Αφού παρέλαβε τα πράγματα που έφερε ο Τ. και τα συμφωνήσαν στο οικονομικό, ο Τ. αναχώρησε την στιγμή που ενα ζευγάρι έμπαινε στο κατάστημα. Σε όλη την διαδρομή, ο Τ. σκεφτόταν, γιατί και οι 2 ταμίες του είπαν οτι το καπέλο θα του φέρει τύχη. "Μα, είναι απλά ενα καπέλο", του έλεγε η φωνή στο κεφάλι του.  

 Τις επόμενες μέρες, και, αφού το προβάρισε μπροστά στον καθρέπτη του διαμερίσματός του, έκανε το μεγάλο πείραμα: φόρεσε το ενα το καλό leather bomber jacket που είχε κρατήσει, συνδυάζοντας το με το αγαπημένο του cargo pants και βγήκε στον δρόμο. Η αίσθηση ήταν απερίγραπτη! Το καπέλο καθόταν απλά τέλεια στο κεφάλι του, ούτε τον πίεζε, ούτε τον βάραινε. Ούτε πολύ μικρό ήταν, ούτε πολύ μεγάλο - και δεν του έκρυβε το πρόσωπο. Αλλά του προστάτευε τον σβέρκο, τα αυτιά και την μύτη. Για περίπου μια εβδομάδα κυκλοφορούσε έτσι ντυμένος σε διάφορες γειτονιές. Και άρχισε να πιστεύει αυτά που του είπαν οι 2 πωλήτριες στο μαγαζί - ειδικά μετά από κάποια περιστατικά: 

 Έτυχε π.χ. εντός της πρώτης αυτής εβδομάδας να κάνει λίγο κρύο και να ψιλοβρέξει. Ούτε που το κατάλαβε. Περπατούσε έξω στους δρόμους και δεν ένιωθε κρύο. Ούτε και το νερό της βροχής τον άγγιζε. Άλλες μέρες είχε ανέβει η θερμοκρασία. Ούτε την ζέστη αισθανόταν. Επίσης όποτε κυκλοφορούσε φορώντας το καπέλο, κανείς δεν τον κοίταζε περίεργα. Και δεν είχε ευτράπελα. Τα λεωφορεία, τα τραμ, τα τραίνα, ερχόνταν και φεύγαν στην ώρα τους. Δεν είχε κανένα πρόβλημα με τίποτε και με κανέναν. Ήταν σαν να βρισκόταν σε μια παράξενη διάσταση, όπου όλα έρεαν απλά και αρμονικά, και ο ίδιος ήταν άτρωτος. Τα προβλήματα και οι μπελάδες, είτε τον απέφευγαν, είτε δεν τον άγγιζαν κάν, γιατί δεν μπορούσαν απλά να τον αγγίξουν. Τα πρώτα βράδυα, λόγω ενθουσιασμού, θαυμασμού και υπερέντασης, δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Έμενε ξαπλωμένος στο κρεββάτι και σκεφτόταν:

- "βρε μπας και οι πωλήτριες είχαν δίκιο; Μήπως το καπέλο αυτό είναι...μαγικό και μου φέρνει πράγματι τύχη;"

 Η άνοιξη έφευγε και έμπαινε το καλοκαίρι. Σύντομα ακολούθησαν ταξίδια σε χώρες αγαπημένες, ονειρικές. Πέρασε καλά, έμεινε υγιής, γνώρισε κόσμο, διασκέδασε. Την ώρα της επιστροφής, χαρούμενος ών, μονολογούσε:

- "καλά πήγαμε εως τώρα, αλλά πρέπει όντως να πειραματιστώ, εαν πράγματι το καπέλο αυτό μου φέρνει τύχη. Έχω ιδέα! Με το που θα επιστρέψω στην βάση μου, θα πάω να παίξω ενα δελτίο λόττο! Θα επιλέξω τυχαίους αριθμούς φορώντας το καπέλο και θα πάω να καταθέσω!"

 Ο άμοιρος ο Τ., μέσα στον ενθουσιασμό του νόμισε οτι πράγματι το καπέλο του μπορεί να κάνει τα πάντα! Και οτι θα τον κάνει πλούσιο και επιτυχημένο! Και αφού επέστρεψε, έβαλε το σχέδιο του σε εφαρμογή: πρώτα περίμενε μέχρι το λόττο να πάει σε τζακ-ποτ. Αφού λοιπόν είδε οτι μαζεύτηκε τόσο χρήμα που έπαιξε και ως βασικό θέμα στις ειδήσεις, προμηθεύτηκε ενα δελτίο, κάθησε στο δωματιό του φορώντας το καπέλο και άρχισε να γράφει αριθμούς. Όταν τελείωσε βγήκε έξω - πάντα με το καπέλο στο κεφάλι - να καταθέσει το δελτίο - το οποίο κρατούσε χαλαρά στο χέρι του - σε ενα περίπτερο της γειτονιάς. 

 Ήξερε ενα κιόσκι, αλλά έπρεπε να διασχίσει την γέφυρα που χωρίζει την παλαιά από την νέα πόλη. Ο καιρός δεν ήταν ιδιαίτερα καλός: γκρίζα σύννεφα μαζεύονταν στον ουρανό και φύσαγε δυνατός αέρας. Περπάταγε στο σηματοδοτημένο σημείο που οριοθετεί τον χώρο των πεζών και τον χωρίζει από εκείνων των ποδηλατών. Είχε φτάσει περίπου στα μισά της τοξωτής γέφυρας, η οποία υψωνόταν 20 μ. περίπου πάνω από το θολό ποτάμι της πόλης. Στο μυαλό του δεν είχε άλλο, παρά την σκέψη οτι κέρδισε τα εκατομμύρια του τζακ-ποτ. Και ήξερε ακριβώς τι θα τα κάνει. 

 Απορροφημένος από τις σκέψεις του, χασκογελούσε στο πεζοδρόμιο, όταν το ένστικτό του χτύπησε σαν καμπανάκι. Μόλις που πρόλαβε να γυρίσει και είδε εναν ποδηλάτη να τρέχει με μεγάλη ταχύτητα κατά πάνω του. Ο ποδηλάτης είχε παραβιάσει το σηματοδοτημένο όριο και δεν χρησιμοποιήσε το κουδουνάκι στο τίμόνι του για να ειδοποιήσει τους πεζούς. Ο Τ., σεβόμενος το όριο, πήγαινε στην ζώνη των πεζών και άκρη-άκρη προς την γέφυρα. Αλλά φαίνεται οτι και αυτό δεν ήταν αρκετό. Ο αγενής ποδηλάτης, περνώντας με μεγάλη ταχύτητα ξυστά του, τον έριξε πάνω στην μαρμάρινη κουπαστή της γέφυρας και εξαφανίστηκε. 

 Ο Τ. έμεινε για λίγα λεπτά πεσμένος και ζαλισμένος. Δεν υπήρχε πολύς κόσμος εκείνην την ώρα στην γέφυρα, μόνο 3-4 περαστικοί από την απέναντι πλευρά της. Κανείς δεν ήρθε να τον βοηθήσει. Σηκώθηκε μόνος του, έλεγξε εαν έχει χτυπήσει πουθενά - ευτυχώς δεν είχε - και έβαλε ασυναίσθητα τα χέρια στην τσέπη, βλαστημώντας παράλληλα τον ποδηλάτη. Και τότε το ένστικτό του ξαναχτύπησε, αλλά αυτήν την φορά σαν κεραυνός: είχε χάσει το δελτίο! Ούτε στα χέρια, ούτε στις τσέπες του ήταν!

 Πήγε να πιάσει το κεφάλι του με τα χέρια του από απελπισία, και τότε είναι που ήρθε το τελειωτικό σόκ: είχε χάσει και το καπέλο του! Το καπέλο στο οποίο είχε εναποθέσει όλες του τις ελπίδες! Γυρίζοντας προς την μεριά της κουπαστής, μόλις που πρόλαβε να το δει να επιπλέει στα βρώμικα νερά του ποταμού παρασυρόμενο από το ρέμα και τον αέρα, πριν βουλιάξει. Αυτό ήταν. Τετέλεσθαι. Δεν θυμόταν και τους αριθμούς πλέον, ώστε να πήγαινε και να συμπλήρωνε το δελτίο εκ νέου. Αισθανόταν σαν να είχε έρθει το τέλος του κόσμου του. Και πήρε τον δρόμο του γυρισμού, σκυμμένος, και ενώ άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες.

 Την επόμενη μέρα πήρε τις συγκοινωνίες και πήγε στην γειτονιά με το μαγαζί, από το οποίο είχε πάρει το καπέλο. Είχε χρήματα μαζί του, σίγουρα θα έβρισκε ενα παρόμοιο. Φτάνοντας βρήκε το κατάστημα κλειστό. Δεν λειτουργούσε πλέον. Οι ιδιοκτήτες του το είχαν εγκαταλείψει. Απογοητευμένος περιπλανήθηκε στους δρόμους μέχρι το σούρουπο. Οι μέρες έγιναν εβδομάδες και μήνες. Το φθινόπωρο πέρασε και έφτασε ο χειμώνας. Και ο Τ. λογικεύτηκε. Διότι δεν υπάρχουν μαγικά αντικείμενα, ούτε η ζωή του ανθρώπου (πρέπει να) εξαρτάται από αυτά. Δεν θα πρέπει να δίνεται βάρος σε τέτοια πράγματα, αλλά ο καθείς να προσπαθεί να εργάζεται, να βελτιώνει τον εαυτό του και να μην έχει προκαταλήψεις περί τύχης που θα έρθει σαν το "μάννα εξ ουρανού".

-------------------------- 

Άλλες ιστορίες του Τ.:

Ο 8ος νάνος

Δραπέτες των μεγαλουπόλεων

Καλοκαιρινή ιστορία

Δημόσιος υπάλληλος 

Mittwoch, 16. September 2026

ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΙΜΜΕΝΑ 52.

 Ο πρόσφατος θάνατος γνωστού - και όπως φάνηκε, εξίσου αγαπητού αοιδού - έφερε και πάλι στο προσκήνιο συζητήσεις περί διαφόρων ζητημάτων (το ολονύχτιο λαϊκό προσύνημα π.χ.), στα οποία θα μπορούσε κανείς να απαντήσει με διπλωματικό τρόπο, όπως ο Νασρεντίν Χότζα στο γνωστό ανέκδοτο, στο οποίο έδωσε σε όλους δίκιο. Ενα εξ αυτών των ζητημάτων αφορά τις σπουδές των γιατρών, στα χέρια των οποίων κατέληξε ο αοιδός. Εφ΄αφορμής γενομένης, οι μισοί σχολιαστές των social media επικρίνουν, την ώρα που οι άλλοι μισοί επικροτούν τα ελληνικά πανεπιστήμια και θάβουν τα ακαδημαϊκά ιδρύματα της αλλοδαπής (και αντιστρόφως). Αυτά όμως δεν είναι θέματα που θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με την λογική του "άσπρο - μαύρο". Πρόκειται για πιο περίπλοκες καταστάσεις...

Χτες αποφυλακίστηκε ο Ηλίας Κασιδιάρης από τις φυλακές Δομοκού. Κάποιοι έχουν αρχίσει και ανησυχούν. Παρεπιπτόντως, στις φυλακές αυτές κρατούνταν και ο βαρυποινίτης Αλκέτ Ριζάι. Ο Ριζάι είναι καταδικασμένος δις σε ισόβια. Έχει δολοφονήσει τουλάχιστον 3 άτομα. Έχει αποδράσει 2 φορές στο παρελθόν από φυλακές. Στην Δομοκό ήταν από το 2013. Από το 2021 είχε πάρει 16 άδειες εξόδου. Η τελευταία, πρόσφατα. Το Σαββατοκύριακο ενεπλάκει σε περιστατικό με πυροβολισμούς στην Ανάβυσσο. Δεν επέστρεψε από την άδειά του και θεωρείται φυγάς. Είναι πλέον καταζητούμενος. Και το μεγάλο ερώτημα είναι: εφόσον το "βιογραφικό" του είναι γνωστό - βαρυποινίτης, δολοφόνος κτλ. - ποιός και γιατί του έδινε άδειες; Είναι δυνατόν να αφήνεις εναν τέτοιον εκτός φυλακών;

Dienstag, 11. August 2026

Ο ΓΛΥΚΩΝ ΚΑΙ Ο...ΠΑΤΕΡ ΓΚΟΜΕΝΙΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ.

 Την βιντεοταινία της δεκαετίας του 1980 με τον αείμνηστο Σωτήρη Μουστάκα ως "Πάτερ Γκομένιο" την γνωρίζουν σίγουρα οι περισσότεροι: ο πρωταγωνιστής εγκαταλείπει τα εγκόσμια λόγω... ανδρολογικού προβλήματος, το οποίο (ως εκ θαύματος) εξαφανίζεται άμα τη εμφανίσει διαφόρων κυριών, οι οποίες θεωρούν οτι είναι άγιος και μπορεί να λύσει τα δικά τους ερωτικά προβλήματα.

 Αυτό που δεν γνωρίζουν οι πιο πολλοί είναι, πως υπήρξε στους αρχαίους χρόνους κάποιος εξυπνάκιας, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την αφέλεια και τις δεισιδαιμονίες των συνανθρώπων του προς ιδίον όφελος. Ο κατεργάρης αυτός ονομαζόταν Αλέξανδρος. Καταγώταν από μια μικρή πόλη στην Παφλαγονία της Μικράς Ασίας ονόματι Αβώου τείχος και έζησε περί τον 2ο αι. μ. Χ. Ο κύριος αυτός είχε μαθητεύσει κοντά σε ψευδομάντεις, ψεδομάγους και ψευδοπροφήτες ανά την ρωμαϊκή αυτοκρατορία, οι οποίοι ήσαν σε αφθονία εκείνες τις εποχές, και ισχυριζόταν οτι ήταν ο ενσαρκωμένος Ασκληπιός. Επιστρέφοντας στον γενέθλιο τόπο του, τον οποίο μετονόμασε σε Ιωνόπολη, κατάφερε με τα κόλπα του να πλουτίσει και να ιδρύσει δικό του ιερό/μαντείο. Μέσω αυτού του "μαγαζιού" εισήγαγε την λατρεία του Γλύκωνος (βλ. εικ. 1-3).

Εικ. 1, μουσείο Κονστάντζας, Ρουμανία

 
Εικ. 2, μουσείο Αγκύρας, Τουρκία

Εικ. 3, χάλκινο νόμισμα Αντωνίνου του Ευσεβούς (Antoninus Pius)

 Ο Γλύκων ήταν ενα φίδι, στο οποίο είχε φορέσει περούκα. Μερικές φορές χρησιμοποιούσε μαριονέτες με τα χαρακτηριστικά αυτά. Κατάφερε να πείσει και να προσυλητίσει πολύν κόσμο. Ο Αλέξανδρος δια του μαλλιαρού όφι Γλύκωνος έδινε προφητείες, γιάτρευε αρρώστους, κυρίως όμως, εκμεταλλευόταν διάφορες γυναίκες, οι οποίες επιθυμούσαν να αποκτήσουν παιδιά. Με τα κόλπα του τις παρέσερνε στο ιερό του και επιδιδόταν στις αντίστοιχες πράξεις, με τις οποίες οι γυναίκες αυτές μπορούσαν να κυοφορήσουν. 

  Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου (171 μ. Χ.), η λατρεία του Γλύκωνος ατόνισε. Το μαντείο του παρήκμασε και οι πιστοί του διασκορπιστήκαν. Όσο έζησε πάντως, έκανε χρυσές δουλειές. Μέχρι και νομίσματα κοπήκαν, στα οποία εμφανίζεται ο Γλύκων (εικ. 3).

 Φυσικά παγαποντιές του είδους υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Ειδικά οι θρησκείες δια παραθρησκευτικών κλάδων και αιρέσεων προσφέρουν άπλετο χώρο για "επιχειρηματικά άλματα" του είδους.  

Samstag, 18. Juli 2026

ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΙΜΜΕΝΑ 51.

 Ο Σωκράτης Φάμελλος παραιτήθηκε από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ. Και όλο και περισσότερα στελέχη του κόμματος αυτού (π.χ. Αχτσιόγλου, Καραμέρος, Νοτοπούλου, Ζαχαριάδης, Ξενογιαννακοπούλου, Ραγκούσης, Τσαπανίδου, Γεροβασίλη κ.α.) αποχωρούν, είτε για να ενταχθούν στην ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα, είτε για να ανεξαρτητοποιηθούν. Κάποια βέβαια εκ των στελεχών επέδειξαν ήθος και παρέδωσαν τις βουλευτικές τους έδρες. Στις 18 Ιουλίου ανακοινώθηκε πως την ηγεσία του κόμματος αναλαμβάνει η Ρένα Δούρου.

 Ο πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος Βρετανίας Άντυ Μπέρναμ αναμένεται να αναλάβει την πρωθυπουργία της χώρας. Το χρίσμα θα το λάβει στις 20 Ιουλίου. 

 Η Βουλή (Κνεσέτ) του Ισραήλ διαλύθηκε λόγω της προκύρηξης πρόωρων εκλογών για τις 27 Οκτωβρίου. Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου θα είναι και πάλι υποψήφιος. 

 Στις 3 Νοεμβρίου θα διεξαχθούν εκλογές στο μέσον της θητείας του Ντόναλντ Τράμπ (ενδιάμεσες εκλογές). Ενα είδος αξιολόγησης της πολιτικής του κατά κάποιον τρόπο.

 Οι αψιμαχίες στα Στενά του Ορμούζ συνεχίζονται παρά τις υπογραφές, τις φλογερές διακυρύξεις και τα μεγάλα λόγια. Φυσικά συνεχίζεται και ο πόλεμος Ρωσίας - Ουκρανίας.

Dienstag, 14. Juli 2026

13η ΙΟΥΛΙΟΥ.

 Οι κύριοι στις κάτωθι φωτογραφίες μοιράζονται κάποια κοινά στοιχεία: ο πρώτος εικονιζόμενος είναι ο Χάρρισον Φόρντ, ενας από τους εμπορικότερους ηθοποιούς του Χόλλυγουντ. Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1942 και χτες συμπλήρωσε τα 84 έτη. Ο δεύτερος είναι ο συνάδελφός του Σάμ Νήλ. Εξαιρετικός ηθοποιός με πλούσια φιλμογραφία. Απεβίωσε χτες, 13 Ιουλίου και σε ηλικία 78 ετών. Και οι δυο τους πρωταγωνίστησαν σε ταινίες του Στήβεν Σπήλμπεργκ, οι οποίες τους ανέδειξαν. Μολονότι ήσαν ήδη γνωστοί, ο Φόρντ από την συμμετοχή του στον "πόλεμο των άστρων" και ο Νήλ από τον "Οιωνό ΙΙΙ" και το "κυνήγι του κόκκινου Οκτώβρη", έγιναν δημοφιλείς και αγαπητοί στο ευρύ κοινό ως αρχαιολόγος Ιντιάνα Τζόουνς ο πρώτος και ως παλαιοντολόγος-μελετητής δεινοσαύρων ΄Αλαν Γκράντ από την κινηματογραφική σειρά "Jurrasic Park" ο δεύτερος.

 

                                        

 

 Ενα επιπλέον βασικό κοινό των 2 συναδέλφων (ίσως το ποιό σημαντικό), οι οποίοι συμμετείχαν σε ταινίες του ιδίου σκηνοθέτη, αλλά δεν έτυχε να μοιραστούν την μεγάλη ή την μικρή οθόνη, και η μοίρα τους τα έφερε έτσι, ώστε ο ενας να φύγει από την ζωή την ίδια μέρα (13 Ιουλίου) που γεννήθηκε ο άλλος, είναι οτι μέσω των προαναφερόμενων εικονικών ρόλων τους ως αρχαιολόγος και παλαιοντολόγος, αναδείξανε τις εν λόγω επιστήμες. Τις κάνανε προσιτές και γοητευτικές (όχι οτι δεν είναι - αυτό το γνωρίζει καλύτερα όποιος/ όποια τις έχει σπουδάσει), "mainstream" και προσβάσιμες στο ευρύ κοινό. Επηρρεάσαν τουλάχιστον 2 γενιές, κάποια μέλη των οποίων σπουδάσαν και κάναν καριέρα στις προαναφερόμενες επιστήμες. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη και σημαντικότερη συμβολή των 2 ηθοποιών στον κόσμο μας.

 

Montag, 13. Juli 2026

ΣΤΗΝ ΡΕΣΕΨΙΟΝ.

 "You do not fit in", του είπε η μάνατζερ σε κάκιστα αγγλικά. Εξεπλάγην μεν, μιας και δεν περίμενε τέτοιου είδους απάντηση ως δικαιολογία για την μη ανανέωση του συμβολαίου του.

 Τέλη Ιουνίου 2026 θα συμπλήρωνε εναν χρόνο σε αυτήν την δουλειά. Ήταν άνεργος από τα τέλη Φλεβάρη 2025 και δεν έπαιρνε επίδομα. Έψαχνε κυρίως στην ιστοσελίδα indeed.com, όταν του ήρθε η ιδέα να δηλώσει ενδιαφέρον και για θέσεις ρεσεψιονίστα σε ξενοδοχεία της πόλης. Είχε ήδη φτιάξει αυτοπεποίθηση από την προηγούμενη δουλειά, ήταν κοινωνικός και επικοινωνιακός - γιατί να μην δοκιμάσει; 

 Δοκίμασε. Και κάποια στιγμή πέτυχε. Και τον πήραν από αρχές Ιουλίου 2025 σε μια μικρή αλυσίδα 3 ξενοδοχείων 2 αστέρων ολλανδο-ισραηλινών συμφερόντων.  


 Το μεγαλύτερο από τα 3 αυτά ξενοδοχεία διαθέτει 180 δωμάτια, μικρό γυμναστήριο στο υπόγειο και πάρκινγκ χωρητικότητας 10 αυτοκινήτων. Είναι 6-όροφο. Το μικρότερο ξενοδοχείο είναι 5-όροφο και διαθέτει 60 δωμάτια. Προ κορονοϊού η αλυσίδα αυτών των ξενοδοχείων ανήκε σε εναν άλλον Ολλανδο-Ισραηλινό επιχειρηματία, ο οποίος την πούλησε σε οικογενειακή επιχείρηση συμπατριωτών του. Αυτοί από τις αρχές του 2026 βάλανε μια συγγενή τους ως υπεύθυνη του μάνατζμεντ των 3 ξενοδοχείων. Την προαναφερόμενη κυρία με τα κάκιστα αγγλικά. Μια μικροκαμωμένη, καχεκτική, λιπόσαρκη πρεζού που συχνά-πυκνά μουρμούριζε κάτι δικά της ακαταλλαβίστικα και ήταν μονίμως μουτρωμένη και μέσα στην γκρίνια. Ο Τ. πέρασε και από τα 3 ξενοδοχεία. Στο ξεκίνημα και για ενάμισι μήνα περίπου εργάστηκε σχεδόν κάθε μέρα χωρίς ρεπώ. Πρωϊνή βάρδια (06.30 π.μ. - 03.00 μ.μ.) στο μεσαίου μεγέθους ξενοδοχείο, η οποία βάρδια έχει να κάνει κυρίως με τσεκ άουτς. Απογευματινή βάρδια (02.30 μ.μ. - 11.00 μ.μ.) στο μεγάλο ξενοδοχείο, στην οποία ασχολήθηκε με τα τσεκ ινς. Λίγο πριν τα μέσα Αυγούστου 2026 κατέληξε στο μικρότερο ξενοδοχείο. 
 
 Το μικρότερο ξενοδοχείο της αλυσίδας ήταν ευκολότερο να το κουμαντάρει. Ήταν μόνος του στην ρεσεψιόν (front office agent την ονομάζαν την θέση - ακούγεται και διαβάζεται πιο...ελκυστικό!) και μπορούσε να επικοινωνεί μέσω τσατ με τις κοπέλες που καθαρίζαν τα δωμάτια, με τον τεχνικό/ επιστάτη, με τα κεντρικά στην Ολλανδία για ζητήματα πληρωμών των επισκεπτών, αλλά και με την διεύθυνση. Φυσικά το ξενοδοχειάκι αυτό είχε (και ακόμα έχει) καμπόσα προβλήματα: διέθετε μόνο ενα μικρό, χαμηλοτάβανο δωματιάκι 10 τμ. περίπου κάτω από την κεντρική ξύλινη σκάλα ως αποθηκευτικό χώρο για τις αποσκευές των επισκεπτών. Τα μεν δωμάτια που βλέπουν στον μικρό κήπο και φέρουν μονούς αριθμούς, είναι μικρότερα (περίπου 20 τ.μ.) από τα απέναντι δωμάτια, τα οποία φέρουν ζυγούς αριθμούς και βλέπουν στον δρόμο. Δεν είναι όλα τα δωμάτια εφοδιασμένα με ψυγειάκια. Κυρίως τα μεγαλύτερα δωμάτια διαθέτουν ψυγεία. Κάποια εξ΄ αυτών έχουν μπανιέρες. Τα υπόλοιπα, απλές ντουζιέρες. Από τον Φλεβάρη 2026 πάντως, όλα τα δωμάτια εφοδιαστήκαν με smart TV. Ο δε 5ος όροφος δεν έχει ταράτσα, αλλά κεκλιμμένη στέγη. Σε περίπτωση βροχής, τα παράθυρα πρέπει να κλείνουν. Το κλιματιστικό λειτουργεί (κι αν) μόνο τους θερινούς μήνες. Υπάρχουν και 4 δωμάτια και στο υπόγειο, από τα οποία το ενα είναι οικογενειακό, με 2 μεγάλα διπλά κρεββάτια και ψυγειάκι. Αλλά τα δωμάτια αυτά βρίσκονται δίπλα στην κουζίνα και όταν το προσωπικό έρχεται κατά τις 5 π.μ. για να την ανοίξει και να ετοιμάσει το πρωϊνό, είναι κάπως φασαριόζικη η κατάσταση. Επίσης υπάρχουν 3 δωμάτια στον 4ο όροφο, τα μπάνια/ αποχωρητήρια των οποίων δεν έχουν πόρτα. Αυτά κρατούνται ρεζερβέ για μοναχικούς επισκέπτες που θα μείνουν το πολύ 2 νύχτες. 
 
 Τα παράπονα των επισκεπτών, ουκ ολίγα, ορισμένα μεν ήσαν περίεργα: υπήρχαν π.χ. επισκέπτες που γκρινιάζαν για την διακόσμηση. Τα περισσότερα παράπονα δε ήσαν δικαιολογημένα: τον χειμώνα δεν τρέχει ζεστό νερό στο ντούς, το καλοκαίρι κάνει ζέστη και δεν λειτουργούν τα κλιματιστικά, τα κρεββάτια είναι μικρά, οι τοίχοι είναι λεπτοί και οι θορύβοι ακούγονται. Επίσης κάποιοι επισκέπτες το βρίσκαν περίεργο που τα περισσότερα άτομα στην ρεσεψιόν δεν μιλούσαν γερμανικά. Η πλειοψηφία των συναδέλφων και στα 3 ξενοδοχεία ήταν πράγματι από την αλλοδαπή και κάτω των 40 ετών. Το προσωπικό καθαρισμού προερχόταν κυρίως από Ρουμανία, Αργεντινή, Χιλή και βρισκόταν με βίζα λίγων μηνών στην Γερμανία. 
 
 Κάποια εκ των προβλημάτων αυτών μπορούσαν να επιλυθούν, κάποια άλλα, όχι. Ο Τ. προσπαθούσε να διαχειριστεί καταστάσεις και να βρεί λύσεις. Δεν ήταν όλα εύκολα. Ωστόσο, παρατήρησε και ο ίδιος οτι βελτιώθηκε. ¨Εγινε πιο γρήγορος στην εξυπηρέτηση των επισκεπτών και την επεξεργασία των αιτημάτων τους. Έγινε πιο άνετος, πιο δυναμικός, ακόμα πιο επικοινωνιακός. Έκανε λιγότερα λάθη και αυτά πάλι, δεν ήταν σοβαρά. Ειδικά με ότι είχε να κάνει με οικονομικά ζητήματα (χρέωση καρτών των επισκεπτών π.χ.) ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός και τσεκάριζε επανελειμένα. Πήρε δε και πρωτοβουλίες: ζήτησε π.χ. το φθινόπωρο ειδική καρέκλα γραφείου - το συγκεκριμένο ξενοδοχείο ήταν το μοναδικό από τα  που δεν διέθετε ειδική πολυθρόνα για το προσωπικό της ρεσεψιόν. Τα παιδιά δανείζονταν καρέκλες από το λόμπυ. Μετά από επερώτηση επισκέπτη, ζήτησε ομπρέλλες. Η διεύθυνση έφερε 3 κομμάτια, αν και γκρίνιαξε στην αρχή.
  
 Είχε υπογράψει συμβόλαιο 1 χρόνου πλήρους απασχόλησης (40 ώρες/βδομάδα). Η διεύθυνση τα έκανε έτσι. Δικαιούνταν 24 μέρες άδεια τον χρόνο, από τις οποίες μπορούσε να πάρει τις μισές κατά την δοκιμαστική περίοδο του 1ου εξαμήνου. Έπρεπε να ντύνεται στα μαύρα σαν τον John Wick. Το ξενοδοχείο δεν δεχόταν μετρητά, παρά μόνο πληρωμές με πιστωτικές κάρτες. Κατά τις εργάσιμες μέρες, ερχόνταν πελάτες που βρίσκονταν για επαγγελματικούς λόγους στην πόλη και έμεναν το πολύ 2 με 3 μέρες. Τα Σαββατοκύριακα ερχόντουσαν κυρίως ζευγαράκια και τουρίστες. Από το φθινόπωρο πάντως υπήρξε βελτίωση στην ποιότητα: όλο και λιγότεροι πελάτες δημιουργούσαν προβλήματα. Παλιότερα υπήρχε κόσμος που, είτε δεν σεβόταν τους κανονισμούς λειτουργίας του ξενοδοχείου, κάπνιζε, έκανε φασαρία, κατέστρεφε κυριολεκτικά ολόκληρα δωμάτια και έπρεπε να έρθει η αστυνομία. Όλα αυτά περιοριστήκαν και σχεδόν εκμηδενιστήκαν. 
 
 Η νέα διεύθυνση είχε κάποιες καλές ιδέες: σε περίπτωση που οι επισκέπτες είναι λιγότεροι από 20 άτομα, θα μοιράζονται στους 2 πρώτους ορόφους, ώστε να εξοικονομούν χρόνο οι καθαρίστριες και να μην τρέχουν πάνω-κάτω. Υπόγειο, ισόγειο και 5ος όροφος θα μένουν κενοί. Όποιος θέλει πρωϊνό, θα το πληρώνει επί τόπου. Όποιος ζητήσει αλλαγή δωματίου, τσεκ αουτ μετά τις 11 π.μ., τσεκ ιν πριν τις 3 μ.μ. και δεν έχει κάνει κράτηση μέσω της ιστοσελίδας του ξενοδοχείου, αλλά μέσω πάροχων, όπως Agoda, Booking, Expedia, HMC, HRS, Keytel, Synx θα πληρώνει έξτρα για την υπηρεσία, εαν υπάρχουν οι δυνατότητες αυτές - ελεύθερα δωμάτια δηλαδή. Η γκρίνια ορισμένων επισκεπτών εξαιτίας αυτών των έξτρα ήταν βέβαια αναπόφευκτη.
 
 Ο μισθός ήταν ο βασικός, 13,90 ευρώ/μήνα από Γενάρη 2026. Και εργασία σε βάρδιες, Σαββατοκύριακα, αργίες. Μολονότι όμως είχε υπογράψει συμβόλαιο για full time job, από τον χειμώνα και έπειτα, τον έβαζαν και εργαζόταν λιγότερες ώρες. Είχε τύχει να εργαστεί και 2 με 3 μέρες την βδομάδα. Τους 2 τελευταίους μήνες δε, έπεσε πιο πολύ, 2 με 1 μέρα την βδομάδα. Η νέα διεύθυνση προτίμησε από το Πάσχα 2026 και μετά να προσλάβει 2 επιπλέον νέα άτομα, αντί να του αυξήσει τις ώρες εργασίας. Τελικά, του ανακοίνωσε την μη ανανέωση του συμβολαίου πριν μπεί ο Ιούλιος, με την γελοία δικαιολογία που αναφέρθηκε στην αρχή του παρόντος κειμένου. Και δυστυχώς δεν έβαλε πόρτες στα μπάνια των 3 δωματίων του 4ου ορόφου, μολονότι το ήξερε, το είχε αναφέρει σποραδικά ο Τ., το είχε επισημάνει και στην προηγούμενη διεύθυνση - εκείνην που τον προσέλαβε.
 
 Εννοείται οτι τον πείραξε - ειδικά εκείνην την χρονική στιγμή - αυτή η κουβέντα. Αλλά δεν τον πήρε και τελείως από κάτω. Τέτοιες φτηνές δικαιολογίες είχε ακούσει και παλιότερα. Στο παρελθόν του όλο και κάποιοι υπήρξαν, οι οποίοι όχι μόνο δεν γουστάρανε την φάτσα του, αλλά δημιουργήσαν και τις συνθήκες για να απομακρυνθεί, να απομονωθεί, να μείνει άνεργος κτλ. [βλ. τα ακόλουθα λινκς: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7] Κρίμα που αντιμετωπίζει και πάλι τα ίδια. Και ακόμα πιο κρίμα, μιας και διαπιστώνει οτι βιώνει πλέον - συν όλων των προηγούμενων που είχε περάσει (π.χ. ταξικός, φυλετικός κ.α. ρατσισμός) - και ηλικιακό ρατσισμό... Το αίσθημα της πικρίας, μολονότι όχι τόσο ισχυρό πλέον (αν αυτό γινόταν πριν από καμία 10αρια χρόνια, θα τον είχε πάρει από κάτω), είναι παρών. Πικρία γιατί νόμισε οτι θα στέργιωνε στην δουλειά αυτή, μιας και είχε "πάρει το κολάι". Είχε συναναστράφει με αρκετά άτομα στην δουλειά αυτή - συναδέλφους, τεχνικούς, καθαρίστριες. Με όλους και όλες σχεδόν τα πήγε καλά. Όλοι και όλες σχεδόν μικρότερα ηλικιακά άτομα με πενιχρή γνώση της γερμανικής γλώσσας. Ερασιτέχνες που μάθαν κι αυτοί την δουλειά επί τόπου (αυτός ήταν άλλος ένας λόγος που γκρινιάζαν οι πελάτες). 
 
Τώρα θα πρέπει να μηδενίσει και πάλι το κοντέρ και να επιστρέψει στο σημείο εκκίνησης...
      

Montag, 22. Juni 2026

ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΙΜΜΕΝΑ 50.

 (1) Από οτι φαίνεται, ο πρόσφατα αποφυλακησθείς Αλέξανδρος Γιωτόπουλος (βλ. κείμενο Μαϊου 2026 εντ.) θα επιστρέψει στην φυλακή...

(2) Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ, υπέγραψε την περασμένη εβδομάδα στις Βερσαλλίες μια συμφωνία για κατάπαυση του πυρός στο Ιράν και διάνοιξη των Στενών του Ορμούζ. Ειδικά ο χώρος στον οποίο έλαβε χώρα το γεγονός, αποτέλεσε αντικείμενο πληθώρας ερμηνειών από δημοσιογράφους.

(3) Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Κιρ Στάρμερ ανακοίνωσε στις 22.06.2026 (σήμερα δηλ.) την παραίτησή του. Η αναχώρησή του από τα καθήκοντά του και την Ντάουνινγκ Στρήτ θα ξεκινήσει στις 9 Ιουλίου.

(4) Η ψήφιση του νομοσχεδίου για την "γαλάζια πατρίδα" (Mavi Vatan - βλ. κείμενο Μαϊου 2026 εντ.) από την τουρκική βουλή, παραπέμπεται για τον Οκτώβριο του 2026, με αρκετούς αναλυτές να βλέπουν σχέση με την σύσκεψη του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 8 και 9 Ιουλίου 2026...

 

Samstag, 23. Mai 2026

Christopher Nolan´s Odyssey, ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ: ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΙΔΑΜΕ, ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΝ ΕΒΑΦΤΙΣΑΜΕ.

 Παραθέτουμε λίγες σκέψεις εδώ πέρα αναφορικά με την πολυαναμενόμενη ταινία του Christopher Nolan (θα προβληθεί στους κιν/φους μετά τα μέσα Ιουλίου του τρέχοντος έτους), επειδή εδώ και καιρό γίνεται χαμός σε διάφορα διαδικτυακά φόρα, και ειδικά από άσχετους επί φιλολογικών, ιστορικών, αρχαιολογικών ζητημάτων που μας τα έχουν πρήξει κυριολεκτικά και μάλιστα για πολλαστή φορά:

1) Εξυπακούεται οτι δεν πρόκειται για ντοκυμαντέρ, αλλά για μυθοπλασία - και ως μυθοπλασία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται.

2) Βασίζεται και εμπνέεται από το ομώνυμο ομηρικό έπος - δεν γνωρίζουμε (ακόμα) πόσο πιστά θα το ακολουθήσει.

 3) Ταινίες του είδους, π.χ. παλιότερες βερσιόν της Οδύσσειας και του Τρωϊκού πολέμου, δεν αποτελούν πιστές αντιγραφές των επών, αλλά διασκευές, για αυτό και θα ήταν ορθότερο να αποκαλούνται ψευδο-μυθολογικές. Ομοίως και για ιστορικές ταινίες, όπως ο "Μονομάχος" (Rindley Scott, 1999) και "300" (Zack Snyder, 2007). Τέτοιες ταινίες θα πρέπει να αποκαλούνται ψευδο-ιστορικές, μιας και εμβρύθουν λαθών, εσκεμμένων ή μή (π.χ. λόγω budget;), όπως π.χ. στις πανοπλίες, τις ενδυμασίες, τις κομμώσεις.

4) Για την ταινία του Nolan ειπώθηκε οτι υπάρχει πλέον ρήτρα στο Χόλλυγουντ, σύμφωνα με την οποία επιβάλλεται να αντιπροσωπεύονται ως ενα συγκεκριμένο ποσοστό διάφορες μειονότητες. Δηλαδή, ηθοποιοί αφρικανικής, ασιατικής, λατινοαμερικάνικης καταγωγής. 

5) Ως ταινία θεωρείται έργο τέχνης και οι συμβαλλόμενοι (σκηνοθέτης, σεναριογράφοι, κάμεραμεν, μοντέρ, ηθοποιοί, παραγωγοί, σκηνογράφοι) έχουν το δικαίωμα να κάνουν οτι τους κατεβάσει η κούτρα τους. Ομοίως και στο θέατρο. Οι θεατές είναι στην απέξω και για αυτούς ισχύει το: take it, or leave it. Πρόκειται, όπως αναφέρθηκε στο (3), για διασκευή, για ερμηνεία των εκάστοτε συντελεστών. Αυτοί αποφάσισαν για το κάστινγκ, τα σκηνικά, τα κοστούμια, το σενάριο, αυτοί και μόνο έχουν την δύναμη να αλλάξουν ή να διατηρήσουν κάτι.

6) Και μεις προσωπικά δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αρκετά, διαφωνούμε σε πολλά, αλλά δεν μπορούμε να επέμβουμε, επειδή κάποιοι αποφασίσαν λ.χ. να υποδυθεί Αφρικανή ηθοποιός τις Ελένη και Κλυταιμνήστρα, ο Αγαμέμνων να θυμίζει "Σκοτεινό Ιππότη" και οι Λαιστρυγόνες να είναι γίγαντες με μεσαιωνικές πανοπλίες σε κωνοφόρα δάση. Παρόμοια κατακραυγή υπήρξε και για την ψευδο-μυθολογική ταινία "Gods of Egypt" του 2016 (βλ. τα αντίστοιχα σχόλια στην ιστοσελίδα www.tainio-mania.online.com - εαν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε διαβάστε τις 2 τελευταίες παραγράφους αυτού εδώ του κειμένου), αλλά και για την πιο πρόσφατη διασκευή του μυθιστορήματος "Ανεμοδαρμένα Ύψη".

7) Σε όποιον και όποια δεν αρέσει το δημιούργημα του Nolan, no problem: μην την δει. Ας πάει να φτιάξει την δική του βερσιόν με ΑΙ πρόγραμμα. Μόνο να μην μας ζαλίζει με τις φλυαρίες του/ της.

8) Και μην ξεχνάμε τα εξής: τα ομηρικά έπη - όπως και η ελληνική, αιγυπτιακή κτλ. μυθολογία -  θεωρούνται πλέον οικουμενικά έργα. Δεν διαθέτουν πνευματικά δικαιώματα και copyright. Ο οποιοσδήποτε επιτρέπεται να κάνει ταινία, τηλεοπτική σειρά, θεατρικό, να γράψει διήγημα ή μυθιστόρημα πάνω σε αυτό το υλικό.

9) Λίγο πιο αναλυτικά αναφέρονται κάποια σχετικά με το ζήτημα πράγματα στο ακόλουθο σεμινάριο (στο 3ο μέρος του): Οι Σκοτεινές Πτυχές της Αρχαιολογίας

Freitag, 22. Mai 2026

ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΙΜΜΕΝΑ 49.

 Τον περασμένο μήνα έλαβαν χώρα εκλογές σε Βουλγαρία και Ουγγαρία. Στην δεύτερη ειδικά επήλθε ριζική αλλαγή του κυβερνητικού καθεστώτος, αφού ο μέχρι πρότινος πρώτος άνδρας της χώρας, ο πολύς Ορμπάν, έχασε. Ο διάδοχός του αναμένεται να ακολουθήσει ευνοϊκή προς την ΕΕ πολιτική, κάτι που ο προκάτοχός του δεν έκανε, με αποτέλεσμα να θεωρείται αγκάθι, κάθε φορά που τα αρμόδια όργανα συνεδριάζαν και επιχειρούσαν να περάσουν νομοθεσίες (π.χ. υπέρ της χρηματοδότητης της Ουκρανίας με πολλά δις ευρώ, υπέρ των μειονοτήτων και του μεταναστευτικού κτλ.).


 Την Πρωτομαγιά ο Τσίπρας παρουσίασε το μανιφέστο του. Το νέο του κόμμα θα το παρουσιάσει στις 2 Μαϊου. Στις 21 Μαϊου, η Καρυστιανού παρουσίασε το δικό της κόμμα, ονόματι "Ελπίδα Δημοκρατίας" στην Θεσσαλονίκη. 


 Μαθεύτηκε οτι εις εκ των πρωτεργατών της 17Ν, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος (γνωστός επίσης ως "Λάμπρος" ή "Μιχάλης Οικονόμου" ή "Μισέλ") - ο οποίος συνεχίζει να αρνείται την εμπλοκή του στην τρομοκρατική αυτή οργάνωση - αναμένεται να αποφυλακιστεί. Βασικά αποφυλακίστηκε ήδη, κυκλοφορεί έξω εδώ και λίγα 24ωρα. Απλά κάποια εισαγγελία επανεξετάζει τα δεδομένα, εαν όντως δικαιούνται να είναι έξω. Οι "συντρόφοι" του πάντως είναι ακόμη μέσα. Ο Γιωτόπουλος καταδικάστηκε 17 φορές σε ισόβια ως ηθικός αυτουργός για 17 δολοφονίες και έμεινε έγκλειστος 24 χρόνια στην φυλακή. Κατά την διάρκεια του εγκλεισμού του κατάφερε να παίρνει και άδειες, και να κάνει μεταπτυχιακό και διδακτορικό. Όμορφα πράγματα δηλαδή.

Στις 19 Μαϊου τιμήθηκε - όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή - η επέτειος της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού. Την ίδια μέρα, τα "γειτονάκια μας" τιμούσαν τον Κεμάλ τους. Και μας ενημερώσαν οτι θα φέρουν προς ψήφιση στην τουρκική βουλή νομοσχέδιο για την "Γαλάζια (τους) Πατρίδα" στις 31 Μαϊου. Στο νομοσχέδιό τους θα αναφέρονται τα γνωστά, τουτέστιν: οτι δεν αναγνωρίζουν την συνθήκη της Λωζάνης, οτι θέλουν να επεκτείνουν τα σύνορά τους, αλλά η Ελλάδα απαγορεύεται να επεκτείνει τα δικά της, αλλιώς απειλείται με casus belli. Και τι κάνουν "οι δικοί μας"; Βγαίνουν στα ΜΜΕ τους και μας λένε να μην ανησυχούμε, διότι όλα αυτά που κάνουν τα γειτονόπουλα είναι για εσωτερική κατανάλωση, δεν τους παίρνει κανείς στα σοβαρά κτλ. Μετά όμως μαθαίνουμε οτι αποσύρουν πυραύλους "Patriot" από την Κάρπαθο, δημιουργώντας κενά στην άμυνα της χώρας! Από την επόμενη μέρα, επικρατεί σιωπή για το θέμα αυτό στα εγχώρια ΜΜΕ! Μόνο για Γιουροβίζιον, Final 4 και Καρυστιανού αναφέρουν. Εν τω μεταξύ, Γερμανοί ανώτατοι αξιωματούχοι (π.χ. ο υπουργός εξωτερικών) εκθειάζουν την Τουρκία ως πολύτιμο σύμμαχο και εταίρο που θα πρέπει να ενταχθεί στην ΕΕ κτλ. Άλλα λόγια να αγαπιώμαστε δηλαδή...
 

Mittwoch, 6. Mai 2026

ΓΚΑΡΝΤΑΡΟΜΠΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

 Έχει περάσει αρκετό χρονικό διάστημα από την τελευταία φορά που ο Τάλας πόσταρε κείμενο σχετικό με την ανδρική ένδυση και την δημιουργία γκαρνταρόμπας, ειδικά για casual cases. Δεν έχει αλλάξει από τότε προσωπικά απόψεις και γούστα. Επανέρχεται όμως στο θέμα εξαιτίας κάποιων διαπιστώσεων:

Εικ. 1. σταυρωτό κοστούμι (double breasted suit)

 Εδώ και λίγο καιρό έχει παρατηρήσει οτι τα σταυρωτά σακκάκια/ κοστούμια με τους φαρδείς μυτερούς γιακάδες (εικ. 1) έχουν επανέλθει στην μόδα. Καλλιτέχνες (ηθοποιοί, τραγουδιστές) και αθλητές τα φορούν σε εκδηλώσεις. Προσωπικά δεν του αρέσουν αυτού του είδους τα σακκάκια, ειδικά εαν είναι ριγωτά ή σε στυλ πρενς ντε γκαλ/ πρενς ντε κοκ (με σχέδιο τύπου καρώ ή σκακιέρας), και όχι μόνο εξαιτίας του σχεδίου, αλλά κυρίως λόγω του "κοψίματος" που φέρει ενα σακκάκι του τύπου αυτού: μοιάζει σαν να αγκαλιάζει, να τυλίγεται γύρω από τον κορμό και να δημιουργεί την εντύπωση πως αυτός που το φοράει έχει μεγαλύτερο σωματικό όγκο από την πραγματικότητα - μια δυσάρεστη για τον Τάλα αίσθηση.  

Εικ. 2. κοστούμι 3 τεμαχίων (3-piece-suit)

 Αντιθέτως βρίσκει καλοδεχούμενη την επαναφορά των κοστουμιών που αποτελούνται από 3 τεμάχια (σακκάκι-παντελόνι-γιλέκο). Ο συνδυασμός αυτός (εικ. 2) είχε ψιλοεξαφανιστεί κατά τα 90ς και το μιλλένιουμ, εαν θυμάται καλά. Εδώ και μερικά χρόνια όμως, επανεμφανίστηκε. Τον βλέπουμε και αυτόν παντού: σε διαφημίσεις, τηλεοπτικές σειρές, ταινίες. 

Εικ. 3. γιλέκο με γιακά (western style)

 Ιδιαίτερη εκτίμηση τρέφει πλέον ο Τάλας στα γιλέκα, καθώς τα θεωρεί άκρως πρακτικά. Ειδικά εαν φοράει κανείς γραβάτα, θα εκτιμήσει δεόντως το γιλέκο, το οποίο την "συγκρατεί" τρόπον τινά και "προστατεύει" το αξεσουάρ αυτό από "δύσκολες" στιγμές, όπως π.χ. γεύματα και δείπνα εργασίας ή όταν πρέπει να πάει κανείς στο μπάνιο για να πλύνει χέρια και πρόσωπο.
 
 Υπάρχουν κάποιες παραλλαγές στο στυλ το κοστουμιού των 3 τεμαχίων, σύμφωνα με τις οποίες, το γιλέκο δεν είναι απαραίτητα στο ίδιο χρώμα με το σακκάκι και το παντελόνι. Μπορεί να είναι είτε ιδίου χρώματος με το σακκάκι, είτε με το παντελόνι. Με αυτούς τους τρόπους δημιουργούνται έξτρα παραλλαγές. 

 Σε γενικές γραμμές δεν άρεσει στον Τάλα η ομοιοχρωμία στα κοστούμια. Είναι πολύ βαρετό και κουραστικό για το μάτι και την αισθητική, όταν π.χ. σακκάκι και παντελόνι είναι μπλέ, το πουκάμισο γαλάζιο και η γραβάτα παρόμοιας απόχρωσης. Και όλο αυτό το σύνολο σε συνδυασμό με καφέ παπούτσια και ζώνη. Συνήθως οι πολιτικοί ντύνονται κατ΄ αυτόν τον τρόπο.

 Επίσης τα παντελόνια στα κοστούμια είναι λεπτά σαν τσιγαρόχαρτο και όχι πρακτικά όταν επικρατούν χειμερινές καιρικές συνθήκες. Για αυτόν τον λόγο προτιμάει ο Τάλας ενα πιο casual στυλ που θυμίζει τον κώδικα του κοστουμιού των 3 τεμαχίων (συγκρ. και με το κείμενο 07/2014 εντ.), αλλά από ρούχα σε διαφορετικά υλικά, υφάσματα, χρώματα και αποχρώσεις: π.χ. πουκάμισο με ανοιχτό γιακά που συνδυάζεται με φαρδιά γραβάτα σε κόμπο windsor - εναν πλούσιο κόμπο, ο οποίος ταιριάζει με πουκάμισα και γραβάτες του προαναφερόμενου τύπου. Γιλέκο μάλλινο με γιακά τύπου western (εικ. 3). Σακκάκι τσόχινο (tweed), μάλλινο, από καστόρι ή βελούδο αγγλικού τύπου με μεσαίου μεγέθους γιακά και 3 ή 1 κουμπιά. Παντελόνι κοτλέ (cord) ή chino ή jean. Και φυσικά ζώνη και παπούτσι ιδίου χρώματος. Όπως αναφέρθηκε και στο κείμενο 07/2014, καλοί οι πειραματισμοί με χρώματα και αποχρώσεις, καλύτερα όμως να αποφεύγονται οι εκκεντρικότητες και οι ακρότητες, ειδικά εαν ο προαναφερόμενος casual συνδυασμός συνάδει με επαγγελματικές δραστηριότητες. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να προτιμούνται απλά, ουδέτερα χρώματα και σχέδια. 

 

Sonntag, 19. April 2026

Take me out: ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΣΚΟΥΠΙΔΟΕΚΠΟΜΠΗ...

  Σάββατο βράδυ περασμένες 11. Ο Τάλας κάνει επαννεκίνηση του υπολογιστή, η οποία διαρκεί πολύ... Οπότε βάζει την τηλεόραση να παίζει μέχρι να ολοκληρωθεί (είχε ξεκινήσει 2 ώρες νωρίτερα με δαύτην). Στο RTL προβάλλεται κάποιο επεισόδιο του σώου "take me out". 'Αλλο ενα εισαγώμενο προϊόν από κάποια αγγλόφωνη χώρα. ¨Εχει φτάσει αισίως τους 10 κύκλους και συνεχίζεται. Σε κάθε επεισόδιο μαζεύονται καμιά 30αρια κοπέλες για να επιλέξουν άνδρες. Κάτι σαν το "ραντεβού στα τυφλά" δηλαδή μόνο που δεν είναι τόσο τυφλά... Άλλη μια ξεφτίλα του ανθρώπινου είδους, με διάφορους νέους και εμφανίσιμους άνδρες να παρελαύνουν και να αντιμετωπίζονται σαν μοσχάρια προς σφαγή κάτω από τα ανελέητα βλέματα και την αμείλικτη κριτική δεσποινίδων με χρωματιστούς φακούς επαφής, τρέσες, extensions μαλλιών, κολλαγόνα, μπότοξ, σιλικονάτα στήθη, ντεκολτέ, μίνις, τακούνια κτλ.  


 Αρκετοί εξ αυτών των νεαρών ανδρών φαίνονται ενδιαφέροντες άνθρωποι, αθλητικοί, με χόμπυς και τα συναφή. Τίποτε όμως από όλα αυτά δεν ενδιαφέρει τις δεσποινίδες, οι οποίες θα φροντίσουν να ρίξουν άκυρο στους ατυχείς νέους που τόλμησαν να έρθουν στην εκπομπή και να εκτεθούν! Το τι κακοήθειες και ειρωνικά σχόλια ξεστομίζουν τα φουσκωμένα χείλη των δεσποινίδων αυτών, δεν περιγράφεται! Αλλά τι να περιμένει κανείς από τέτοια άτομα που μεγαλώσαν με παρόμοια τηλεοπικά σκουπίδια, νομίζουν οτι είναι Αντουανέτες και ουσιαστικά ψάχνουν πλούσιους χορηγούς να τις πάνε διακοπές πολυτελείας για να βγάζουν φωτογραφίες πισίνες, σαμπάνιες και χαβιάρια; Τόσα ξέρουν τόσα κάνουν. Ευτυχώς που δεν είναι όλες έτσι...