Dienstag, 1. März 2011

ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.

Μεσα σε 2 μηνες ηρθαν τα πανω κατω στις βορειαφρικανικες χωρες. Αρχικα στην Τυνησια, επειτα στην Αιγυπτο, μετα στην Λιβυη... Οτι και να πει κανενας για τα αιτια και τις αφορμες των ξεσηκωμων, υποθεσεις θα ειναι. Κανεις δεν γνωριζει με ακριβεια, εαν οι αναταραχες ειναι μεθδευμενες, ελεγχομενες απο καποιους που κρυβονται στο παρασκηνιο η' οχι. Κανεις δεν γνωριζει, που θα παει αυτη η κατασταση. Ναι μεν γινονται συγκρισεις με την εποχη της καταρευσης του Σιδηρου Παραπετασματος και των παλια ποτε Σοβιετικων κρατων κατα τα τελη της δεκαετιας του ' 80, αλλα θα εχουν και οι βορειαφρικανικες χωρες την ιδια κατασταση; Θα επελθουν και σε αυτες δημοκρατικα καθεστωτα, στα οποια θα υπαρχει ισοτητα, ελευθερια της εκφρασης, δουλεια και ψωμι για ολους;
Το πιο περιεργο ειναι, η σταση των ιδιων των δημοσιογραφων πανω σε προσωπα. Ειδικα σε καποια ελληνικα Μ.Μ.Ε. εχει αρχισει να παρουσιαζεται ο Γκανταφι σαν τυραννος πλεον. Επι εποχης Ανδρεα Παπανδρεου, λεγονταν και γραφονταν αλλα για τον κυριο. Παρουσιαζονταν σαν φιλος της Ελλαδας. Μεχρι προτινος το ιδιο ισχυε και για τον Μουμπαρακ. Εδω βεβαια παρουσιαζεται ο Φιντελ Καστρο ακομα ως ο τελευταιος επαναστατης, τι να περιμενουμε...
Αλλα ας παμε πιο πισω: Στην Αθηνα, λιγο πριν τα μεσα της δεκαετιας του '80. Στο Ζαππειο γινεται μια εκθεση για την Ρουμανια. Εχει εκδωθει και λευκωμα στα ελληνικα, με πλουσιο φωτογραφικο υλικο. Εκει παρουσιαζεται η Ρουμανια σαν επιγειος παραδεισος, με πληθος παραγωγης αγαθων, με ευτυχισμενους, εργατικους ανθρωπους. Και με εναν φωτισμενο, καλοσυνατο, δικαιο ηγετη. Τον Νικολα Τσαουτσεσκου. Τοτε, ο Τσαουτσεκσου, στα πλαισια διμερων συμφωνιων και καλων σχεσεων, παρουσιαζονταν ο Τσαουτσεσκου ως καλος. Προς τα τελη της δεκαετιας, καταλαβαν οι Ελληνες δημοσιογραφοι το τι παιζοταν δεκαετιες ολοκληρες στη Ρουμανια. Τι συνεβαινε, δεν γνωριζαν η' μηπως γνωριζαν τα ελληνικα Μ.Μ.Ε. της εποχης, αλλα σκοπιμως παραπληροφορουσαν το κοινο;
Η περιπτωση Γκανταφι εχει πολλες ομοιοτητες με αυτην του Τσαουτσεσκου, οπως προαναφερθηκε μεσω των ανωτερω παραδειγματων. Και δυο δειχνουν, πως οι δημοσιογραφικες γενιες ερμηνευουν προσωπα και πραγματα. Τοτε, την δεκαετια του '80, οι κυριοι παρουσιαζονταν ως αγιοι. Τωρα, δεκαετιες μετα, βγαζουν τα λερωμενα τους στη φορα.
Τυχαιο; Δεν νομιζουμε!

Montag, 28. Februar 2011

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ (ΝΕΑ) ΑΝΑΒΑΣΙΣ.

Εχει περασει παρα πολυς καιρος απο τοτε που, μεσω του ιστολογιου πληροφορουσαμε για τα πλεον επικαιρα θεματα, σχετικα με τον Μεγα Αλεξανδρο (βλ. www.notis-o-talas.blogspot.com/2009/12/blog-post_8207.html, www.notis-o-talas.blogspot.com/2009/11/blog-post.html). Τωρα μαθαινουμε, οτι η σειρα εκθεσεων με θεμα την ζωη και το εργο του μεγαλου στρατηλατη, η οποια ειχε ξεκινησει απο το Μαννχαιμ τον Οκτωβριο του 2009, θα συνεχιστει ως και το 2012.

Πιο αναλυτικα: Η εκθεση που ειχε παρουσιαστει στο Μαννχαιμ το 2009, μεταφερθηκε και σε αλλες πολεις. Απο τον Δεκεμβριο του 2010 εως και τον Μαιο του 2011 θα παρουσιαζεται στην Μαδριτη. Η συγκεκριμενη εκθεση εχει ως θεματολογια της την επιδραση του ελληνικου πολιτισμου στην Ανατολη και την επιρροη του ιδιου του Αλεξανδρου στις κουλτουρες των χωρων απο τις οποιες περασε.
Συναμα ομως, το ΥΠΠΟΤ μαζι με το παν/μιο Θεσ/κης και τις αρχαιολογικες εφορειες της Β. Ελλαδος θα παρουσιασουν μεσα στο 2011 και το 2012 δικες τους εκθεσεις για τον Αλεξανδρο. Ο θεματικος αξονας των εκθεσεων αυτων, οι οποιες θα εμφανιστουν μεταξυ Απριλιου και Αυγουστου 2011 στην Οξφορδη (Ashmolean Museum) και απο τον Οκτωβριο 2011 μεχρι και τον Γεναρη 2012 στο Παρισι (Louvre), περιστρεφεται γυρω απο τον πολιτισμο και την καθημερινη ζωη των Μακεδονων στη Β. Ελλαδα. Θα παρουσιαστουν πολλα τεχνουργηματα, αγνωστα τα πιο πολλα στο ευρυ κοινο.
Μολονοτι δεν υπαρχει πολιτικο υποβαθρο κατα τους διοργανωτες των εκθεσεων, σιγουρα ειναι ενα θετικο βημα το οτι αυτες θα παρουσιαστουν σε δυο μεγαλες και αξιολογες ευρωπαικες πολεις. Και ειναι ευκαιρια για το αγγλικο και γαλλικο κοινο, οπως και για το αντιστοιχο γερμανικο και ισπανικο, να ενημερωθει απο πρωτο χερι για το ποιοι ησαν οι αρχαιοι Μακεδονες, μακρυα απο εθνικιστικες φανφαρες.
Ελπιζουμε οι εκθεσεις να συνεισφερουν στο να κατανοησουν οι επισκεπτες τους οτι:
1. Οι αρχαιοι Μακεδονες ησαν ενα αρχαιοελληνικο φυλο που μιλουσε και εγραφε σε δωρικη διαλεκτο.
2. Απο την αρχαικη εποχη και μετα, το μακεδονικο βασιλειο επεκταθηκε προς βορραν. Επι Φιλιππου Β', πατερα του Αλεξανδρου, κατακτηθηκαν και προσαρτηθηκαν οι περιοχες της Παιονιας και Δαρδανιας, τμηματα του σημερινου ΦΥΡΟΜ και της Βουλγαριας δηλαδη,
3. Οι Ρωμαιοι ειχαν σαφως καποιους λογους, για τους οποιους διεσπασαν το μακεδονικο βασιλειο και εκαναν την επαρχια Μακεδονιας, τον πυρηνα του δηλαδη, πιο κοντα στην επαρχια Αχαιας, που ηταν ολη η υπολοιπη Ν. Ελλαδα απο την μια. Απο την αλλη δε, δημιουργησαν την επαρχια Moesia superior, η οποια ηταν η Παιονια. Η πρωτευουσα του κρατιδιου ΦΥΡΟΜ Σκοπια, ιδρυθηκε απο τους Ρωμαιους. Μηπως ο διαχωρισμος των δυο επαρχιων εξυπηρετουσε κι αλλους σκοπους, εκτος απο την αποδυναμωση των Μακεδονων και την εκμηδενιση μελλοντικων επαναστατικων κινηματων; Μηπως οι Ρωμαιοι εβλεπαν Μακεδονες και Παιονες ως διαφορετικα εθνη;
4. Τα αρχαιολογικα ευρηματα στην Β. Ελλαδα (Πελλα, Αιγες, Βεργινα, Σταγειρα, Ολυνθος, Νικοπολις, Χαλκιδικη, Βεροια) μαρτυρουν πολιτιστικη συνεχεια, αλλα και ομοιομορφια με αντιστοιχα αντικειμενα απο την Ν. Ελλαδα, τουλαχιστον απο την εποχη του Χαλκου και μετα. Κατι που δεν υποστηριζεται απο τα αρχαιολογικα ευρηματα απο ΦΥΡΟΜ, τουλαχιστον απο την Πρωιμη Εποχη του Σιδηρου και μετα (: βλ. αρθρα του αρχαιολογικου περιοδικου Macedonian Heritage, αλλα και τα αντιστοιχα κεφαλαια για την προιστορικη και πρωτοιστορικη ΦΥΡΟΜ στα βιβλια σε επιμελεια Γ. Ασλανη και Δ. Γραμμενου περι Προιστοριας των Βαλκανιων). Σε αυτην την περιπτωση, θα πρεπει να γινουν συγκρισεις και να αναζητηθουν παραλληλα απο την ευρυτερη περιοχη των δυτικων και ανατολικων Βαλκανιων.


Donnerstag, 24. Februar 2011

ΤΑΥΡΟΜΑΧΟΣ.

Εφτασαν και οι Αποκριες... Τσικνοπεμπτη σημερα, θα πεσουν ολοι στα παιδακια και τα μπριζολακια... Διαλειμα απο την μιζερια... Και το Σαβ/κο, για κανενα μασκε παρτυ. Αν και λογω της εποχης, ειναι λιγο δυσκολο να εχει κανεις διαθεση για γλεντια. Εκτος ισως απο τα μικρα παιδια. Ναι, και οι Αποκριες ειναι γιορτη για τα παιδια. Να φορουν διαφορα κοστουμια και να παιζουν.

Θυμαται κι αυτος τα δικα του παιδικα χρονια. Τις δικες του Αποκριες, οι οποιες, λογω της χρονικης περιοδου, συνεπεφταν με διαφορες ιωσεις που κυκλοφορουσαν Φλεβαρη και Μαρτη.
Θυμαται, πως οι δικοι του ειχαν την φαεινη ιδεα, η' ισως και τα μεσα, να του παρουν μια στολη ... ταυρομαχου. Σακακι και παντελονι ως το γονατο μαυρα, βελουδενια, με κεντημενα κατι ψευτικα διακοσμητικα, ψευτοχρυσαφενια, μαζι και με πετρουλες, υποτιθεται διαμαντενιες. Πουκαμισο λευκο, με φρουφρου στο γιακα και τα μανικια, απο αυτα τα λεπτα, διαφανη, απο αυτο το περιεργο υφασμα που προκαλει φαγουρα. Ενα χαρτινο καπελο, τρικωχο, με μαυρο βελουδο απο την εξωτερικη πλευρα ντυμενο. Και μια μικρη καπα κοκκινη, με εναν μαυρο ταυρο στο κεντρο. Για αξεσουαρ ηρθε και ενα σπαθακι μικρο, πλαστικο.
Αυτη τη στολη την υπεμενε για πολλα χρονια. Απο την δευτερα εως την πεμπτη δημοτικου. Οχι σαν τα αλλα παιδακια, που καθε χρονια ειχαν και απο αλλη στολη. Δεν ηταν ευχαριστημενος. Θα προτιμουσε να ειχε κοστουμι Ζορρο. Η' Μπατμαν. Με μασκα, για να μην τον βλεπει κανεις. Αλλα του ειχαν τη στολη του ταυρομαχου. Και αυτος ηρωας ειναι, του ειπανε. Ψεμματα. Ο ταυρομαχος δεν ειναι ηρωας. Ειναι δολοφονος. Οι ταυρομαχιες δεν ειναι αθλημα. Ειναι μακελειο. Γιατι θα επρεπε να υπαρχει η στολη του ταυρομαχου ως αποκριατικη φορεσια; Τι το ηρωικο εχει ο ταυρομαχος;
Ετσι λοιπον, περασε τα καλυτερα χρονια της ζωης του, πηγαινοντας στα αποκριατικα παρτυ ντυμενος ταυρομαχος. Οταν μεγαλωσε λιγο και δεν του εκανε πλεον η στολη, του πηρανε μια καουμποι. Αλλος ηρωας αυτος. Σκοτωνε Ινδιανους με τα πιστολια του. Οταν δεν του εκανε και αυτη η στολη, την δωσανε. Απο τοτε, δεν ξαναντυθηκε με φορεσια τις Αποκριες. Δεν ξαναγιορτασε τις Αποκριες. Κανενας δεν τον καλεσε απο κει και περα σε αποκριατικο παρτυ. Μεγαλωσε. Ενηλικιωθηκε. Εφυγε. Ξεχαστηκε.
Στις λατινοαμερικανικες χωρες, ο ταυρμαχος θεωρειται ηρωας. Στις Η.Π.Α. ο καουμποης θεωρειται ηρωας. Εκεινος δεν τους βλεπει ομως ετσι. Αλλα, αν, μονο αν τους δει μεταφορικα; Αν, μεταφορικα, ο ταυρομαχος συμβολιζει την μαχη του ανθρωπου εναντια στη φυση; Αν, και ο καουμποης ειδωθει συμβολικα; Τοτε ναι, υπαρχει κατι τι το ηρωικο. Βλεποντας προς τα πισω, βλεπει τον εαυτο του να δινει αγωνες σαν ταυρομαχος. Αλλα οχι σε ισπανικη αρενα. Στην αρενα της ζωης. Και ο ταυρος ειναι το συστημα. Η γραφειοκρατια. Τα λαμογια που προσπαθουν να εκμηδενισουν καθε αντισταση, καθε εννοια αξιοκρατιας και ηθους. Απο αυτην την αποψη, ναι, ειναι ταυρομαχος. Θα αντισταθει σε αυτο το σαπιο κατεστημενο.