ΠΟΥ' ΝΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ (οεο);

Στη Γερμανια ασχολουνται με το Μουντιαλ και την εκλογη του νεου Bundespresident (σημερα γινεται η εκλογη του). Στην Ελλαδα πεσαν ηδη απο τα τελη Μαιου τα παπαγαλακια των Μ. Μ. Ε. να μας ζαλισουν το κεφαλι. Μια με τον Βοσκοπουλο που εδω και 20τοσα χρονια δεν εχει ξοφλησει το κρατος. Την αλλη με χαζοριαλιτι εκπομπουλες και την ψευτοεπιστροφη της Ρουλας στο γυαλι. Μετα ειχαμε τα σκανδαλα με το γαμηλιο γλεντι του ζευγους Χρουσαλα Πατιτσα στο θωρηκτο Αβερωφ και το πιο προσφατο με την επισκεψη της Τζουλιας Αλεξανδρατου μετα τα μεσανυχτα στο Πολεμικο Μουσειο, συνοδευομενη απο τον γιο του γραμματεα της Ν. Δ. Γ. Ζαγοριτη, ο οποιος αντι να κανει την σκοπια του, την κοπανισε κατα μπουζουκλερι μερια και επεστρεψε με την Τζουλια.

Συν τοις αλλοις, εχουμε απεργιες καθε τρεις και λιγο, με αποκορυφωμα τα μπλοκα στο λιμανι του Πειραια. Δραματικες ωρες ζησαμε κατα την απεργια και τις διαδηλωσεις του τελευταιου μηνα, οταν δολοφονηθηκαν αναιτια υπαλληλοι υποκαταστηματος της Marfin Bank (: βλ. σχετικο κειμενο εντ.). Σοκαριστηκαμε απο τον χαμο του υπασπιστη του υπουργου Μ. Χρυσοχοιδη απο δεμα βομβα μεσα στο Υπουργειο.

Οι απεργιακες κοινητοποιησεις συνεχιζονται. Το Μουντιαλ επισης. Μεσα στις αρχες Ιουλιου, ο Α. Λοβερδος φερνει το Ασφαλιστικο στη Βουλη προς ψηφιση. Οποτε αναμενεται να ανεβουν οι θερμοκρασιες ακομα πιο πολυ.

Μονο για ενα θεμα δεν μας εχουν ενημερωσει τα παπαγαλακια των Μ. Μ. Ε. Ελλαδος, Γερμανιας και Ε. Ε. εδω και πολλες εβδομαδες: Υποτιθεται οτι το πρωτο πακετο των δις προς αποπληρωμη παλαιων χρεων του ελληνικου Δημοσιου θα ερχοταν μεσα στον Ιουνιο. Τι εγινε τελικα με δαυτο; Ηρθε η' δεν ηρθε; Γιατι δεν λενε τιποτε τα λαλιστατα παπαγαλακια για αυτο το θεμα; Μηπως ηρθαν τα δις, αλλα δεν πηγαν εκει που επρεπε; Μηπως κατεληξαν σε τιποτε τσεπες μιζαδορων;

Οχι βρε παιδια, μη φοβαστε, ο Ταλας και ολοι οι Ταλες αυτης της χωρας δεν προκειται ετσι κι αλλιως να δουν, οχι να παρουν δεκαρα απο τα χρηματα αυτα. Αλλα δεν μπορει να γινεται τοση φασαρια για την χρεωκοπια της Ελλαδας απο τον Φλεβαρη, να τρεχει ο Τζεφρυ ανα την υφηλιο και να παρακαλαει, να μας βριζουν οι Γερμανοι, να εχουν υπολογισει ποσα δις ακριβως θα δωσουν, και ξαφνικα να μας πετανε Μουντιαλ, Ρουλες, Ντουβλες, Τζουλιες και το κακο συναπαντημα και να κανουνε μοκο για τα δανεια! Δεν μπορει, καποιο λακκο εχει αυτη η φαββα. Και πρεπει να 'ναι πολυ βαθυς...

ΠΡΟΣΩΠΟΛΑΤΡΕΙΕΣ.

"Αν θελεις να κατανοησεις την δομη και λειτουργια των μηχανισμων εξουσιας της ρωμαικης αυτοκρατοριας, ριξε μια ματια στις μελετες περι βικτωριανης Αγγλιας - british empire", του συνεστησε καποτε ενας ερευνητης ιστοριας, ενω περνουσαν εξω απο τα ανακτορα του Μπακινγχαμ. Η αποψη του δεν ηταν ασχημη, καθοτι πραγματικα μπορει κανεις να διαπιστωσει πληθος ομοιοτητων μεταξυ των δυο αυτοκρατοριων.

Σημερα, μετα απο τοσο καιρο και με αφορμη τα συμβαντα γυρω απο την επετειο θανατου του αποκαλουμενου και "βασιλια της ποπ" Μαικλ Τζακσον - αφου χτες τιμηθηκε η μνημη του, εναν χρονο μετα τον θανατο του παγκοσμιως, καθως καποιοι καθιερωσαν την "Michael Jackson Day"- πιστευει ο γραφων οτι ειδικα σε θεματα θρησκειολογιας, κυριως των μονοθειστικων λατρειων, θα πρεπει να στραφει το βλεμμα μας στις Η. Π. Α. Καμια αλλη χωρα του κοσμου δεν εχει τοσο εντονα ανεπτυγμενο το αισθημα της προσωπολατρειας, οσο οι Η. Π. Α. Αυτο μπορει κανεις να το διαπιστωσει, παρατηρωντας μονο τις εικονες που συνοδευουν το παρων κειμενο.

Η λατρεια μεχρι παρανοιας για προσωπα του χωρου της αμερικανικης σωουμπιζ, οπως ο Ελβις Πρισλευ, η Μαιριλυν Μονροε, ο Τζειμς Ντιν ειναι δυσκολο να εξηγηθει. Τα παραδειγματα που αναφερονται, ηρωοποιηθηκαν ακομα εν ζωη και μολονοτι στην εποχη τους, μεσα δηλ. της δεκαετιας του 1950, ουτε η διαφημιση, ουτε το μαρκετινγκ, ουτε καν τα κολπα ατζεντιδων και δημοσιογραφων ειχαν προχωρησει, οπως γινεται σημερα, εφτασαν σε σημειο να θεοποιηθουν μετα τον θανατο τους σε νεαρη ηλικια. Το σκηνικο αυτο θυμιζει τις θεοποιησεις ρωμαιων αυτοκρατορων και την εξελιξη θρησκειων, οπως ο βουδισμος και ο χριστιανισμος. Και αυτο, διοτι ομοιως με τις θρησκευτικες λατρειες, υπαρχουν πολλοι, οι οποιοι κερδιζουν εκατομμυρια απο τους θανατους των σταρ του Χολλυγουντ.

Ετσι, καθε χρονο, εδω και δεκαετιες, κοσμος μαζευεται στην επετειο του θανατου του Ελβις, που ονομαστηκε "βασιλιας του ροκ", στην βιλα του στην Γκρεισλαντ. Ομοιως πραττουν και χιλιαδες θαυμαστες των Τζων Λεννον, Τζιμ Μορρισον και Κουρτ Κομπειν, συναθροιζομενοι στα νεκροταφεια, στα οποια τα ειδωλα τους εναποτεθησαν. Στο Χολλυγουντ και το Λας Βεγκας κυκλοφορουν πολλοι σωσιες του Ελβις, της Μαιριλυν, του Μπογκαρντ και αλλων σταρ στους δρομους, ενω παραλληλα διοργανωνονται και διαγωνισμοι για τις καλυτερες μιμησεις και τους πιο επιτυχημενους σωσιες. Αναμνηστικα και προσωπικα αντικειμενα των σταρς αγοραζονται σε πλειστηριασμους εναντι υψηλων τιμων. Το αχανες παρακυκλωμα που δημιουργησε την μοδα αυτης της προσωπολατρειας, η οποια ακουμπαει σχεδον το απογειο θρησκευτικου παροξισμου, δεν αφηνει τιποτε ανεκμεταλλευτο, προκειμενου να κερδισει οσα περισσοτερα μπορει απο την μνημη των σταρς. Χειροτερα δηλαδη και απο το ιδιο το Μαντειο των Δελφων - το οποιο στην αρχαιοτητα ειχε απιστευτα πλουτισει - η' τα λογης ιερατεια της αρχαιας Αιγυπτου!

Τωρα προστεθηκε και ο Μαικλ Τζακσον στους διασημους νεκρους σταρς. Με την διαφορα οτι σημερα, τα τεχνολογικα μεσα και οι διαδικασιες του κυκλωματος των μανατζερς και δημιοσιγραφων εχουν εξελιχθει τοσο πολυ, ωστε να κυρηξουν την 25η Ιουνιου σε "Michael Jackson Day". Τα αποτελεσματα αυτης της 1ης επετειου τα ζησαμε χτες: Παμπολλοι ραδιοφωνικοι σταθμοι επαιξαν επι 24ωου βασεως τα τραγουδια του Τζακσον, ενω πολλα τηλεοπτικα καναλια δεν παρελειψαν να μας βομβαδιζουν με ρεπορταζ για την οικογενεια του, ντοκυμανταιρ για την ζωη του, βιντεοκλιπς απο τις συναυλιες και τα πιο επιτυχημενα τραγουδια του. Ταυτοχρονα, περιοδικα και εφημεριδες συναγωνιζονταν ως προς το ποιος θα δημοσιευσει το πιο πολυσελιδο αφιερωμα, με τις καλυτερες φωτογραφιες και τα αναλυτικοτερα κειμενα.

Μηπως να αρχισουμε να ανησυχουμε για το τι μας περιμενει την επομενη χρονια, στην 2η επετειο;

ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥ looser.

Otto Rehhagel: "Wir sind mit folgender Marschroute ins Spiel gegangen: Wir wollten nicht wie in den letzten Spielen ein frühes Gegentor, das ist uns gelungen. Wir haben aber den Gegner nicht so in Schwierigkeiten bringen können, wie ich mir das vorgestellt hatte. (...) Insgesamt muss man natürlich sagen, dass eine überlegene und bessere Mannschaft das Spiel gewonnen hat. Ich muss meiner Mannschaft ein Kompliment machen. Sie hat in der Qualifikation und hier mit Herz und Begeisterung gespielt. (...)"

..............................................................

Θα ειμασταν το λιγοτερο αχαριστοι, εαν λεγαμε οτι ο Οττο Ρεχαγκελ δεν επροσφερε στην εθνικη ποδοσφαιρικη ομαδα της Ελλαδος. Ουσιαστικα αυτος ειναι που εστησε μια ομαδα απο το μηδεν σχεδον. Τα παιδια του Ρεχαγκελ συμμετειχαν στο Ευρωπαικο Πρωταθλημα του 2004 και λιγους μηνες πριν την διεξαγωγη των Ολυμπιακων Αγωνων στην Ελλαδα εντυπωσιασαν τους παντες, οταν στεφτηκαν πρωταθλητες Ευρωπης. Φετος η ελληνικη ομαδα καταφερε να προκριθει και να συμμετασχει στο Παγκοσμιο Πρωταθλημα, το Μουντιαλ, στην Νοτιο Αφρικη. Δυστυχως και παρα το οτι η συμμετοχη στο Μουντιαλ σημαινει κατι απο μονη της ως εννοια, πολλα εχουν αλλαξει στην ελληνικη ομαδα απο την νικη του 2004 και μετα. Το αποτελεσμα φανηκε στα προκριματικα παιχνιδια των τελευταιων ημερων. Εγιναν φοβερα λαθη απο την πρωτη στιγμη. Λαθη που θα μπορουσαν να ειχαν αποφευχθει. Αλλωστε, τοσο ο προπονητης με το επιτελειο του, οσο και αρκετοι παικτες, εχουν την καταλληλη εμπειρια και την διαισθηση για να τα αποφυγουν. Ουτε το ενστικτο, ουτε η λογικη λειτουργησαν οταν επρεπε. Εκ των κλασικων λαθων, που επαναλαμβανεται και σε αλλα αθληματα, απο το βολευ στο μπασκετ και απο το χαντμπολ στο waterpolo: Οταν οι ελληνικες ομαδες εχουν την μπαλα και οι αθλητες τους, ολοι μαζι, κατεβαινουν στην εστια των αντιπαλων, για να ανακαλυψουν ποσο δυσκολο ειναι να σκοραρουν, οταν οι αντιπαλοι παιχτες εχουν ηδη τρεξει και στοιχηθει μπροστα απο το τερμα, δημιουργοντας ενα αδιαπεραστο τειχος. Το ειδαμε και αυτη τη φορα στα παιχνιδια εναντιον της Ν. Κορεας, της Νιγηριας, της Αργεντινης.

Το τελευταιο ειδικα παιχνιδι, εθεωρειτο το πιο επικινδυνο. Η Ελλαδα εχει ξαναπαιξει και στο παρελθον εναντιον της Αργεντινης. Το 1994, στο τοτε Μουντιαλ. Τοτε ηταν μια αλλη ελληνικη ομαδα, οπως και η αργεντινικη ομαδα ηταν διαφορετικη. Τοτε ειχαν παει οι δικοι μας με εγωισμο. Ειχαν υπερτιμησει τους εαυτους τους. Στα τρια προκριματικα παιχνιδια φαγανε απο 4 γκολ και δεν εβαλαν κανενα. Το τελευταιο τους παιχνιδι ηταν, οπως και τωρα, κοντρα στην Αργεντινη. Τοτε ο Μαραντονα ηταν που εβαζε τα γκολ. Τωρα οδηγει την ομαδα του απο τον παγκο του προπονητη και αναμφιβολα εχει κανει καλη δουλεια. Τοτε η ελληνικη ομαδα ειχε ξεφτιληστει τοσο, που για μηνες λεγοταν, οτι το εθνικο μας σκορ ειναι 4-0. Στο φετινο Μουντιαλ λεγεται οτι η κατασταση ειναι λιγο καλυτερη. Τουλαχιστον βαλαμε ενα γκολ στο παιχνιδι με την Νιγηρια. Τα λαθη των παιχτων και οι κακες επιλογες του Ρεχαγκελ φανηκαν ομως απο το πρωτο παιχνιδι. Κοροιδιστικα εχασαν το ματς με την Ν. Κορεα. Και δυστυχως, κοροιδιστικα εχασαν και απο την Αργεντινη, που κερδισε σημειωνοντας δυο γκολ λιγοτερα απο τον αγωνα του 1994.

Και αυτο, μολονοτι ο Μαραντονα δεν κατεβασε τους παιχτες τους της Α κλασης, αλλα τους δευτεροκλασατους. Οι ελληνες παιχτες αντεξαν ως το 77ο λεπτο, οταν απο λαθος και κοροιδιστικα μπηκε το πρωτο γκολ. Επαιζαν με τρεις αμυντικους, τρεις μεσους και εναν επιθετικο! Και δεν ηταν μονο αυτο.

Οπως ανεφερε στις δηλωσεις του ο Ρεχαγκελ (βλ. εντ.) και επαναλαμβαναν μετα το παιχνιδι αρκετοι απο τους ποδοσφαιριστες, ειχαν απεναντι τους μια πανισχυρη, ανωτερη τους ομαδα. Απο αυτες τις δηλωσεις μπορει κανεις να καταλαβει με τι νοοτροπια μπηκαν στο γηπεδο. Κανεις δεν ισχυριζεται οτι θα πρεπει να υπερεκτιμησουν τους εαυτους τους, οπως εκαναν οι συμπαικτες τους το 1994. Παντα υπαρχει και η μεση οδος. Δεν υπηρξε κανεις στα αποδυτηρια να τους φτιαξει ψυχολογικα; Επρεπε να βγουν με την νοοτροπια του χαμενου στο σταδιο; Αντι να ασχολουνται ολοι με το πως να μπλοκαρουν τον μεγα Μεσι, δινοντας ετσι την ευκαιρια σε αλλους αργεντινους παικτες να σκοραρουν, δεν θα μπορουσαν οι Ελληνες παικτες, εστω και μια φορα στη ζωη τους, να σφιξουν τα δοντια και να δοκιμασουν και αυτοι να αποφυγουν τα κλασικα λαθη που αναφερθηκαν ανωτερω, να εκμεταλλευθουν ολες τις δυνατοτητες του παιχνιδιου στο επακρο, να γινουν εστω και λιγο, πιο επιθετικοι; Ειναι αναγκη να βλεπουν ακομα και τους δευτεροκλασατους του Μαραντονα ως ανικητους Τιτανες;

Με τετοιες ιδεες, καλυτερα να μην παιζουν καν μπαλα, παρα να αποσυρθουν, να πανε σπιτια τους. Και να φανταστεις οτι καποιοι απο αυτους μπορει να γινουν οι ιδιοι προπονητες στο μελλον...

Οσο για τον Ρεχαγκελ, εχει τις ευχαριστιες και την ευγνωμοσυνη του καθε ποδοσφαιροφιλου Ελληνα. Εκανε κι αυτος οτι μπορουσε και μεχρι εκει που τον επαιρνε. Παλι καλα που, εκτος απο την κατακτηση του ευρωπαικου πρωταθληματος το 2004, καταφερε και εστειλε την εθνικη ομαδα στο Μουντιαλ του 2010. Παλι καλα. Εστω και με την νοοτροπια του looser...