ΜΠΟΥΛΗΔΕΣ.

Ο Ταλας στο παρον κειμενο επιθυμει να συνεχισει καποιες σκεψεις, με αφορμη οσα εγραψε χτες.

Η κοινωνια μας ειναι γεματη αντιφασεις, κλισε και κομπλεξισμο. Αναφερθηκε χτες ποσο δυσκολες εποχες ερχονται για την γενια της Μεταπολιτευσης - η οποια περασε μεν ευχαριστα παιδικα χρονια, αλλα βλεπει δυσκολιες στην φαση της ενηλικωσης. Η γενια του Μεσοπολεμου αντιθετα, γεννηθηκε και μεγαλωσε με ελλειψεις, παλεψε σκληρα για να φτιαχτει και τα καταφερε. Και οχι μονο αυτο, αλλα με υπομονη και συστηματικη αποταμιευση αφησε και περιουσια για τις επερχομενες γενιες. Η τωρινη γενια, που εργαζεται με συμβασεις και υπερωριες για 700 ευρω και πρεπει με αυτα να πληρωσει διπλασιους φορους, τι θα αφησει στις επομενες γενιες; Συχνα πυκνα γινονται αναφορες για αυτα τα θεματα στα Μ.Μ.Ε. - ρεπορταζ, στατιστικες, γκαλοπ που δειχνουν οτι για να τα βγαλει περα η "γενια των 700 ευρω", αναγκαζεται να κανει και δευτερη δουλεια η´ακομα και να παρει δανεια απο τραπεζες. Πληθαινουν οι ειδησεις που κανουν λογο για πολιτες χρεωμενους λογω των δανειων, ανθρωπους που αναγκαζονται να δουλευουν για να ξεπληρωσουν τα χρεη τους αυτα, διακινδυνευοντας ακομα και τα λιγα αγαθα που τους εχουν απομεινει.

Υπο αυτην την κατασταση ειναι τουλαχιστον προσβλητικες για ορισμενους παθουντες οι συμπεριφορες καποιων εκ της γενιας της Μεταπολιτευσης, οπως λ.χ. γονου οικογενειας εφοπλιστων, ο οποιος σε μια βραδια ξοδεψε περιπου 3.000 ευρω για γαρυφαλλα σε κεντρο διασκεδασης η´του 18χρονου, ο οποιος πριν μερικα χρονια παρεσυρε και σκοτωσε καποια μητερα με την Ferrari που οδηγουσε μεθυσμενος. Τα "αιματα" αναψε για τα καλα η ερμηνεια του τραγουδιου "το Gucchi φορεμα" απο τον Γιωργο Μαζωνακη. Στους στιχους του τραγουδιου γινεται μεταξυ αλλων λογος για παιδια που γλεντουν "με τα λεφτα του μπαμπα", ενω στο αντιστοιχο videoclip ο καλλιτεχνης με την παρεα του ποζαρουν σαν cool rappers της "Δυτικης Οχθης" εναντι των "κακομαθημενων πλουσιοπαιδων απο τα Βορεια Προαστια" που εχουν χασει την ψυχραιμια τους και τους βριζουν, επειδη οι πρωτοι τους "καπαρωσαν" τις γκομενες.

Καταρχην να διευκρινιστει κατι: Ο Ταλας ουτε με τους μεν, ουτε με τους δε εχει κατι, ειτε υπερ, ειτε εναντιον. Μονο με τα κλισε δεν τα παει καλα. Καποιοι υποτιθεμενοι προσπαθουν να περασουν στοιχεια και συμπεριφορες αμερικανικες στην ελληνικη κοινωνια. Kατα την life style ιδεολογια λοιπον, υποτιθεται στα βορεια (Εκαλη, Κηφισια, Μαρουσι, Χαλανδρι) αλλα και τα νοτια (Γλυφαδα, Βουλα, Βουλιαγμενη) προαστια των Αθηνων μενουν αποκλειστικα οι "μπουληδες" που φτιαχτηκαν με τα "λεφτα του μπαμπα". Ενω αντιθετα στην δυτικη κυριως Αττικη (Νεα Λιοσια, Χαιδαρι, Αιγαλεω, Κορυδαλλος) ζουν τα "παιδια του λαου". Υποτιθεται δηλαδη οτι τα δυτικα προαστια ειναι το Harlem και τα βορεια το Beverly Hills της Αθηνας!

Οπως ομως εχει ηδη αναφερθει, η γενια του Ταλα μεγαλωσε με ανεσεις και αυτο ισχυει για ολους, ειτε ειναι απο τα βορεια, ειτε ειναι απο τα δυτικα προαστια. Δεν εχει ο Ταλας γνωρισει κανεναν που ως παιδι η´εφηβος πεινασε η´δεν ειχε να παιξει η´εργαζοταν στις ηλικιες αυτες - εκτος ισως απο τους Τσιγγανους και καποιους αλλοδαπους μεταναστες. Και γνωριζει κοσμο απο ολες τις περιοχες. Σαφως και υπαρχουν συμπολιτες μας, οι οποιοι ασκουν επαγγελματα, στα οποια αμοιβονται καλυτερα απο καποιους αλλους. Σαφως και υπαρχουν παιδια, τα οποια συνεχιζουν την οικογενειακη επιχειρηση - γιατι οχι αλλωστε; Αλλα δεν κατοικουν ολοι αυτοι αποκλειστικα στην Εκαλη! "Μπουληδες" και "κακομαθημενα" θα βρεις και στην Κυψελη και στα Πετραλωνα και στις Αχαρνες. "Παιδια του λαου" θα βρεις και στα Μελισσια και στον Χολαργο και στην Βαρκιζα. Ακομα και στις επαρχιακες πολεις και τα χωρια υπαρχουν ολα και ολοι αυτοι. Λοιπον; Ποσα απο τα δηθεν παιδια της "Δυτικης Οχθης" δεν κυκλοφορουν με πανακριβα αυτοκινητα, μοντερνα ρουχα και κινητα; Ποσα απο αυτα δεν ειναι σαν τα "λεβεντοπαιδα" που περιγραφτηκαν σε παλιοτερο κειμενο (βλ. 05/08 εντ.); Οσο για τα "πλουσιοπαιδα" των βορειων προαστιων, καποια απο αυτα που εχει γνωρισει ο Ταλας, συνεβει να ειναι καλοι, ηθικοι και ακεραιοι χαρακτηρες. Εφοσον καποιος δεν προκαλει με ακραιες συμπεριφορες και εκφρασεις, γιατι να μην εχει το δικαιωμα να περασει καλα;

Πρεπει καποτε επιτελους να σταματησουμε να κρινουμε τους συνανθρωπους μας βαση των υλικων αγαθων που κατεχουν. Ειναι αλλωστε γνωστο, οτι οι γονεις παντα συνεισφερουν και βοηθουν, οσο και οπως μπορουν τα παιδια τους - στο μεγαλωμα, στις σπουδες τους, στην ευρεση εργασιας. Και αυτο συμβαινει τοσο στα βορεια, οσο και στα δυτικα προαστια. Και οχι μονο εκει, αλλα και σε ολη την ελληνικη επικρατεια.

ΧΑΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ.

Καλοκαιρι 2008. Λιγο πριν μπουν στην τελικη τους ευθεια τα περιφημα "μπανια του λαου", ο Υπουργος Οικονομιας ανασηκωνει αδιαφορα τους ωμους για την οικονομικη κατασταση που αυτος και οι προκατοχοι του δημιουργησαν. Ο συναδελφος του Υπουργος Πολιτισμου και εξαδελφος του Πρωθυπουργου κλαψουριζει: "Το ταμειον ειναι μειον". Τα δυο μεγαλα κομματα ασχολουνται με το τι φταιει και χανουν την αυτοδυναμια τους. Φωτιες στα δαση και ορυγμοι περι σκανδαλων, για τα οποια ελαχιστα κανει κανεις, κυριαρχουν στα δελτια ειδησεων.

Μεσα σε ολα αυτα, πολλοι νεοι ανθρωποι προσπαθουν να προετοιμαστουν για την επερχομενη εξεταστικη περιοδο που θα τους οδηγησει στο status του φοιτητη η´θα τους φερει το περιποθητο πτυχιο. Αλλοι παλι που εχουν περασει ηδη τις εξετασεις, ξεκουραζονται και μαζευουν δυναμεις για το φθινοπωρο. Οσοι δεν τα καταφεραν, ενημερωνονται για περαιτερω δραστηριοτητες, οπως ειναι λ.χ. οι σπουδες στο εξωτερικο. Υπαρχουν και αυτοι που ψαχνουν επαγγελματικη στεγη μεσω ΟΑΕΔ, ΑΣΕΠ και διαφορων αλλων οργανισμων. Ακομη, αυτοι οι οποιοι, για διαφορους λογους (κυριως οικονομικους) δεν μπορουν να παρουν καλοκαιρινη αδεια και τρεχουν απο συμβαση σε συμβαση για να τα βγαλουν περα. Για λιγοτερα απο 900 ευρω. Το πολυ λιγες μερες χαλαρωσης, οπως οι φιλοι Γιαννης, Χαρης, Πανος και οι φιλες Ολγα, Γιωτα, Αγγελικη. Και μετα, ξαναμανα στο λουκι... Καθολου περιεργο που το πιο δυναμικο κομματι αυτο της συγχρονης κοινωνιας αποτελειται στην πλειονοτητα του απο την λεγομενη γενια της Μεταπολιτευσης - τα παιδια δηλαδη, οπως οι προαναφερθεντες και ο ιδιος ο Ταλας που γεννηθηκαν μετα την ληξη της χουντας, το δημοψηφισμα και την επιβολη της δημοκρατιας στη χωρα, γυρω στα μεσα της δεκαετιας του 1970.

Οι "διαμορφωτες κοινης γνωμης" μας εχουν κατα καιρους δωσει ενα σωρο ονοματα: Την δεκαετια του 1990 μας ειπαν "Generation X". Οσον αφορα τα ερωτικα, μας αποκαλεσαν "metrosexuals". Τωρα, λογω των πολλαπλων επιλογων μεσω της χρησης του διαδικτυου και της προσφορας διαφορων ειδων, οπου πραγματικα δεν γνωριζεις τι να πρωτοεπιλεξεις (απο ρουχισμο, μεχρι κλαδο σπουδων και επαγγελμα), γιατι ολα ειναι ελκυστικα, μας λενε και "children in the candyshop". Επικαιρη ομως ειναι η ορολογια για την γενια μας και τους νεοτερους που βγαινουν στην αγορα εργασιας που σχετιζεται με τα οικονομικα: Ειμαστε η "γενια των 700 ευρω". Η γενια που περασε κατα κυριο λογο ευχαριστα παιδικα χρονια την δεκαετια του 1980, εζησε την εφηβεια και την νεοτητα της την δεκαετια του 1990 με οτι αυτη εφερε μαζι της, σπουδασε, ερωτευτηκε, και μετα το μιλλενιουμ βρεθηκε σε μια περιεργη κατασταση, που ουτε να ελεγξει μπορει, ουτε να την καταλαβει δυναται. Πρεπει απλως να συμβιβαστει μαζι της, να κανει καποιες επιλογες - ασχετα αν αυτες προβουν λαθεμενες - και να προσπαθησει να επιβιωσει.

1975 - 1989: Δημοκρατια στην Ελλαδα και Μεταπολιτευση. Η Κυπρος χωρισμενη στα δυο. Μετα το 1981 η Ελλαδα γινεται κανονικο μελος της Ευρωπαικης Ενωσης. Η δεκαετια του 1980 ζει στην σκια του αγωνα για την εξουσια μεταξυ Ανδρεα Παπανδρεου και Κωστα Μητσοτακη. Χαριλαος Φλωρακης και Λεωνιδας Κυρκος παιζουν ρολους δευτεραγωνιστων σε αυτο το θεατρο. Θυμαμαι τα πανηγυρια στον Αγιο Αρτεμιο. Τα σουβλατζιδικα. Τον Στρατο. Ο Ανδρεας να ριχνει ζειμπεκιες, οταν δεν βγαζει πυρινους λογους απο τα μπαλκονια. Τα κοριτσια μαζευαν φωτογραφιες του George Michael, των A-Ha και των Duran-Duran. Το πανκ εδινε την σκυταλη στην ποπ. Οι τοτε 25αρηδες και 30αριδες που ειχαν καλες δουλειες αποκαλουνταν "γιαπηδες". Ο κοσμος ακουγε μουσικη απο τα πικαπ και τα κασετοφωνα, εβλεπε βιντεοταινιες, αλλα και παρακολουθουσε τις επιθεωρησεις του Χαρρυ Κλυν και αλλων στο "Δελφιναριο". Καποιοι αλλοι επαιζαν Packman. Οσοι ειμασταν τοτε παιδια περασαμε ανεμελα και ευχαριστα χρονια - οι περισσοτεροι τουλαχιστον. Οι γενιες των γονεων μας ειχαν ζησει την εποχη του Μεσοπολεμου. Ειχαν ζησει την Κατοχη, τον Εμφυλιο, την Δικτατορια. Πολλοι δεν ειχαν καταφερει καν να τελειωσουν το σχολειο. Εκαναν απλες δουλειες, στεριωσαν καπως οικονομικα, ανοιξαν επιχειρησεις. Μετα την Μεταπολιτευση, ο κοσμος μπορουσε να ζει πιο ανετα. Οι συνετοι αποταμιευαν. Δεν ηθελαν να περασουν τα παιδια τους αυτα που περασαν εκεινοι. Μεγαλη περαση ειχαν τα Playmobil. Απο αναγνωσματα, τα "Κλασσικα Εικονογραφημενα" των εκδοσεων "Ατλαντις" και η κλασσικη παιδικη λογοτεχνια των εκδοσεων "Μινως", "Αστηρ", "Αγκυρα".

1990 - 2000: Προς το τελος της δεκαετιας του 1980 εμφανιστηκαν τα πρωτα ιδιωτικα καναλια, οπως το Mega και ο Antenna. Στην αρχη ηταν καλα, ειχαν ωραια προγραμματα, γιατι η δημοσια τηλεοραση δεν τα πηγαινε καλα. Στην πορεια χαλασαν και αυτα. Μεταναστες απο Αλβανια, Πακισταν και αλλες, λιγοτερο ανεπτυγμενες χωρες, ερχονται στην Ελλαδα για να βρουν μια καλυτερη τυχη. Η γενια μας ηταν στην εφηβεια. Ημασταν μπερδεμενοι, συχνα οργισμενοι. Νομιζαμε οτι κανενας δεν μας καταλαβαινει, αλλα δεν καταλαβαιναμε και ο ενας τον αλλον. Προσπαθουσαμε να ανακαλυψουμε τον εαυτο μας. Στις αρχες και ως τα μεσα περιπου της δεκαετιας του 1990, βρισκομασταν στο μεταβατικο εκπαιδευτικο σταδιο Γυμνασιου - Λυκειου. Μεγαλυτερα σχολεια απο το Δημοτικο μας της γειτονιας, καπως πιο απομακρυσμενα. Βρωμικα, γκριζα, με καγκελα και σπασμενα θρανια. Παιδια απο διαφορες γειτονιες, αλλα καλοι, αλλα κακοι χαρακτηρες. Αλλα καλοι μαθητες και αλλα στραβαδια. Αλλα αθληταραδες και αλλα λαπαδες. Αρχισαμε να ελκομαστε απο το αντιθετο φυλο και προσπαθουσαμε να βρουμε ανταποκριση σε αυτο που νιωθαμε. Βλεπαμε κρυφα τις τσοντες του ΙΤΑ 8, πορωνομασταν με χολλυγουντιανες action movies, διαβαζαμε life style περιοδικα, ακουγαμε hard rock, pop, rap/ hip-hop μουσικη. Καποιοι παιζαν με ηλεκτρονικους υπ/στες. Μπηκαμε και εμεις και οι γονεις μας - που ευχονταν παντα το καλυτερο για εμας - στο λουκι με τα ιδιωτικα φροντιστηρια και τις "πανελλαδικες". Καποιοι δωσανε καλοκαιριατικα, καποιοι περασαν σε ελληνικα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι., καποιοι αλλοι οχι. Οι αποτυχοντες προσανατολιστηκαν σε αλλες κατευθυνσεις: Εργαστηρια Ελευθερων Σπουδων, Ι.Ε.Κ. δημοσια και ιδιωτικα, σπουδες στο εξωτερικο. Οποια απο ολες αυτες τις λυσεις επιλεξαμε, μας ωφελησε, γιατι μακρια απο το συστημα παπαγαλιας του σχολειου ακονισαμε την σκεψη μας. Καναμε νεες φιλιες, γνωρισαμε καινουργια μερη, πηγαμε διακοπες χωριστα απο τους γονεις μας, εργαστηκαμε σε μικροδουλειες για να βγαλουμε δικα μας χρηματα, καναμε την πρωτη μας σχεση. Μπηκαμε στο σταδιο της ενηλικιωσης, ωριμασαμε. Πλεον επρεπε να κανουμε περαιτερω επιλογες.

2001 -?: Αποκτησαμε το ευρω. Πλεον οταν ταξιδευουμε σε Ελλαδα, Ιταλια, Γερμανια, Γαλλια, Αυστρια χρησιμοποιουμε το ευρω ως ενιαιο νομισμα για τις αγορες μας. Μεγαλη περαση εχουν τα "ελληναδικα" και τα ρεαλιτοπαιχνιδια των ιδιωτικων τηλεοπτικων καναλιων. Ενα σωρο αχρηστοι και ανικανοι ανθρωποι παρελαυνουν καθε μερα απο εκει. Τηλεπαρουσιαστες, μοντελα, κακοφωνοι ερασιτεχνες που θελουν να γινουν τραγουδιστες, τραβεστι αλληλοχρηζονται σταρ εν μια νυκτι. Ευτυχως που υπαρχουν τα DVD και τα CD. Το διαδυκτυο εμφανιστηκε. Μερικοι απο εμας ολοκληρωναν τις σπουδες τους. Αλλοι συνεχισαν και συνεχιζουν με μεταπτυχιακα και διδακτορικα. Καποιοι πονηροι εκμεταλλευτηκαν την αλλαγη απο το νομισμα της χωρας τους σε ευρω και ανεβασαν τις τιμες. Ακριβεια σε πολλα προιοντα, και σε πολλες χωρες. Και ανεργια. Κορεσμος. Πολλοι μενουν μαζι με τις οικογενειες τους μετα τις σπουδες, διοτι δεν συμφερει πλεον οικονομικα να πληρωνεις νοικι. Και οσοι καταφερνουν να βρουν μια δουλεια αξιοπρεπη, εργαζονται συνηθως υπερωριες. Για 700 ευρω. Και οι δουλειες αυτες συχνα ειναι με συμβαση - αοριστου χρονου, ωρομισθιες κτλ... Πολλες δε, δεν εχουν καμια σχεση με το γνωστικο αντικειμενο, το οποιο σπουδασε ο εργαζομενος. Σε καπως καλυτερη θεση ειναι οσοι συνεχιζουν την οικογενειακη επιχειρηση. Και φυσικα οσοι εχουν γνωριμιες - vitamin "C" (: Connections) και βυσματα. Εκμεταλλευση παντου. Στενοχωριουνται και οι γονεις, στενοχωριουνται και τα παιδια. Οι μεν διοτι βλεπουν τους κοπους των παιδιων τους να πηγαινουν χαμενοι, οι δε διοτι αισθανονται πως απογοητευσαν τους γονεις και τις θυσιες που εκαναν για να τους μεγαλωσουν. Πως απογοητευσαν τους ιδιους τους εαυτους τους. Περιμεναν κατι καλυτερο. Απο τους ιδιους. Απο την κοινωνια. Απο την ζωη. Αμφιβαλλουν για τον εαυτο τους και τις ικανοτητες τους. Βλεπουν οτι καποιοι συνανθρωποι τους, ειτε συνομηλικοι, ειτε οχι, τα εχουν καταφερει καλυτερα: Κυκλοφορουν με μοντερνα αυτοκινητα και ρουχα, συχνα ζουν σε ακριβα μαγαζια, κανουν διακοπες σε πολυτελη θερετρα. Τους βλεπουν που εχουν απαιτησεις απο τους αλλους. Σκεφτονται πως θα ξεκινησουν, πως θα προχωρησουν μια σχεση; Με ποια κριτηρια να δημιουργησουν οικογενεια; Πως μπορουν να βελτιωσουν την ποιοτητα ζωης τους, οταν η συμβαση δεν ανανεωνεται; Απο την μια στιγμη στην αλλη μενουν ανεργοι! Εστω οτι καποιος μενει Αθηνα με την οικογενεια του και του προσφερεται καλη δουλεια στην Αλεξανδρουπολη. Μονιμη θεση με τις αναλογες απολαβες. Εαν η συζυγος του εχει μια καλη δουλεια στην Αθηνα, θα πρεπει να την αφησει για να παει στην Αλεξανδρουπολη; Το παραδειγμα αυτο σκιαγραφει το κωμικοτραγικο της καταστασης που υπαρχει στην Ελλαδα - και οχι μονο σε αυτην - και μπορει να οδηγησει ακομα και μια οικογενεια σε διαλυση!

Αποτελεσματα; Οι κυβερνουντες σηκωνουν απλως τα χερια ψηλα, αφηνουν μισθους και συνταξεις στασιμες, ενω οι φοροι αυξανουν. Προσφατα δε, κυκλοφορησε η "ιδεα" στην Ε. Ε. της ψηφισης νομοσχεδιου, συμφωνα με το οποιο οι πολιτες θα εργαζονται 65 ωρες εναντι 48 ωρων την εβδομαδα. Μετα δηλαδη απο περιπου εναν αιωνα αγωνων για την καθιερωση του 48ωρου, θελουν μας επιβαλουν περισσοτερες ωρες εργασιας! Ηδη περασε ο νομος κατα τον οποιο, θα συνταξιοδοτουνται οι ανδρες στα 67 και οι γυναικες στα 65 τους χρονια. Η γενια μας δηλαδη θα εργαζεται 65 ωρες την εβδομαδα για να συνταξιοδοτηθει (αν προλαβει) λιγο πριν τα εβδομηνταρισει - για 700 ευρω απο συμβασεις με ενδιαμεσα διαστηματα ανεργιας...

Να σας πουμε και ευχαριστω απο πανω;

Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΛΑΜΥΔΑΣ.

Αμαν πια, νισαφι! Καθε καλοκαιρι η ιδια ιστορια! Φετος ειναι η προσφατη παρασταση του Εθνικου Θεατρου "Βατρα-Χ" υπο την διευθυνση του Δ. Λιγναδη στο αρχαιο θεατρο της Επιδαυρου που επανεφερε στο προσκηνιο τα γνωστα "προβληματα": Το ενα ειναι, εαν θα πρεπει να παραχωρουνται αρχαια θεατρα, οπως αυτο της Επιδαυρου (αλλα και διαφορα αλλα, οπως το Ηρωδειο, το θεατρο της Δωδωνης κτλ.) για πολιτιστικες εκδηλωσεις και τι ειδους ακριβως η´οχι. Αρχαιολογοι μαινονται εναντιον σκηνογραφων, σκηνοθετες εναντιον πολιτικων παραγοντων και δημοτικων φορεων και ουτω καθεξης. Το αλλο προβλημα ειναι, εαν επιτρεπεται ο μεταφραστης, ο σκηνοθετης, γενικα ο οποιοσδηποτε να κανει ριζικες αλλαγες στο αρχαιο κειμενο. Η παρασταση του Λιγναδη για αυτον ακριβως το λογο διχασε κοινο και κριτικους, διοτι επεβαλε ριξικελευθες καινοτομιες στο αριστοφανικο κειμενο "οι βατραχοι", εμπλουτιζοντας το με στοιχεια μιας luben νεοελληνικης πραγματικοτητας, οπως αυτη διαστρεβλωνεται μεσα απο το πρισμα κουτσομπολιστικων τηλεοπτικων εκπομπων και εντυπων.

Το πρωτο προβλημα μοιαζει με τον πιθο των Δαναιδων. Τα κριτηρια με τα οποια οι υθυνοντες του Κεντρικου Αρχαιολογικου Συμβουλιου αδειοδοτουν ποιος θα κανει τι σε ποιον χωρο ποικιλουν. Πολλες φορες δε οι αιτιολογιες ειναι ασαφεις. Εχει τυχει π.χ. να δωθει ο χωρος του Ηρωδειου για παραστασεις χορου φλαμενγκο, αλλα οχι εαν θελησει να κανει συναυλια ο Vangelis. Το προβλημα με τις τσιχλες και τα τσοφλια απο πασατεμπο και φυστικια στα αρχαια θεατρα ειναι υπαρκτο, προβαλλεται συχνα ως δικαιολογια, αλλα για αυτο ευθυνονται οι ιδιοι οι θεατες που δεν εχουν παιδεια για να δειξουν τον απαιτουμενο σεβασμο (και δυστυχως φευγουν ακομα πιο απαιδευτοι απο τον χωρο) εκει που βρισκονται. Εν πασει περιπτωσει ειναι απλως δικαιολογιες. Η´θα δινονται τα αρχαια θεατρα η´δεν θα δινονται καθολου και για κανεναν, για να τελειωνει η ιστορια. Ας μην κοροιδευουν το ΚΑΣ και οι πολιτικοι φορεις τον κοσμο. Δηλαδη μονο η Μαρια Φαραντουρη, ο Θυμιος Καρακατσανης και ο Πητερ Σταιν (χωρις να υπαρχει κατι εναντιον των αναφερομενων) δικαιουνται να ανεβαζουν παραστασεις στα αρχαια θεατρα; Και αν θελησει κανενας επαρχιακος θιασος θα πρεπει να μπλεξει στα γραναζια της γραφειοκρατιας; Αμαν, εδω εχουν ζητησει αρχαιο θεατρο για επιδειξεις μοδας...

Οσο για το δευτερο προβλημα αρκει να αναφερθουν ελαχιστα παραδειγματα, ωστε να γινει κατανοητο προς τα που παει το θεμα: Οταν το 2004 προβληθηκε στους κιν/φους η ταινια του W. Petersen, "Troy", βασισμενη στην ομηρικη Ιλιαδα, υπηρξαν αρκετοι "πατριωτες" που εψαξαν να βρουν "ψεγαδια" στην ταινια, επειδη δεν τους αρεσε. Ενας πολυ γνωστος κριτικος θεατρου και κιν/φου μαλιστα, εγραψε και κειμενο σε ημερισια αθηναικη εφημεριδα ευρειας κυκλοφοριας με τον τιτλο: "Τα λαθη της ταινιας του W. Petersen". Και απαριθμουσε, απο τα σκηνικα και τα κοστουμια που ησαν λαθος κατα την γνωμη του, μεχρι την απουσια των θεων του Ολυμπου και την εξοδο του Αχιλλεα απο τον Δουρειο Ιππο. Αν και εν μερει εχει δικιο για μερικες ομως σκηνες της ταινιας, εν τουτοις γιατι θα πρεπει να θεωρειται λαθος η μη εμφανιση των θεων; Δηλαδη επειδη ο σκηνοθετης και ο σεναριογραφος εκριναν οτι η παρουσια του Δια με την ζυγαρια η´η Αφροδιτη να τρεχει περα δωθε ξεβρακωτη, με τραυμα απο το δορυ του Διομηδη στο μηρο, δεν χωρανε στην υποθεση της ταινιας ετσι οπως την εχουν εκλαβει αυτοι, ειναι εγκλημα; Ας παει τοτε ο κυριος κριτικος να γυρισει δικια του ταινια γυρω απο τον τρωικο πολεμο! Για την τηλεοπτικη σειρα "Hercules" που προβαλλεται συνεχεια απο ελληνικα ιδιωτικα καναλια, εκει εχουν πει πολλα... Αθλια τα σκηνικα, αθλια τα κοστουμια, ασχετες με την ελληνικη μυθολογια οι ιστοριες και οι φιγουρες... Γιατι τα σκηνικα και τα κοστουμια στις τραγωδιες και τις κωμωδιες που ανεβαζουν οι ελληνικοι θιασοι ειναι καλυτερα; Οσο για τις φιγουρες και τις ιστοριες, τοσο ο Αριστοφανης, οσο και οι Αισχυλος, Σοφοκλης, Ευριπιδης Rezeption of the Myths εκαναν. Θελετε παραδειγματα; Ο Ιασων ειναι ηρωας στην επισημη μυθολογια - ταξιδευει με τους Αργοναυτες στην Κολχιδα και κλεβει το χρυσομαλλο δερας με την βοηθεια της Μηδειας που την εχει γητευσει. Πως παρουσιαζεται στην "Μηδεια" του Ευριπιδη; Σαν ενας απληστος, φιλοδοξος παλιανθρωπος - αφου εκδιωχτηκε απο την Ιωλκο, προσπαθει να γινει βασιλιας στην Κορινθο δια του γαμου του με την κορη του Κρεοντα. Την Μηδεια την εχει παραγκωνισμενη. Ο "πολυτροπος" βασιλιας της Ιθακης εχει αναλογη αντιμετωπιση: Τοσο στον "Αια" οσο και στον "Φιλοκτητη" του Σοφοκλεους ο Οδυσσεας παρουσιαζεται ως "λαμογιο". Ειναι συμφεροντολογος και δεν δισταζει να πατησει κυριολεκτικα επι πτωματων για να πετυχει τους σκοπους του. Ο αγγελιοφορος των θεων Ερμης γελοιοποιειται στην αριστοφανικη "Ειρηνη" καθως εκλιπαρει τον θνητο Τρυγαιο να του δωσει κανα κομματι ψητο κρεας. Οσον αφορα τους "βατραχους", τοσο ο Διονυσος οσος και ο Ηρακλης ειναι απλως γελοιοι.

Σε γενικες γραμμες παντως η επιρροη της αρχαιας ελληνικης ιστοριας και μυθολογιας σε ολα τα ειδη των τεχνων ειναι διαχρονικη. Με ποια κριτηρια επομενως καποιοι νεοελληνες προσπαθουν να βαλουν φραγμο σε αυτες τις επιρροες, και μαλιστα με διαφορους τροπους - απο ειρωνικα σχολια μεχρι ρητορικα παραληρηματα και λογυδρια εθνικιστικου περιεχομενου; Φανταζομαστε οτι την δεκαετια του 1960 κοροιδευαν τις ταινιες της Cinecitta με τους μποντυμπιλντερς Steve Reeves και Reg Parks στον ρολλο του Ηρακλη και τα ειδικα εφφε του R. Harryhausen. Οι νεοελληνες τι εχουν παραγει στους τομεις αυτους; Η ομηρικη Οδυσσεια ενεμπνευσε τους J. Joyce και Ν. Καζαντζακη να γραψουν για τον δικον τους Οδυσσεα, ετσι οπως τον φανταστηκαν οι ιδιοι. Την δεκαετια του 1950 γυριστηκε ταινια στα ιταλικα στουντιο με τον Kirk Douglas στον πρωταγωνιστικο ρολλο. Την δεκαετια του 1990 γυριστηκε μια πιο μοντερνα εκδοχη της Οδυσσειας με πρωταγωνιστη τον Armand Assante και αρκετα εντυπωσιακα ειδικα εφφε. Μας φταιει δηλαδη το Hollywood που κανει τετοιες ταινιες; Καλα κανει! Εμεις τι εχουμε να επιδειξουμε; Που πας να δεις μια θεατρικη παρασταση στην Επιδαυρο και παγωνει το αιμα σου απο τις κραυγες των ηθοποιων στις "καινοτομες" παραστασεις των "πρωτοποριακων" συντελεστων τραγωδιων! Οσο για τις κωμωδιες, μονο βρισιες ακους. Χυδαιοτητα παντου. Ετσι θα επελθει η "καθαρσις" για την ψυχη και το μυαλο του θεατη; Με τις ανατριχιαστικες κραυγες και την αισχρολογια; Μα ειναι αυτο θεατρο;

Αχ Ταλα μου, Ταλα μου... Χιλιες φορες καλυτερα οι Αργοναυτες και ο Περσεας του R. Harryhausen, παρα η καταντια του ελληνικου θεατρου. Τα δερματινα παντελονια του Hercules - Kevin Sorbo παρα τα κουρελια των θεατρικων παραστασεων. Οι εντυπωσιακες σεκανς με τις σκηνες μαχης απο τις ταινιες Troy (2004) και Alexander (2004) ανωτερες απο τις δικες "μας" παραγωγες. Ακομα και ο King Leonidas με τους γυμνασμενους κοιλιακους και τους 300 (2007) ειναι πολυ καλυτερος απο καθε εγχωρια θεατρικη, τηλεοπτικη η´κιν/κη προσπαθεια. Μακαρι να συνεχισει το Hollywood να αντλει εμπνευση απο την ελληνικη αρχαιοτητα και την μυθολογια, ωστε να γυρισει εντυπωσιακες ταινιες με πλουσια ειδικα εφφε. Βιομηχανια ειναι, χρηματα και δυνατοτητες υπαρχουν. Στους "ημετερους" δεν υπαρχουν αυτα...