ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΡΙΔΑ.

"Ελληνας γεννιεσαι, δεν γινεσαι" (Παναγιωτης Ψωμιαδης και διαφοροι αλλοι πολιτικοι της ακροδεξιας παραταξης κυριως )

"Στην Ελλαδα εισαι οτι δηλωσεις" (Γιαννης Τσαρουχης)

................................................................................

31 Δεκεμβριου 2009. Παραμονη Πρωτοχρονιας στην Αθηνα. Ο Ταλας βρισκεται γυρω στις 10 το βραδυ στην Πανεπιστημιου μαζι με τον Μαρκους, εναν γερμανο φιλο που ηθελε να περασει 5 μερες στην Αθηνα. Οι δυο τους κατηφοριζουν προς την πλατεια Ομονοιας. Μια δυνατοτητα να μαθει ο Μαρκους τους κεντρικους δρομους της πολης. Μπροστα τους πληθος πολυ, που κινειται στην αντιθετη απο αυτους κατευθυνση. Το πληθος αποτελειται αποκλειστικα σχεδον απο ανδρες νεας και μεσης ηλικιας. Δεν μιλουν ελληνικα. Καποιοι απο αυτους ειναι Αφρικανοι, καποιοι προερχονται απο Ασιατικες χωρες. Ειναι απλα ντυμενοι. Πολυ απο αυτους κρατουν μοντερνες συσκευες κινητων τηλεφωνων στα χερια. Παντα παραμονες Πρωτοχρονιας αλλα και το Μεγαλο Σαββατο, εγκαταλειπουν το μονιμο στεκι τους, την πλατεια Ομονοιας και τα περιξ, μετακομιζοντας προς την πλατεια Συνταγματος, προκειμενου να παρακολουθησουν το νταβαντουρι. Αυτο τα τελευταια χρονια εχει γινει θεσμος. Οι Αθηναιοι ειχαν θεσπισει αλλα εθιμα για εκεινες τις ωρες. Περνουν τα βραδια της παραμονης στα σπιτια τους με τους δικους τους. Με την αλλαγη του χρονου, κανονιζουν να κανουν ρεβεγιον με τις παρεες τους σε νυχτερινα κεντρα, οπου πανε με τα αυτοκινητα τους.

Ο Μαρκους και ο Ταλας εκαναν μεταβολη και κατευθυνθηκαν ομοιως προς την πλατεια Συνταγματος. Μπλεχτηκαν με το πληθος, ξενοι και αυτοι αναμεσα σε αλλους ξενους. Η πλατεια ηταν φωταγωγημενη. Επικρατουσε το αδιαχωρητο. Φωνες ανθρωπων μπλεκονταν με τους ηχους της μουσικης που μεταδιδοταν απο τα μεγαφωνα. Στο πανω μερος της πλατειας ειχε στηθει εξεδρα με προβολεις. Μουσικοι αυτοσχεδιαζαν. Λιγο πριν τα μεσανυχτα, ο δημαρχος της πολης θα απυηθηνε χαιρετισμο και θα γινοταν η αντιστροφη μετρηση. Προς τα κατω, η Ερμου εμοιαζε με ποταμι φουσκωμενο. Μονο που αντις νερου, αποτελουνταν απο ανθρωπινα κορμια.

Αυτες οι εικονες, με τους ξενους να ανηφοριζουν την Πανεπιστημιου σε μπουλουκια, τις φερνει και παλι στο μυαλο του ο Ταλας τωρα, που οι γιορτες και τα γλεντια τελειωσαν. Τωρα, που στην ελληνικη επικαιροτητα, μαζι με τα πασης φυσεως οικονομικα προβληματα, κυριαρχει και το θεμα με το πολυκροτο νομοσχεδιο για την ελληνικη ιθαγενεια. Σαφεστατα κατι οχι τοσο απλο, ωστε να αναλυθει και να συζητηθει λεπτομερειακως εδω. Αλλα καποιοι προβληματισμοι που υπαρχουν, θα παρουσιαστουν. Στο "Βημα της Κυριακης" (17.01.10) αναφερεται, οτι το νεο νομοσχεδιο, που θα ψηφιστει την μεθεπομενη εβδομαδα στη Βουλη, δινει το προβαδισμα στο αμερικανικο μοντελο του "δικαιου του εδαφους" εναντι του "πατροπαραδοτου" "δικαιου του αιματος". Ισως θα επρεπε οι εμπνευστες του νομοσχεδιου, αλλα και ολοι εμεις οι υπολοιποι, να αναλογιστουμε καλυτερα τα πλεονεκτηματα και τα μειονεκτηματα τοσο του ενος, οσο και του αλλου μοντελου. Ισως θα επρεπε να σκεφτουμε καλυτερα τι σημαινει ιθαγενεια, τι υπηκοοτητα, να αναλυσουμε τους ορισμους, μην τυχον και οδηγηθουμε σε δρομους οι οποιοι οδηγουν στο πουθενα, δρομους απο τους οποιος δεν υπαρχει γυρισμος.

Συζητωντας και για αυτο το θεμα με τον Μαρκους, κατα την διαρκεια της ολιγοημερης παραμονης του, ελαβε ο Ταλας ενα δειγμα για το πως εχουν τα πραγματα σε αναλογες περιπτωσεις σε ενα κρατος μελος της Ευρωπαικης Ενωσης: Στη Γερμανια μπορει ο αλλοδαπος να κανει αιτηση, εφοσον το επιθυμει, για να του χορηγηθει η γερμανικη υπηκοοτητα (Staatsangehörigkeit/ Citizenship). [Ωστοσο, στις περισσοτερες χωρες της Ε.Ε. φαινεται να επικρατει συγχυση μεταξυ των εννοιων "υπηκοοτητα" και "ιθαγενεια". Οι Γαλλοι π.χ. χρησιμοποιουν τον ορο Nationalité (Nationality) για να εκφρασουν και τα δυο, μολονοτι ο ορος που χρησιμοπουουν δηλωνει κυριως την εθνικοτητα.] Στην περιπτωση της Γερμανιας, ο αλλοδαπος που επιθυμει την γερμανικη υπηκοοτητα, θα πρεπει μαζι με την αιτηση του να αποδεικνυει οτι διαμενει 8 χρονια στην χωρα, ειναι νομιμος, εχει κατοικια και ασφαλιση, λευκο ποινικο μητρωο και αριστη γνωση της γερμανικης γλωσσας. Και να εξηγει τους λογους, για τους οποιους επιθυμει να αποκτησει την υπηκοοτητα της χωρας, στην οποια διαμενει. Ο αλλοδαπος προερχομενος απο χωρα εκτος της Ε. Ε. θα πρεπει να δωσει γραπτες εξετασεις πανω στην ιστορια και το Συνταγμα της Γερμανιας, εξετασεις που ουτε γηγενεις Γερμανοι, οπως ο φιλος Μαρκους, ο οποιος ειναι και διδακτωρ του παν/μιου της Χαιδελβεργης, δεν ειναι σιγουροι οτι μπορουν να τις περασουν!

Το νομοσχεδιο για την χορηγηση της ελληνικης ιθαγενειας σε αλλοδαπους (www.opengov.gr/ypes) φαινεται μεν εν μερει ελκυστικο, σε ορισμενα σημεια ομως ειναι καπως δυσνοητο και οχι ιδιαιτερα ευελικτο η' απαιτητικο και προσεγμενο, οπως λ.χ. το αντιστοιχο γερμανικο. Το μεγαλυτερο ισως προβλημα ειναι στο οτι αναφερεται στην αυτοματη χορηγηση ιθαγενειας σε αλλοδαπους, οι οποιοι γεννηθηκαν η' μεγαλωσαν στην Ελλαδα. Εξ αυτου ορμωμενοι, καποιοι κυκλοι ζητουν να γινει δημοψηφισμα. Ο ιδιος ο ελληνικος λαος πρεπει, λενε, να αποφασισει για το αν επιθυμει να δωθει η ελληνικη ιθαγενεια σε αλλοδαπους. Οι υποστηρικτες του δημοψηφισματος πιστευουν, οτι το ολο θεμα στηθηκε για καθαρα κομματικους λογους. Στοχος ειναι η αλλοιωση του εκλογικου σωματος. Και η διαλυση του ιστου της ελληνικης κοινωνιας. Οτι θελουν να νομιμοποιησουν τους μεταναστες. Και οτι δεν θα επρεπε να γινεται συγκριση με την Αμερικη, μια χωρα η οποια αποτελειται απο απογονους αποικων και μεταναστων, σε αντιθεση με την Ευρωπη, τα κρατη της οποιας δημιουργηθηκαν βασει εθνικων δομων. Οι πολεμιοι του δημοψηφισματος θεωρουν οτι το παραδοσιακο μοντελο του κρατους εθνους εχει παρελθει και οτι ζουμε στην εποχη των πολυπολιτισμικων κοινωνιων. Και θα πρεπει να δωθει επιτελους μια ταυτοτητα στα παιδια αυτα των μεταναστων που γεννηθηκαν στην Ελλαδα, μεγαλωσαν στην Ελλαδα, πηγαινουν στα ελληνικα σχολεια, μαθαινουν την ελληνικη γλωσσα και τον πολιτισμο.

Η σκεψη του Ταλα ξαναερχεται σε ολους αυτους τους ανθρωπους που ειδε το βραδυ της παραμονης να ανηφοριζουν για Συνταγμα. Πως ηρθαν στην Ελλαδα; Γιατι ηρθαν εδω; Δεν εχουν χαρτια που να πιστοποιουν ποιοι ειναι. Δεν εχουν οικογενειες εδω, κανουν παρε με τους ομοεθνεις τους και βγαζουν τα προς το ζην, ειτε ζητιανευοντας, ειτε πλενοντας τζαμια αυτοκινητων στα φαναρια, ειτε πουλωντας αγνωστους προελευσεως τσαντες και ρουχα στον πεζοδρομο της Πανεπιστημιου την μερα. Τι θα γινει με αυτους τους ανθρωπους; Ασφαλως και δεν ειναι λυση οι επιχειρησεις σκουπα στο κεντρο της πολης, ουτε και το μπαγλαρωμα τους σε φυλακες. Οι ανθρωποι αυτοι ομως ερχονται λαθραια στη χωρα, χωρις χαρτια που να πιστοποιουν τον τοπο προελευσης τους, δεν γνωριζουν την ελληνικη γλωσσα, ειναι σε ηλικιες, στις οποιες δεν ειναι τοσο ευκολο να αφομοιωθουν απο το ελληνικο στοιχειο και, ακομα και να υπηρχε η ζητηση τους για εργασια, αυτη ειναι συνηθως για μικρο χρονικο διαστημα. Ο Μαρκους παρατηρησε, οτι αυτοι οι ανθρωποι, οταν δεν πωλουν την πραματεια τους, γυροφερνουν εδω και εκει με τους ομοεθνεις τους. Και αυτο το συνεδεσε, οπως και τοσοι Ελληνες, με τα συνεχως αυξανομενα κρουσματα κλοπης, βιασμων, δολοφνιων, συγκρουσεων μεταξυ διαφορετικων εθνοτικων ομαδων των τελευταιων ετων. Ο πρωτος και κυριος υπαιτιος ωστοσο θεωρειται το ιδιο το ελληνικο κρατος, το οποιο δεν ενεργοποιει εγκαιρως τους καταλληλους μηχανισμους, ωστε η ελευση μεταναστων στη χωρα να γινεται νομιμα, συστηματικα και ελεγχομενα. Ας αναγνωριστουν τα παιδια μεταναστων που γεννηθηκαν και μεγαλωσαν εδω, που εχουν λαβει ελληνικη μορφωση. Αλλα ας μπει ενα μετρο στην αλογη εισροη ανθρωπων που, ετσι κι αλλιως ουτε να προσφερουν κατι σε αυτην την χωρα δυνανται, ουτε τους εαυτους τους βοηθουν.

...............................................................

Διαβαστε μεταξυ αλλων: Kατα του δημοψηφισματος: www.gazikapllani.blogspot.com, www.g700.blogspot.com, www.protagon.gr

Υπερ του δημοψηφισματος : www.dhmopshfisma.blogspot.com, www.deltio11.blogspot.com

Περι ορισμων και αναλυσης του θεματος απο νομικης πλευρας τα κειμενα του Αθ. Αναγνωστοπουλου στο www.anamorfosis.net/blog

20 ΧΡΟΝΙΑ ΦΑΓΟΥΡΑ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.

Τον Δεκεμβρη του 2009 συμπληρωθηκαν 20 χρονια απο τις απαρχες της ιδιωτικης τηλεορασης στην Ελλαδα. Απο τοτε εχει κυλησει πολυ νερο στο αυλακι. Πολλα ιδιωτικα καναλια λειτουργησαν στη χωρα, ελαχιστα ομως αντεξαν τοσο μεγαλο χρονικο διαστημα. Βασικα μονο δυο ειναι, τα πρωτα που ξεκινησαν τοτε, το 1989 και συνεχιζουν ακομη: Το MEGA channel και ο ANTENNA.

Τα τελη της δεκαετιας του 1980 ηταν μια περιεργη εποχη. Για την γενια του Ταλα σημαινε την εγκαταλειψη της παιδικης ηλικιας. Μπαιναμε πλεον στην εφηβεια. Η μουσικη σκηνη αλλαζε, η χιπ χοπ και η τεκνο γινονταν πιο δημοφιλη ακουσματα. Ο λεγομενος υπαρκτος σοσιαλισμος επεφτε μαζι με το Τειχος του Βερολινου, την διαλυση της Σοβιετικης Ενωσης, την εκμηδενιση του καθεστωτος του Τσαουτσεσκου, την βελουδινη Επανασταση της Πραγας. Το ανατολικο μπλοκ επαψε να υφισταται. Ηδη πριν μπει η καινουργια δεκαετια, ταυτοχρονα σε ολες σχεδον τις ευρωπαικες και σε πολλες ασιατικες χωρες ειχαν ηδη τεθει οι βασεις και δημιουργηθει οι προυποθεσεις για την λειτουργια και διωτικων τηλεοπτικων καναλιων.

Δεν θα μπορουσε επομενως να ειναι διαφορετικα στην Ελλαδα. Υπηρχαν πολλοι λογοι για αυτο: Απο την μια μερια, δημοσιογραφοι εφημεριδων και ραδιοφωνικων σταθμων, οι οποιοι ασκουσαν δρυμητατη κριτικη στην κρατικη τηλεοραση, απο μισθους και προσωπικο, εως τις εκπομπες που αυτη προεβαλλε. Εν μερει ειχαν δικιο. Τα κρατικα καναλια ειχαν χειροτερεψει κοντα στα τελη της δεκαετιας. Τα τηλεοπτικα τους προγραμματα ησαν αθλια. Το προσωπικο τους πηγαινοερχονταν, αναλογα με τις διαθεσεις της εκαστοτε πολιτικης/κομματικης ηγεσιας. Οι ειδησεις τους δεν ησαν αντικειμενικες, αλλα λειτουργουσαν περισσοτερο ως εργαλειο προβολης του εργου της καθε κυβερνησης. Δεν θα πρεπει ωστοσο να μην αναφερθουν και οι τυχον βλεψεις των συναδελφων τους απο τα ιδιωτικα Μ.Μ.Ε. που προσδοκουσαν μια θεση και εναν μισθο επιπλεον ως εργαζομενοι στην τηλεοραση. Ομοιως δε και των προισταμενων τους, ιδιοκτητων εφημεριδων, περιοδικων και ραδιοφωνων, οι οποιοι απεβλεπαν σε ακομα μεγαλυτερα κερδη, αμα την εγκριση των απο πολιτικους παραγοντες, προς δημιουργια τηλεοπτικων σταθμων. Οσο για τον ελληνα τηλεθεατη, αυτος ειχε μπουχτησει με το να πληρωνει και την ΔΕΗ και την ΕΡΤ, ειδικα οταν δεν ηταν ικανοποιημενος με το προγραμμα της.

Ο Ταλας προσωπικα, θυμαται οτι τις παλιες καλες μερες της ΕΡΤ, εκει γυρω στις αρχες με μεσα της δεκαετιας του 1980, δεν ειχε ως παιδακι προβλημα με τα προγραμματα της (βλ. αντιστοιχο κειμενο 05/08 εντ.). Μολονοτι υπηρχε μια ασπρομαυρη συσκευη μεγαλου μεγεθους στο σπιτι, η οποια ηταν εγκατεστημενη στο δωματιο των γονεων και λειτουργουσε με κουμπια, μολονοτι υπηρχαν δυο καναλια, προσφεραν ποικιλια καλων εκπομπων για παιδια: Υπηρχε η εκπαιδευτικη τηλεοραση, υπηρχαν καλα κινουμενα σχεδια και ντοκυμαντερ, υπηρχαν οι κλασικες ταινιες που επαιζε το πρωτο καναλι τα μεσημερια του Σαββατου και της Κυριακης το δευτερο, υπηρχε το θεατρο της Δευτερας και η κιν/κη λεσχη την Παρασκευη στην ΕΡΤ 1, υπηρχε ταινια το βραδυ της Τριτης στην ΕΡΤ 2... Και φυσικα, υπηρχε το βιντεο, για οσους δεν εμεναν ικανοποιημενοι απο ολα αυτα.

Προς τα τελη της δεκαετιας, οπως ηδη αναφερθηκε, τα προγραμματα της κρατικης τηλεορασης ειχαν γινει πληκτικα και αφορητα. Τοτε εμφανιστηκαν τα δυο καινουργια καναλια, προσφεροντας περισσοτερες δυνατοτητες επιλογης στους τηλεθεατες και καινουργιες θεσεις εργασιας σε δημοσιογραφους και τεχνικους. Αρχικα, τα δυο καναλια εβαζαν καλα προγραμματα. Καλες ξενες σειρες και λιγα καλοφτιαγμενα ελληνικα σηριαλ. Και καποιες εσωτερικες, δικες τους παραγωγες, ελαφρα σωου ψυχαγωγιας για ολους αυτους που ειχαν βαρεθει τα κουλτουριαρικα των κρατικων τηλεοπτικων σταθμων. Σε λιγο αρχισαν να εμφανιζονται και αλλα, μικροτερου βεληνεκους καναλια, τα οποια ομως δεν μπορουσαν να συναγωνιστουν επαξια τα δυο πρωτα, του Μεγκα και του Αντεννα. Ετσι, τα περισσοτερα απο αυτα, εκλεισαν και ξεχαστηκαν πλεον. Ενα απο τα μικρα καναλια που αντεχει ακομα, ειναι το Τηλεαστυ, το οποιο παλιοτερα ονομαζοταν στα αγγλικα, Telecity δηλαδη. Στην προεια του χρονου, εμφανιστηκαν και αλλα καναλια, οπως το Star, το Extra, το Alter, το Sky, το Alpha. Δυστυχως ομως, η ποιοτητα των προγραμματων τους εχει γινει ακομα χειροτερη απο οτι αυτη της κρατικης τηλεορασης των αρχων του 1990.

Και αυτο διοτι τα ιδιωτικα καναλια καταφεραν μεν να επιβαλλουν με τους δικους τους ορους προσωπα και καταστασεις, αλλα ειναι ολα αυτα τοσο χαμηλης ποιοτητας και προβαλλονται εδω και χρονια ανελλιπως παντου, που τα εχουν βαρεθει ολοι. Ετσι φαινεται, οτι στην ιδιωτικη τηλεοραση πλεον, η οποια με αυτον τον τροπο καταφερε να δημιουργησει ενα εγχωριο star system το οποιο περισσοτερο με κακεκτυπο του Χολλυγουντ ομοιαζει, οι επιλογες εχουν λιγοστεψει. Λογικο, αφου ολοι δειχνουν τα ιδια. Απο τα καλλιστεια περασαμε στις ριαλιτι εκπομπες τυπου Μεγαλου Αδελφου και απο εκει, στα κουτσομπολιστικα μαγκαζινο, τα τηλεπαραθυρα και τα κλισε σηριαλ. Καμια πρωτοτυπια, καμια φαντασια, καμια πραγματικη ενημερωση. Ειναι σα να θελεις να φας οσπρια η' λαδερα και βγαινοντας απο το σπιτι σου να πεφτεις πανως σε χαμπουργκεραδικα, πιτσαριες και σουβλατζιδικα. Ετσι ειναι πλεον η ιδιωτικη τηλεοραση στην Ελλαδα. Απο την αλλη ομως, ευτυχως που τουλαχιστον υπαρχουν τα dvd, οπως υπηρχαν τα βιντεο πριν απο 20 και βαλε χρονια. Ο φουκαρας ο τηλεθεατης παντως, που ουτε αυτην την τελευταια επιλογη δεν εχει, συνεχιζει να βαρυγκομαει. Και να πληρωνει την ΔΕΗ και την ΕΡΤ...

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Χ.

Ο Ταλας εχει ηδη 4 μερες που βρισκεται στην πρωτευουσα της Γερμανιας. Το κρυο παραμενει, μολονοτι οχι πολυ τσουχτερο. Δεν χιονιζει, αλλα τα χιονι ειναι εδω. Σιγα σιγα εχει μετατραπει σε ορισμενα σημεια σε παγο. Σε αλλα παλι, εκει που περνανε πολλα αυτοκινητα, ειναι λιωμενο, πηχτο, βρωμικο.

Ολα εδειχναν οτι η νεα χρονια θα εφερνε την θετικη της αυρα στον πλανητη μας. Αλλωστε ειναι πλεον κατι περισσοτερο απο παραδοση να ευχομαστε να μας μπει ο νεος χρονος με υγεια και να φερει την αγαπη, τοσο σε εμας και τους δικους μας ανθρωπους, οσο και σε ολοκληρο τον κοσμο. Μετα απο πολλα χρονια, επεσε φετος στον Ταλα το φλουρι της βασιλοπιτας. Κατι πολυ σπανιο, αφου την πρωτη φορα που του ετυχε το φλουρι ηταν παιδακι ακομη. Τα καλα και ωραια ομως δεν διαρκουν πολυ. Λιγες ωρες πριν πεταξει για Γερμανια, κρυολογησε. Ο λαιμος του ειχε ξεραθει και τον ενοχλουσε κατα την καταποση. Ειχε ελαφρο πονοκεφαλο και βουλωμενη μυτη. Η κατασταση επιδεινωθηκε κατα την διαρκεια της επομενης μερας και ομαλοποιηθηκε την μεθεπομενη. Στη συνεχεια βελτιωθηκε καπως. Με την πρωτη ευκαιρια ο Ταλας πεταχτηκε εξω για να ψωνισει τροφιμα για το σπιτι. Στην επιστροφη ομως, και ενω σκεφτοταν κατι, γλυστρησε πανω στον παγο και επεσε κατω. Τωρα καθεται με δυσκολια σε μια καρεκλα απο τους πονους. Και σκεφτεται, τι ειρωνια της τυχης ειναι αυτη, να ερχονται ετσι τα πραγματα ανω κατω στη ζωη του ανθρωπου...

... Και αναλογιζομενος αυτα, η σκεψη του βαζει μπρος την μηχανη του χρονου. Τον ταξιδευει στο παρελθον. Πριν απο ενα χρονο περιπου ηρθαν τα πανω κατω στη ζωη ενος καλου του φιλου, του Χ. Ετσι, σε μια στιγμη. Αποτομα και ξαφνικα, σαν αστροπελεκι.

Τον Χ. τον γνωριζε απο το Λυκειο. Ξεχωριζε στο ολιγομελες τμημα, γιατι ειχε αλλα ενδιαφεροντα, περα της φανατιλας και της εμμονης των υπολοιπων αγοριων της ταξης με το ποδοσφαιρο. Μετα το Λυκειο χαθηκαν ξαφνικα. Καποια στιγμη συναντηθηκαν στην παλια γειτονια. Ο Χ. σπουδαζε σε καποια σχολη επαρχιακης πολης. Μολις ειχε ολοκληρωσει τις σπουδες του και θα εκανε την στρατιωτικη του θητεια. Αφου ξεμπερδεψε με τα χιλια ζορια και μ' αυτη, εμεινε στην Αθηνα, οπου ζουσε με την οικογενεια του. Εργαστηκε τρεις η' τεσσερεις φορες σε δημοσιες υπηρεσιες της ειδικοτητας του, με συμβασεις περιορισμενου χρονου και στο μεσοδιαστημα εμενε αναεργος, οπως απαιτουσε το τοτε νομικο πλαισιο.

Ανημερα των Χριστουγεννων του 2008, ο Χ. ενημερωνει τον Ταλα οτι η ζωη του πηρε μια εντελως απροσδοκητη τροπη, που δεν φανταζοταν μεχρι τοτε οτι θα συνεβαινε ποτε: Επροκειτο να γινει πατερας. Για τον Χ. αυτο ηταν ενα σοκ, διοτι ειχε προβληματα με την υγεια του, τα οποια ειχαν προκυψει απο την θητεια του στο στρατο. Καποιοι γιατροι μαλιστα, τον ειχαν βγαλει στειρο, ενω παρουσιαζε και στυτικη δυσλειτουργια. Δυο μηνες πριν τα Χριστουγεννα του 2008 ομως, ειχε γνωρισει, μεσω της αδελφης του, που εργαζοταν τοτε σε ιδιωτικο παιδικο σταθμο, καποια κοπελα, με την οποια ηρθαν γρηγορα πολυ κοντα. Ο Χ. βρισκοταν τοτε στη φαση αυτη της ανεργιας. Ειχαν περασει δυο χρονια απο τοτε που εχασε τον πατερα του και αντιληφθηκε οτι η τοτε κοπελα του, με την οποια τα ειχε απο την σχολη, τον απατουσε. Η συναδελφος της αδελφης του, ειχε επισης χασει τον πατερα της και το καλοκαιρι του 2009 θα εμενε ανεργη, διοτι εργαζοταν με συμβαση. Οι δυο τους ειχαν κατ' αυτον τον λυπηρο και παραδοξο τροπο καποια κοινα...

Το 2009 μπηκε για τον Χ. με αγωνια: Τι να κανει απο δω και περα; Να αναλαβει αυτη την ευθυνη η' οχι; Αποφασισε να επιλεξει την πρωτη λυση. Ο γαμος κανονιστηκε γρηγορα και διεκπεραιωθηκε γυρω στα μεσα Φεβρουαριου του 2009. Απο εκει και περα ομως, αρχισαν τα μεγαλα προβληματα. Ο Χ. επρεπε να βρει δουλεια. Το ζευγαρι επρεπε να μεινει καπου. Η κοπελα δεν δεχοταν με καμια δυναμη να εγκαταλειψει το πατρικο της. Μια τυπικη ελληνικη πολυκατοικια τριων οροφων, στην οποια εμεναν η αδελφη και η μανα της. Διπλα ηταν το μαγαζι του θειου της. Ο Χ. αισθανοταν σαν να μπαινει στο στομα του λυκου. Και δεν ειχε αδικο. Την κυριοτητα του σπιτιου την ειχε η πεθερα του, η οποια φαινοταν οτι αρεσκοταν να κανει κουμαντο στις ζωες των αλλων. Το ζευγαρι εβγαλε τον χειμωνα του 2009 χωρις θερμανση, γιατι τα καλοριφερ ηταν χαλασμενα και η πεθερα δεν επετρεπε στον Χ. καν να επεμβει προς την επαναλειτουργια τους. Παρα ταυτα, τους προμηθευσε με ενα ζευγαρι σομπες...

Τον Αυγουστο του 2009 γεννηθηκε το παιδι του ζευγαριου, ενα υγιεστατο κοριτσακι. Το παιδακι αυτο ηταν μια αχτιδα ελπιδας για τον Χ. που εβγαζε πλεον τα προς το ζην με ευκαιριακες δουλειες. Τα προβληματα και οι γκρινιες συνεχισαν ομως να υπαρχουν αναμεσα στο ζευγαρι. Η συζυγος του Χ. ειχε σταματησει προσωρινα το καπνισμα λιγους μηνες μετα την γεννηση, αλλα το ξεκινησε και παλι μετα. Μετα απο λιγες βδομαδες, σταματησε ακομα και να θηλαζει το παιδι της, προτιμωντας το γαλα σε σκονη...

Με τον ερχομο του 2010, τα προβληματα και οι καυγαδες μεταξυ του ζευγαριου, με την πεθερα να αναβει μικρες εστιες διχονοιας εδω και εκει, δεν περιοριστηκαν. Η ζωη του Χ. ειχε παρει, απο τον Δεκεμβρη του 2008 μεχρι σημερα, αυτην την αποτομη καμπη: Σαν κομητης που διασχιζει το συμπαν, γινοταν απο την μια στην αλλη ανεργος. Απο αμετανοητος εργενης, συζυγος και πατερας. Ολα αυτα αφησαν τα σημαδια τους επανω του: Ταλαιπωρημενος απο εργασιες και ψαξιμο, πικραμενος απο την συμπεριφορα της γυναικας του και της οικογενειας της, απογοητευμενος με καθε τι, ο Χ. πνιγει την στεναχωρια του στο αλκοολ και το τσιγαρο. Εχει αφησει την υγεια του στο περιθωριο. Η παρηγορια του ειναι η μανα του, η αδελφη του και το παιδι της, καποιοι λιγοστοι φιλοι και κυριως, η κορουλα του. Αν μπουσε να κανει ο Ταλας μια ευχη, και εαν ηταν δυνατον η ευχη αυτη να πραγματοποιηθει, θα ηθελε να βελτιωνοταν η ζωη του ανθρωπου αυτου. Και ολων των ανθωπων που υποφερουν απο τα ξεσπασματα της μοιρας.