ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ, ΕΘΝΟΥΣ, ΚΡΑΤΟΥΣ, ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ.

Τα επικαιρα γεγονοτα με το καθ΄ ολα σοβαρο θεμα χορηγησης ελληνικης ιθαγενειας σε νομιμους μεταναστες, δημιουργουν ευλογα προβληματισμους σχετικα με ολες αυτες τις εννοιες - οπως "εθνος", "κρατος", "λαος", "φυλη", "γενος", "υπηκοοτητα", "ιθαγενεια" - οι οποιες, λογω του θεματος αυτου, σκαρφαλωνουν εσχατως το "τοπ τεν" της δημοσιοτητας και γινονται κατ' αυτον τον τροπο μπαλακι προς το συμφερον των μεν και των δε (πρβλψ. τα σχετικα κειμενα των εφημεριδων το Βημα και η Ελευθεροτυπια, της Κυριακης 24. Ιανουαριου 2010).

Επ' ευκαιρια λοιπον, ας επιτραπει να ξεδιπλωθουν εδω και καποιες σκεψεις, σχετικα με ολα αυτα.

Σε προηγουμενο κειμενο (βλ. εντ.) ειχε γινει αναφορα στο θεμα της χορηγησης ιθαγενειας. Ο τελευταιος θεωρειται και ο πλεον δοκιμος ορισμος για να χαρακτηριστει ο πολιτης-μελος ενος κρατους και τεινει να γινει ταυτοσημος με τον ορο υπηκοοτητα. Αυτο τουλαχιστον φαινεται να ισχυει στο ελληνικο κρατος. Παρα ταυτα, και στον αποηχο διαφορων κραυγων που ακουγονται τις τελευταιες εβδομαδες απο ολες τις πλευρες, εκτοξευοντας, σαν βελη, ρησεις του τυπου "Ελλας Ελληνων Χριστιανων", "Πατρις-Θρησκεια-Οικογενεια", "Ελληνας γεννιεσαι, δεν γινεσαι - Ελληνας γινεσαι, δε γεννιεσαι - Ελληνας και γεννιεσαι και γινεσαι", "στην Ελλαδα εισαι οτι δηλωσεις" κτλ.

Τι εστι ομως Ελληνας; Πως οριζονται ο Ελληνας και το ελληνικο στοιχειο;

Περα των γνωστων διατυπωσεων που βρισκει κανεις σε οποιαδηποτε σχολικη εγκυκλοπαιδεια, ας αναλογιστουμε και τα εξης:

Καλως η' κακως, ο Ελληνας συνδεεται με την γλωσσα που ομιλει, την ελληνικη. Μια πρωιμη μορφη αυτης της γλωσσας υπαρχει στις πινακιδες της φερομενης ως Γραμμικης Γραφης Β' . Αυτη η γραφη χρησιμοποιουνταν απο τους Μυκηναιους, λαο ινδοευρωπαικης, οπως λεγεται, καταγωγης, οποιος κατοικησε στον ελλαδικο χωρο απο το 1600 π. Χ. περιπου. Οι γλωσσολογοι και οι φιλολογοι, υποστηριζουν, στην πλειοψηφια τους, ενθερμα την θεωρια των ινδοευρωπαικων γλωσσων, συμφωνα με την οποια, καπου στον Καυκασο, προς το τελος της Εποχης του Λιθου, υπηρξε μια πρωτογλωσσα, μια μητερα γλωσσα (και ενας λαος), απο την οποια, μετα απο μεταναστευσεις, προηλθαν οι διαφοροι ευρωασιατικοι λαοι. Ετσι λενε αυτοι που βλεπουν ομοιοτητες αναμεσα σε λεξεις αρχαιων γλωσσων, οπως η περσικη, η ινδικη, η ελληνικη και η λατινικη.

Στον αντιποδα στεκονται ομως οι αρχαιολογοι, οι οποιοι απο τις ερευνες στο δικο τους πεδιο, δεν εχουν ανακαλυψει καποιον...πρωτοινδοευρωπαικο λαο. Γνωστοι προιστορικοι αρχαιολογοι, πιστευουν πλεον οτι οι ανακαταταξεις εντος ελλαδικου χωρου, με αλλαγες στην κεραμεικη, την αρχιτεκτονικη, τις ταφικες πρακτικες, οπως φαινεται οτι συνεβησαν στο τελος της Μεσολιθικης/ αρχες Νεολιθικης (περιπου 7000-6000 π. Χ.), κατα την Πρωιμη Εποχη του Χαλκου (γυρω στο 3000 π. Χ.), αλλα κυριωτερα κατα το τελος εκεινης της περιοδου (περιπου 2000 π.Χ.), κοντα στα τελη της Μεσης/ αρχες Υστερης Εποχης Χαλκου (1700 π. Χ.) περιπου και απο το 1100 π. Χ. και μετα, με την μεταβαση στην Πρωιμη Εποχη του Σιδηρου, σηματοδοτουν μεν την υπαρξη μεταναστευτικων κυματων, πρωτα στον αξονα Βορρας/Νοτος, και εν συνεχεια, μετα το 1100 π. Χ., στον αξονα Δυση/ Ανατολη, αλλα δεν προκυπτει απο τα δεδομενα οτι επροκειτο για λαους με διαφορετικη εθνικη δομη.

Κατα την κλασσικη αρχαιοτητα τουλαχιστον, οι Ελληνες ζουσαν σε πολεις κρατη. Με το ξεσπασμα της απειλης απο την Περσικη Αυτοκρατορια (περι το 490 π. Χ.) συνειδητοποιησαν οτι θα επρεπε να ξεχασουν τις διαφορες τους, που ηταν οικονομικου χαρακτηρα και να πολεμησουν ενωμενοι εναντιον του κοινου εχθρου. Ηξεραν δε απο πριν, οτι ναι μεν απο διαφορετικες φυλες (Δωρειεις, Ιωνες, Αιολεις) προερχονται, αλλα τα κοινα τους υπερισχυουν. Εχουν κοινη γλωσσα, την ελληνικη, εστω και εαν σε μερικες περιοχες μιλουν διαλεκτους. Εχουν κοινη πολιτιστικη παραδοση. Λατρευουν τους ιδιους Θεους. Εχουν πανομοιοτυπα εθιμα. Μπορει οι μεν να ειναι Αθηναιοι και οι δε Σπαρτιατες. Ησαν ομως ολοι τους Ελληνες.

Απο τοτε συνεβησαν πολλα. Περασαν πολλοι αιωνες. Ηρθαν διαφοροι αλλοι λαοι. Καποιοι ειρηνικα. Καποιοι οχι. Ρωμαιοι, Γαλατες, Χερουσκοι, Γοτθοι, Αλβανοι, Φραγκοι, Βενετσιανοι, Οθωμανοι, Γερμανοι. Η Ελλαδα ενοποιηθηκε και εχριστιανιστηκε. Εγινε αναποσπαστο κομματι της ανατολικης Ρωμαικης Αυτοκρατοριας. Η Αυτοκρατορια ονομαστηκε Βυζαντινη και η ελληνικη εγινε η κυριως γλωσσα της. Στον ελληνικο λαο δωθηκαν μυρια ονοματα: Ελληνας, Γραικος, Εθνικος, Ρωμιος, Γκιαουρης. Κανεις κατακτητης ομως δεν τον καταφερε να απολεσει το παρελθον του, την πολιτιστικη του οντοτητα. Κανεις δεν μπορεσε να του προκαλεσει απωλεια της μνημης του. Οι μη ελληνικες φυλετικες ομαδες που εγκατασταθηκαν στο παρελθον στον ελλαδικο χωρο δεν ειχαν τεραστιο πλυθυσμιακο αριθμο και αφομοιωθηκαν απο την ελληνικη κουλτουρα. Το ελληνικο στοιχειο υπερτερησε, κοντρα στις προκατελειμμενες υποθεσεις του Φαλλμεραιερ. Αυτο γινεται ακομα και σημερα. Ουτε καν η σειρα πονηματων του Μαρτιν Βερναλ "Black Athena" καταφερε να ραγισει την προελευση και συνεχεια του αρχαιοελληνικου πολιτισμου.

Το ελληνικο κρατος δημιουργηθηκε πανω στις βασεις που ειχαν θεσπισει τα μεγαλα ευρωπαικα κρατη - εθνη του 18.ου - 19.ου αι. Ετσι, απο τοτε το ελληνικο κρατος ειναι η χωρα προελευσης του Ελληνα, αυτου που ανηκει στην ελληνικη φυλη, που μιλει την ελληνικη γλωσσα, που μοιραζεται ενα κοινο παρελθον με το αντιστοιχο πολιτιστικο του υποβαθρο. Απο δω και περα, θα πρεπει επομενως αυτο το κρατος, εφοσον εχουν ερθει ετσι τα πραγματα, να ενταξει, να αφομοιωσει πολιτιστικα, κοινωνικα και πολιτικα και νομιμους μεταναστες διαφορετικης καταγωγης και πολιτιστικου υποβαθρου, με την συγκαταθεση τους φυσικα. Οι δε τελευταιοι, ας λαβουν επισης υποψιν τους το γεγονος οτι η αναληψη μιας οποιαδηποτε ιθαγενειας συνεπαγεται οχι μονο δικαιωματα, αλλα και υποχρεωσεις.

Καποιες αλλες σκεψεις, με αφορμη ολους οσους ισως βρουν τα παραπανω σχολια...προσβλητικα η' περιεργα: Καποτε ειχε γραφει ενα βιβλιο υπο τον τιτλο "η δυστυχια του να εισαι Ελληνας". Ωραιο μεν, αν και δεν ειναι τοσο δραματικα τα πραγματα. Απλα να εκφραστουν καποιες αποριες, γιατι θα πρεπει να θεωρειται τοσο ντροπη να μιλαμε περι ελληνικης καταγωγης; Πριν αρκετους μηνες ειχαν κυκλοφορησει αρθρα σε εντυπα της Αγγλιας και της Γερμανιας, με αφορμη την ανακαλυψη σκελετων στο Στοουνχεντζ. Απο αναλυσεις DNA που εγιναν, προεκυψε οτι οι νεκροι, που χρονολογουνται στην Εποχη του Χαλκου, προηλθαν απο την ηπειρωτικη Ευρωπη. Τα γερμανικα εντυπα εγραφαν, οτι οι πρωτοι Αγγλοι καταγονται απο Γερμανους. Γιατι να μην γινει και σε εμας μια αναλυση DNA των σκελετων απο ταφους της προιστορικης Ελλαδας, να ξερουμε μια και εξω π.χ., εαν οι κατοικοι της Νεολιθικης και της Εποχης του Χαλκου συγγενευουν οντως με εμας; Γιατι καποιοι επιστημονες προτασσουν τον homo heidelbergensis ως τον "αρχαιοτερο Ευρωπαιο" και αρνουνται να αναγνωρισουν την κοντινη του συγγενεια με τον ανθρωπο των Πετραλωνων, τον οποιον καποιοι αλλοι συναδελφοι τους χρονολογουν επισης γυρω στα 300.000 π. Χ. περιπου;

Γιατι θεωρειται ρατσιστικο σημερα, να μιλαμε για διαφορες φυλες, αφου υπαρχουν; Η μαυρη, κοιτιδα της οποιας ειναι η αφρικανικη ηπειρος. Η κιτρινη φυλη, εξελιχθηκε στην Ασια. Απο εκει, εγινε ο εποικισμος των νησων του Ειρηνικου και της αμερικανικης ηπειρου. Η λευκη φυλη αναπτυχθηκε στην ευρωπαικη ηπειρο. Καθε μια απο αυτες της φυλες, δημιουργησε, σε διαφορετικα χρονικα διαστηματα, πολιτισμους και κουλτουρες μεγαλου η' και μικροτερου βεληνεκους. Στην Ασια π.χ. ο Κινεζικος και ο Ινδικος, στην Αμερικη οι Μαγιας, οι Αζτεκοι, οι Ινκας, στην Αφρικη οι Αιγυπτιοι και οι Κουσιτες, στην Ευρωπη ο ελληνικος και ο ρωμαικος πολιτισμος κοκ. Και οπως και να το κανουμε, ολοι μας, ως ατομα, ως πολιτισμοι, ως κρατη, εχουμε τις ιδιαιτεροτητες μας. Δεν ειμαστε ολοι ιδιοι. Τα κρατη οφειλουν μεν να δινουν στους πολιτες τους ισα δικαιωματα και να τα διασφαλιζουν, αλλα σε οικονομικο, κοινωνικο κ.α. επιπεδα η κατασταση διαφερει. Υπαρχουν καλοι και κακοι μαθητες. Υπαρχουν εργαζομενοι και ανεργοι. Πλουσιοι και φτωχοι.

Ενα ακομα παραδειγμα για τις ανισοτητες, τα δικαιωματα, τα θεματα ιθαγενειας και καταγωγης: Στο Ισραηλ ξεσπασε μεγαλο σκανδαλο τον Γεναρη του 1996, το οποιο εμεινε γνωστο ως "Blood Affair". Ισραηλινοι υπηκοοι αιθιοπικης καταγωγης διαμαρτυρηθηκαν με αφορμη την ειδηση, οτι η ισραηλινη κυβερνηση κατεστρεψε ολοκληρο τμημα της τραπεζας αιματος που διεθετε και δεν δεχοταν να κανουν οι αιθιοπικης καταγωγης πολιτες της μεταγγισεις και δωρεες, λογω φοβου μολυσμενου αιματος (πηγη: http://yeyeolade.wordpress.com/2009/06/06/rasism-in-israel-against-the-black-ethiopian-orginal-jews-from-tseday-wordpress.com ). Αυτη ηταν η σταγονα που ξεχειλησε. Οι ανθρωποι αυτοι, που ονομαζονται felash, μεταναστευσαν απο την Αιθιοπια κατα την δεκαετια του '80, προβαλλοντας ως επιχειρημα το οτι ειναι Ιουδαιοι, απογονοι Ισραηλιτων. Οι αρχες του Ισραηλ δεν τους αναγνωριζουν ως...καθαροαιμους Ισραηλινους: "...selon la loi israelienne actuelle, ils ne peuvent devenir citoyens puisque la citoyenne israelienne es fondee sur le droit du sang (jus sanguinis) et non le droit du sol (jus solis)" [ συγκρ. με http://bcrfj.revues.org/index264.html, Lisa Anteby-Yemini (2004), p. 60-71, περι των Εβραιοαιθιοπων στο Ισραηλ].

Στο Ισραηλ επομενως, επικαλουνται το δικαιο του αιματος και δεν δεχονται να αναγνωρισουν ως Ισραηλινους τους Αιθιοπες αυτους, οι οποιοι αποβλεπουν σε μια καλυτερη ζωη. Φυσικα αυτη ειναι μια διαφορετικη περιπτωση απο το επικαιρο προβλημα περι ελληνικης ιθαγενειας, αλλα θα πρεπει να ληφθει υποψην το τι συμβαινει σε ενα σεβαστο, ισχυρο κρατος, το οποιο συμμετεχει κατα κορον σε ευρωπαικους πολιτιστικους θεσμους, οπως το... Eurobasket και η...Eurovision!

Δεν νομιζετε;

............................................................................

Υ. Γ. 1: Θερμες ευχαριστιες στον φιλτατο Λευτερη που ενημερωσε σχετικα με το θεμα του ισραηλινου κρατους και των Αιθιοπων μεταναστων.

Υ. Γ. 2: Μολις πριν απο λιγες μερες ξεκινησε και μια γιορτη, η οποια ελκει την προελευση της απο την προχριστιανικη αρχαιοτητα. Η περιοδος της Αποκριας (Carneval) θα διαρκεσει φετος εως τις 15 Φλεβαρη. Να λοιπον και ενα εθιμο πατροπαραδοτο, το οποιο δεν απωλεσθει με την ελευση του Χριστιανισμου! Παρομοιες γιορτες γινονται και σε αλλες ευρωπαικες χωρες. Π. χ. στη Γερμανια, η οποια κατα τον Τακιτο κατοικουνταν απο διαφορες φυλες με κοινα χαρακτηριστικα. Οι Ρωμαιοι το ειχαν καταλαβει αυτο και χαρακτηριζαν ολες αυτες τις φυλες Germanii, διοτι απεφευγαν τις επιμειξιες με αλλοεθνεις...

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΧΧΧΙV.

ΓΝΩΜΕΣ

ΜΑΤΙΕΣ

Επιδόματα

Του Λευτέρη Π. Παπαδόπoυλου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: "TA NEA", Τεταρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Όλα τα ζώα είναι ίσα. Εκτός από μερικά που είναι... πιο ίσα! Αυτό το πασίγνωστο ευφυολόγημα δεν ισχύει μόνο για τα ζώα. Ισχύει και για τους ανθρώπους. Που όλοι είναι ίσοι. Εκτός από μερικούς που είναι... πιο ίσοι! Παράδειγμα, οι εργαζόμενοι στο Κοινοβούλιο. Οι οποίοι δεν παίρνουν 14 μισθούς τον χρόνο, όπως όλοι οι μισθωτοί, αλλά... 16! Γιατί και πώς; Ρωτήστε τους αρμοδίους που είπαν ότι αυτό το προνόμιο- των 16 μισθών- δεν το κατάργησε ούτε η χούντα! Ισχύει δε από το 1929! Δεν το κατάργησε η χούντα, αλλά οφείλει, προφανώς, να μην το αγγίξει η Δημοκρατία! Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο που η χώρα κατρακυλάει σε οικονομικό βάραθρο, γεμάτο κοτρώνια. Και οι πάντες, από τον φουκαρά των 700-1.000 ευρώ ώς τον εργάτη που αμείβεται με ένα μεροκάματο πείνας, βάζουν το χέρι στην τσέπη όσο πιο βαθιά γίνεται για να μη φάει τη χώρα η μαρμάγκα! Από πού κι ώς πού όμως οι υπάλληλοι της Βουλής παίρνουν αυτούς τους δύο μισθούς παραπάνω από όλους τους άλλους μισθωτούς; Δουλεύουν περισσότερο από εμάς, προσφέρουν υψηλής στάθμης υπηρεσίες, είναι πιο μορφωμένοι ή πιο... όμορφοι; Άδηλον. Και απολύτως ανεξήγητο το γεγονός ότι αυτοί οι δύο μισθοί είναι και αφορολόγητοι! Ο Γ. Ι. Μπουρδάρας έγραψε ένα κείμενο-ρεπορτάζ στην «Καθημερινή», που διαβάζοντάς το ένιωσα για μια φορά ακόμη ότι η Ελλάδα, για την οποία γράφω εδώ και δεκαετίες ότι είναι χώρα της πλάκας, έχει και μιαν άλλη ιδιότητα: είναι η χώρα του απύθμενου θράσους. Ιδού τι γράφει, χαρακτηριστικά, ο καλός συνάδελφος: «... Το “κεκτημένο” εδώ, κατ΄ άλλους προνόμιο- πρόκληση, είναι οι δύο επιπλέον μισθοί ετησίως. Πρόκειται για τους περίφημους 15ο και 16ο μισθούς, που λαμβάνουν οι υπάλληλοι της Βουλής, με τη μορφή αφορολόγητου επιδόματος, εθιμικά, κάθε που κλείνει και ανοίγει η Ολομέλεια, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο... Αμέσως όμως μόλις κυκλοφόρησε στους διαδρόμους της Βουλής, ως απλή υπόθεση εργασίας, το ενδεχόμενο να κοπεί αυτό το προνόμιο, πληροφορίες φέρουν να καταγράφεται ως αντίδραση ή προειδοποίηση πως οποιαδήποτε κίνηση προς αυτήν την κατεύθυνση θα σημάνει έναρξη... κινητοποιήσεων! Έτσι, η “μέση λύση” φαίνεται να είναι η λήψη απόφασης απλώς για φορολόγηση των... επιδομάτων»! Θα ήθελα εδώ να πω ότι και οι δημοσιογράφοι στο παρελθόν ήταν πιο ίσοι από τους άλλους εργαζομένους: είχαν κατορθώσει να φορολογούνται μόνο για το ήμισυ των αποδοχών τους! Αν κέρδιζαν, δηλαδή, 60.000 δραχμές τον χρόνο, εφορολογούντο για 30.000 δραχμές! «Εθιμικά», επίσης! Επιπλέον: κυκλοφορούσαν τζάμπα με τα λεωφορεία των ΚΤΕΛ, με τους σιδηροδρόμους ώς τα σύνορα της χώρας και με τα πλοία! Και, φυσικά, δεν πλήρωναν στα θέατρα, στους κινηματογράφους και στα γήπεδα τον φόρο Δημοσίων Θεαμάτων. Την έζησα αυτή την κατάσταση κι εγώ στα πρώτα χρόνια του δημοσιογραφικού μου βίου. Για να επανέλθω στο Κοινοβούλιο: δεν πρόκειται να πλουτίσει η Ελλάδα, αν κοπούν οι δύο μισθοί των εργαζομένων στη Βουλή. Έτσι κι αλλιώς, η χώρα μας, οικονομικά, θα είναι στον πάτο. Αλλά, πώς να το κάνουμε; Όταν κάποιοι φουκαράδες πληρώνουν και το αίμα της καρδιάς τους σε άμεσους και έμμεσους φόρους για να πάρει μια ανάσα το κράτος, είναι προκλητικό κάποιοι συμπατριώτες μας να εισπράττουν αφορολόγητα- ή και φορολογημένα- επιδόματα. Δεν είναι;

Wenn the bough breaks...

Πανε καμια δεκαρια χρονια απο τοτε που ειχε παει σε εκεινο το φοιτητικο παρτυ, στην επαρχιακη, αλλα κομψη πανεπιστημιουπολη του γερμανικου νοτου. Ενα τυπικο γερμανικο παρτυ φοιτητων, με την μπυρα να ρεει αφθονη και το cd-player να παιζει ροκιες απο αγνωστα συγκροτηματα. Ενας τυπακος απο καποιο σεμιναριο του τρεχοντος εξαμηνου ηταν κοντα στον μπουφε με τα ποτα. Πιασανε την συζητηση, αρχικα περι ανεμων και υδατων. Ο τυπος ειχε πιει τουλαχιστον τρεις τεσσερεις μπυριτσες ξεροσφυρι και η γλωσσα του ετρεχε σαν να συμμετεχει σε ραλυ της Φορμουλα 1! Διπλα τους ηταν κανα δυο παλια και σουριασμενα γιαπωνεζικα σπαθια. Το παρτυ γινοταν στο σπιτι ενος συμφοιτητη τους, ενα διαμερισμα με στενους διαδρομους, μικρα δωματια και πατωματα που ετριζαν. Ο γερμανος θαυμαζε τα σπαθια που διακοσμουσαν την κατοικια του συμφοιτητη τους. Δεν ηταν μεγαλοσωμος, ουτε γεροδεμενος, παρα ταυτα φαινοταν αθλητικος τυπος. Ειχε κοντα, σγουρα μαλλια, σκουλαρικι και τατουαζ στο σβερκο και την πλατη. Μολονοτι ηταν χειμωνας οταν εγινε το παρτυ, φορουσε ενα λεπτο φανελακι και μερος του τατουαζ ηταν ορατο. Στη θεα των σπαθιων, εξιστορησε στον Ταλα πως ειχε στο σπιτι του ενα τσεκουρι. Και αυτο γιατι, οπως αφηγηθηκε, πιστευε πως καποια στιγμη θα γινει το "μεγαλο μπαμ", οπως στις ταινιες "Mad Max" και "Terminator". Κυβερνησεις και τραπεζες θα κυρηξουν πτωχευση, θα γινουν σεισμοι, λοιμοι και καταποντισμοι, θα κοπει το ρευμα και το νερο. Και οταν θα συμβουν αυτα, ηθελε να ειναι ετοιμος για παν ενδεχομενο. Διοτι σε αυτες τις περιπτωσεις ξεκιναει το πλιατσικο. Ο σωζων εαυτω σωθητω και οποιος επιβιωσει.

Αυτην την ιστορια την θυμηθηκε και παλι, μετα απο τοσα χρονια, εξαιτιας των προσφατων, θλιβερων γεγονοτων στην Καραιβικη. Στο νησι της Αιτης, που εδω και μια εβδομαδα επληγει απο ισχυρους σεισμους. Σπιτια, νοσοκομεια και κυβερνητικα κτηρια καταστραφηκαν. Χιλιαδες ανθρωπων καθε ηλικιας και φυλου θαφτηκαν στα συντρημμια, απεβιωσαν, εμειναν αστεγοι. Ο κρατικος μηχανισμος παρελυσε. Η αστυνομια δεν μπορει να κανει και πολλα. Μην εχοντας επομενως περιορισμους και εφοσον βρισκονται σε αναγκη, πολλοι πληγεντες πηραν τον νομο στα χερια τους. Τις τελευταιες μερες υπηρξαν αναριθμητες περιπτωσεις λεηλασιων ξενων περιουσιων. Καποιοι ιδιοκτητες καταστηματων και σουπερμαρκετ οπλοφορουν. Ο τραυματισμενος ομως, ο πεινασμενος, ο διψασμενος, ο κουρασμενος, ο αστεγος, ο φτωχος, το κοροιδακι των κυβερνωντων που διαθετουν λογαριασμους εκατομμυριων στο εξωτερικο, βιλες, αυτοκινητα, θελει βοηθεια. Θελει να χορτασει και να ξεδιψασει. Θελει μια σκεπη πανω απο το κεφαλι του.

Ακομη και τωρα, που εχει περασει μια βδομαδα περιπου απο τον μοιραιο σεισμο που στοιχισε ζωη και περιουσια μυριαδων ανθρωπων, αναρωτιουνται ολοι, που πηγε ο κρατικος φορεας της Αιτης; Που ειναι οι πολιτικοι της; Γιατι ο κρατικος μηχανισμος δεν αντεδρασε αμεσως, λαμβανοντας τα καταλληλα μετρα; Η βοηθεια απο το εξωτερικο αργει, δεν ερχεται παντα στην ωρα της. Υπαρχουν κωλυματα στα λιμανια και το αεροδρομιο της χωρας. Τροφιμα, φαρμακα, νερο, κουβερτες δεν μοιραζονται εξισου σε ολους οσους εχουν αναγκη.

Φαινεται σαν να κατερρευσε ο κρατικος μηχανισμος μαζι με τα κτηρια που γκρεμιστηκαν απο τον σεισμο. Οπως ειπε και ο Αλ Πατσινο στην ταινια "Scent of a Woman" (1992): "when the bough breaks, the cradle will fall", σε ενα κρεσεντο ρητορικης διαυγειας. Οταν το κρατος δεν μπορει να προσφερει τιποτε στον πολιτη του, τοτε ο καθενας αναγκαζεται να παρει την κατασταση στα χερια του, προκειμενου να επιβιωσει.

Κουραγιο, Λαε της Αιτης!