Donnerstag, 16. Februar 2017

67 Internationale Filmfestspiele Berlin (Berlinale) 9-19 Feb. 2017: The Lost City of Z.

Δεν ηταν παρα πριν απο οκτω χρονια οταν ο Ταλας ποσταρε στο ιστολογιο ενα κείμενο σχετικα με τον συνταγματαρχη P. H. Fawcett, αμα την δημοσιευση ενος βιβλιου σχετικου με την ζωη και τις εξερευνησεις του. Εκει γραφαμε συν τοις αλλοις, οτι το βιβλιο ενεπνευσε τον ηθοποιο Μπραντ Πιτ να χρηματοδοτησει μια ταινια, στην οποια και θα κρατουσε τον πρωταγωνιστικο ρολο. 

 Για πολυ καιρο δεν ειχε βρει πληροφοριες σχετικα με την τυχη αυτης της ταινιας. Μεχρι πριν απο μιαμιση βδομαδα περιπου, οπερ και πληροφορηθηκε οτι η ταινια οχι μονο γυριστηκε, αλλα και οτι θα προβαλλοταν στο 67ο διεθνες κινηματογραφικο φεστιβαλ του Βερολινου, την γνωστη Μπερλινάλε!






 Ετσι λοιπον το εφερε η τυχη και ο Ταλας εβρεθηκε το βραδυ της Τριτης 14 Φεβρουαριου 2017 σε εναν πολυσυχναστο κινηματογραφο σε κεντρικη γειτονια του Βερολινου, το φημισμενο Zoo-Palast 1, μεσα σε μια καταμεστη αιθουσα, προκειμενου να παρακολουθησει μια ταινια στην πρεμιερα της που διαφημιζοταν ως βιογραφικη και βασισμενη σε πραγματικα γεγονοτα (το βιβλιο που αναφερεται στο κειμενο της 22.05.2009). Η προβολη ηταν να ξεκινησει στις 9.30 μ.μ., λογω ομως του οτι συντελεστες της ταινιας ειχαν μαζευτει εξω απο τον κιν/φο, στο κοκκινο χαλι που ειχε στρωθει ειδικα για αυτους προκειμενου να υπογραψουν αυτογραφα και να δωσουν συνεντευξεις, η ταινια αρχισε περασμενες 10. Ο δε σκηνοθετης παρουσιασε τους ηθοποιους που συμμετειχαν στην ταινια (ολοι τους εμφανιστηκαν και παλι στην σκηνη μετα το τελος του εργου, περασμενα μεσανυχτα): Τον ρολο του Fawcett ερμηνευσε ο Charlie Hunnam (φτυστος ο μακαριτης Heath Ledger!), την συζυγο του υποδυοταν η Sienna Miller (που εμοιαζε πολυ με την Naomi Watts!). Παρων ηταν και ο Robert Pattinson, που στην ταινια επαιζε εναν συνεργατη του συν/χη. Οι Tom Holland (ο νεος Σπαιντερμαν, που εδω υποδυοταν τον γιο του συν/χη, Τζακ) και  Angus Mac Fayden (επισης ως συνεργατης του συν/χη στην ταινια) ησαν αποντες, το ιδιο και ο Μπραντ Πιτ, ο οποιος ειχε μονο καθηκοντα παραγωγου της ταινιας, αφου οι υποχρεωσεις του δεν τον αφηναν ουτε καν να αναλαβει τον πρωταγωνιστικο ρολο.




 Κατα τον Ταλα υπαρχουν δυο (τουλαχιστον) τροποι να γυρισει κανεις μια ταινια, βασισμενη στο εργο του βρετανου εξερευνητη και ηρωα απο τα παιδικα χρονια του γραφοντος: Ο ενας τροπος ειναι ως blockbuster περιπετεια δρασης και φαντασιας. Αν λαβουμε υποψιν μας το βιβλιαρακι που ειχε εκδωθει στα τελη των ΄80ς στην Ελλαδα απο τις εκδοσεις Ωρορα και - υποτιθεται - οτι βασιζεται στις σημειωσεις του ιδιου του συν/χη, εκδιδομενες απο τον νεοτερο γιο του Μπραιαν (βλ. για αυτα το κειμενο της 22.04.2009), και το οποιο μιλαει για χαμενους πολιτισμους και πολεις απο χρυσαφι μεσα στη ζουγκλα, θα περιμεναμε ενα non-stop-action-film στα προτυπα της 4ης ταινιας του Ιντιανα Τζοουνς (βλ. κειμενο Μαιου 2008). Ο σκηνοθετης της ταινιας, James Gray, επελεξε τον δευτερο τροπο, να γυρισει μια ησυχη ημιβιογραφικη ταινια για εναν ανδρα και τις αντιξοες συνθηκες στην ζουγκλα. Ουτε χρυσες πολεις, ουτε κατι παρομοιο παρουσιαζει. Για αυτο και μια τετοια ταινια με αυτα τα υλικα μπορει να παιχτει σε φεστιβαλ οπως ειναι η Μπερλιναλε, ειδαλλως θα εβγαινε κατευθειαν στους mainstream κιν/φους.

 Γραφει ο Ταλας οτι προκειται για ημιβιογραφικη ταινια. Βασικα εχει περισσοτερα στοιχεια; μυθοπλασιας οσον αφορα την προσωπικοτητα του ηρωα. Σκηνοθετης και παραγωγοι εμπνευστηκαν, κατα δηλωσεις τους, απο το βιβλιο "The Lost City of Z" του J. Gann (βλ. για αυτο στο κειμενο της 22.05.2009) οσον αφορα την υποθεση εξαφανισης του εξερευνητη στα 1925.  Ο συν/χης παρουσιαζεται στην ταινια ως Βρετανος αξιωματικος που προ Α΄ΠΠ ειχε υπηρετησει σε Ινδια και Χονγκ-Κονγκ και εκπαιδευε στην συνεχεια στρατιωτες στην Ιρλανδια. Επειδη ο πατερας του ειχε βαρυ ιστορικο στον στρατο, ο ιδιος δεν ειχε δυνατοτητες ανελιξης, μολονοτι ηταν θαυμασιος ιππεας και σκοπευτης, καθως και πειθαρχημενος. Ηταν επισης ευθυς αλλα και διπλωματικος οταν οι καταστασεις το απαιτουσαν και εχαιρε εκτιμησεως απο τους στρατιωτες τους. Την πρωτη του αποστολη, χρηματοδοτουμενη απο την Βασιλικη Γεωγραφικη Υπηρεσια, την δεχτηκε για να μπορεσει να ανελθει στην ιεραρχια και να εξασφαλισει την οικογενεια του. Εκτος απο τους δυο γιους, τον Τζακ και τον Μπραιαν, ειχε και μια μικρη κορη. Ο Ταλας ομως δεν εχει διαβασει κατι τετοια εως τωρα. Αυτα που ξερει για τον συν/χη, τα εχει αναφερει ηδη στο κειμενο της 22.05.2009: Πως ειχε υπηρετησει σε Κευλανη και Αφρικη, ειχε δυο γιους και δεν εχει υποψιν του, εαν ο συν/χης ειχε τετοιου ειδους προβληματα λογω του οικογενειακου του ιστορικου.

 Λογω ελλειψης (κιν/κου) χρονου παρουσιαζονται τρεις συνολικα αποστολες του συν/χη στην Αμαζονια. Η πρωτη ειναι στα 1906, οταν η Βασιλικη Γεωγραφικη Υπηρεσια αποφασιζει να τον στειλει για χαρτογραφικες μελετες στα συνορα Βολιβιας-Βραζιλιας, προκειμενου να αποφευχθει ενας πολεμος μεταξυ των δυο αυτων εθνων για το καουτσουκ - και για να εχει κερδος και το βρετανικο εμποριο. Τοτε ειναι που ο συν/χης γνωριζει και συνεργαζεται με τον Κοστιν (τον υποδυεται ο Παττερσον). Τοτε ειναι που - συμφωνα με την ταινια (καθοτι το βιβλιο του Μπραιαν δεν αναφερει κατι) - βρισκει κεραμικα στη ζουγκλα και αποφαινεται την υπαρξη αρχαιων πολιτισμων εκει. Στην δευτερη αποστολη του στα 1911 παιρνει, εκτος του Κοστιν και καποιον κυριο της αριστοκρατικης ταξης ονοματι Μαρραυ (τον υποδυεται ο Μακ Φαιντεν), ο οποιος του εχει δηλωσει θαυμαστης, συμμετεχων σε αποστολη στην Αρκτικη και προτειθεμενος να χρηματοδοτησει την αποστολη. Εχει ηδη προηγηθει μια μνημειωδης συνεδριαση στην Βασιλικη Γεωγραφικη Εταιρεια - απο τις καλυτερες στιγμες του πρωταγωνιστη και σιγουρα θα πρεπει να αντικατοπτριζει το πνευμα της τοτε εποχης. 

 Ο Μαρρει δυστυχως δεν μπορει να ανταποκριθει στο πνευμα της αποστολης. Ειναι επισης μεγαλος σε ηλικια και ευσωμος. Η ολη σταση του διακινδυνει το εγχειρημα. Καποια στιγμη παρουσιαζει χοντρα προβληματα υγειας και οι αλλοι αποφασιζουν να τον στειλουν στον πολιτισμο. Ο ιδιος το εκλαμβανει αυτο ως σημαδι οτι αδιαφορουν για αυτον και λερωνει τις προμηθειες τους με πετρελαιο. Οταν το ανακαλυπτουν αυτο, αναγκαζονται να  διακοψουν την αποστολη. Ο Μαρρει εχει καταφερει να επιστρεψει στην Αγγλια, οπου και οι υπολοιποι εγκαλουνται. Ο Μαρρει θελει να εκδικηθει τον συν/χη, αλλα εκεινος δεν πτοειται - ακολουθει εδω αλλη μια υπεροχη σκηνη, κατα την οποια ο συν/χης - και ενω ολοι περιμενουν να ταπεινωθει και να απολογηθει στον Μαρρει - απολογειται στον συνεργατη του Κοστιν για τις περιπετειες που τον εβαλε, φερνοντας μαζι του καποιον εντελως ακαταλληλο για τετοιου ειδους αποστολες, οπως ηταν ο Μαρρει.

 Ο Α΄ΠΠ βρισκει τον συν/χη στα χαρακωματα του Σωμ - η καρδια και ο νους του ομως ταξιδευει στην ζουγκλα του Αμαζονιου. Αποφασιζει να χρηματοδοτησει την επομενη αποστολη του με την συνδρομη αμερικανικων εφημεριδων. Στα 1925 θα ξεκινησει και παλι για την ζουγκλα, παιρνοντας μαζι του αυτη τη φορα τον μεγαλυτερο γιο του Τζακ. Στην πραγματικοτητα ειχε ερθει και ενας φιλος του Τζακ μαζι, ενας ρωμαλεος νεαρος ονοματι Ραιλλυ. Δυστυχως δεν εμφανιζεται στην ταινια, η οποια αφηνει να εννοηθει οτι, φιλικοι Ινδιανοι κρατησαν τον συν/χη και τον Τζακ στο χωριο τους, με σκοπο να τους σωσουν. Το πνευμα του συν/χη ηταν αρρωστο - αυτο θελαν να απελευθερωσουν. 

 Εκτος της εμφανισης μιας κορης και της εξαφανισης του Ραιλλυ, εκτος του ρολου του Μαρρει, που στο βιβλιο του Μπραιαν δεν ηταν καθολου ετσι οπως παρουσιαζεται, η ταινια εχει μια καποια φιλομιλιταριστικη σταγονα, αφου αφηνει να εννοηθει, οτι μονο οι πειθαρχημενοι και σκληραγωγημενοι στρατιωτικοι ειναι ικανοι για τετοιου ειδους αποστολες. Αναφερεται επισης, οτι ηταν η συζυγος του συν/χη, η οποια βρηκε το χειρογραφο της χαμενης πολης Ζ. Στο βιβλιο του Μπραιαν, η πολη αναφερεται ως Χ και το χειρογραφο ονομαζεται "χειρογραφο του Ραποζο" και φυλασσεται στην βιβλιοθηκη του Ριο ντε Τζανειρο.

 Οι ηθοποιοι παντως ησαν ολοι τους εξαιρετικοι στους ρολους τους, αρχης γενομενης απο τον Hunnam ως συν/χη. Ο Fawcett περιγραφεται στην ταινια ως καθολα αξιος, αλλα λογω οικογενειακου ιστορικου αδικημενος στρατιωτικος που ονειρευεται ταξιδια στις ζουγκλες, οχι για να γινει διασημος, αλλα για την γοητεια της ανακαλυψης. Οπως αναφερθηκε ηδη, η ταινια ειναι περισσοτερο μυθοπλασια με λιγα ημιβιογραφικα στοιχεια. Το υφος και το περιεχομενο της ειναι συγκρισιμα με την ταινια Kon-Tiki που ειχε δει ο Ταλας προ τριων ετων. Τοτε ηταν η γοητεια του μπλε των ωκεανων που δια της καμερας αιχμαλωτιζε την φαντασια μας - τωρα ειναι το βαθυ πρασινο των τροπικων δασων που γεμιζει την μεγαλη οθονη...

Dienstag, 14. Februar 2017

ΤΟ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑ.

"Ειμαι gay. Ειμαι Αλβανιδα. Ειμαι προσφυγας", δηλωσε την περασμενη εβδομαδα μια καποια τηλεπαρουσιαστρια εκ του καναλιου της στο youtube. Και εσπευσαν ολοι να επικροτησουν. Να συγχαρουν: "Μπραβο της! Τι ωραια που τα λεει! Ποσο δικιο εχει!" Ετσι εσκασε το πυροτεχνημα. Αφησε και αυτη με τον τροπο της το στιγμα της. Ειναι τα παντα ολα. Και μετα συνεχισε και αυτη και οι επικροτητες της την ζωη της. Πιθανον να διασκεδασε το βραδυ της Παρασκευης ή και του Σαββατου σε κανα κλαμπακι ή στα μπουζουκια.  Πιθανον να πηγε για καφε σε χλιδατο μαγαζι το μεσημερι της Κυριακης. Πιθανον να εχει καναν φραγκατο για γκομενο. Η ουσια ειναι οτι δηλωσε ο,τι ειναι την σημερον ημερα trendy. Τα στερεοτυπα ειναι εδω. Ας υπαρχει κριση, τα στερεοτυπα ποτε δεν θα πεθανουν. Καποιοι και κάποιες θα τα διατηρουν εσαει. Αλλοιμονο στους αλλους... Αυτους που συνθλίβονται απο αυτα...

(σ. σ.: Διολου τυχαιο το οτι το παρον γραφεται σημερα...)

Freitag, 11. November 2016

ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΓΚΟΜΕΝΕΣ: ΔΡΟΜΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ.



Η - για την πλειοψηφια - αναπαντεχη νικη του υποψηφιου των Ρεπουμπλικανων Donald Trump (θα γινει ο 45ος Προεδρος των ΗΠΑ απο τον Ιανουαριο του 2017) θυμησε στον Ταλα την περιπτωση της καλης του φιλης Ε., την οποια ακολουθως και θα αναφερει και θα εξηγησει την συσχετιση των επιλογων της με την ψηφο των Αμερικανων που εφερε τον Trump στην θεση του πλανηταρχη. 


 Καλο κοριτσι η Ε. Εμφανισιμη, γελαστη, αισιοδοξη. Με τις ξενες γλωσσες της, με τις σπουδες της, με την δουλεια της, με τα ταξιδια της. Αλλα εχει ενα φοβερο μειονεκτημα: Εχει φαει χοντρο κολλημα με τον πρωην της. Η ιστορια της εχει ως εξης:

 Πριν το 2007 τα ειχε για καποια χρονια με τον Γιαννη τον αθλητη. Καλο παλικαρι, ψηλος, μελαχροινος, γεροδεμενος, ομορφαντρας. Ολες οι γυναικες απο 5 μεχρι 105 χρονων τον λιμπιζονταν. Αλλα ο φουκαρας δεν ειχε περισσοτερα να προσφερει. Το Λυκειο ειχε βγαλει και εκανε τον κουριερ. Τοτε βεβαια και η Ε. ηταν φοιτητρια. Και δουλευε και αυτη παραλληλα. Καποια στιγμη το 2007 γνωρισε, υπο απροσδιοριστες συνθηκες, τον Γιωργο. Και υπο επισης απροσδιοριστες συνθηκες, σε συντομο χρονικο διαστημα, αφησε τον Γιαννη και πηγε να μεινει με τον Γιωργο. Ψιλολιγνος μελαχροινος ο Γιωργος, αλλα κακομουτσουνος. Και στραβοδοντης. Και ψευδος. Και καπνιστης. Και ποτης. Μια με τους καφεδες, μια με τις μπυρες, μια με τα ουζα και τα ρακομελα. Αλλα εκανε μεταπτυχιακο, ειχε γνωσεις. Και ειχε σκοπο να παει εξω, στην Αγγλια για διδακτορικο, σε συγκεκριμενο παν/μιο που ηταν ενας συγκεκριμενος καθηγητης, ο οποιος ασχολουνταν με το γνωστικο αντικειμενο που τον ενδιεφερε. Και η μανα του εκανε καλη δουλεια, με αποδοχες γερες. Παρα ταυτα, τα εμπλεξε με την Ε. Εκανε και αυτη το μεταπτυχιακο της παραλληλα, κουραστηκε, γιατι εργαζοταν κιολας, και κατα το 2010, αποφασισε να τον ακολουθησει και αυτη στην Αγγλια, να μεινει μαζι του και να κανει και αυτη διδακτορικο στο ιδιο παν/μιο. Οπερ και εγενετο. Ελα ομως που στο συγκεκριμενο παν/μιο που εγγραφησαν και οι δυο τους, δεν υπηρχε ειδημων επι του γνωστικου αντικειμενου που ηθελε να κανει η Ε! Οποτε την ανελαβαν δυο καθηγητες ως εποπτες επι θεωρητικων θεματων και βρηκε και εναν τριτο απο αλλο παν/μιο που ηταν πιο κοντα στο θεμα της διατριβης της. Για αυτην - και κυριως για τον Γιωργο - παρατησε και την δουλεια της στα πατρια εδαφη. Και ξημεροβραδιαζοταν διαβαζοντας για τις εξετασεις διαφορων ιδρυματων που παρεχουν υποτροφιες - του ΙΚΥ, του Ωνασειου και αλλων. Πηρε τελικα την υποτροφια. Εκανε την διατριβη της. Αλλα στα μισα, καπου μεταξυ 2011 και 2012, εγινε το μοιραιο: Την κερατωνει ο Γιωργος, για τον οποιον θυσιασε τοσα πολλα. Τον εδιωξε απο το σπιτι που ειχαν νοικιασει και μεναν μαζι και εβαλε μετα αγγελια για να βρει συγκατοικο. Τα λεφτα της υποτροφιας λιγοστευαν και δεν μπορουσε να κατεβει Ελλαδα. Τσονταραν οι γονεις της. Το χειροτερο ομως ειναι οτι, παρολλο που ο Γιωργος της εδειξε ποσο πολυ την αγαπαει κερατωνοντας τη, παραλλο που η πραξη του αυτη ειναι μεγαλη προσβολη, η Ε. συνεχισε να εχει σχεσεις μαζι του. Στο φιλικο. Αποδεχτηκε και την πετρα του σκανδαλου. Ωσπου πριν απο λιγους μηνες τελειωσε και κατεθεσε την διατριβη της. Και επεστρεψε - μονιμα - στα πατρια εδαφη και την παλια καλη εργασια της. Την σχεση με τον Γιωργο ομως, δεν την διεκοψε. Μετα τον χωρισμο απεκαλυψε στον Ταλα, οτι ο Γιωργος εχει και ψυχολογικα προβληματα, ειναι νευρικος και τα λοιπα. Δυστυχως ο Ταλας δεν μπορουσε να ανακατευτει. Αλλα και δεν ειχε φανταστει οτι η κατασταση θα χειροτερεψει, αν και ειχε λαβει καποια μηνυματα: Τον Σεπτεμβρη του 2015 λ.χ. ειχε συναντηθει ενα απογευμα με την Ε. Δυο φορες πηρε τηλεφωνο η μανα του Γιωργου για να της υπενθυμησει ποτε ερχεται ο Γιωργος και να πανε μαζι στο αεροδρομιο να του κανουν εκπληξη. Τον φετινο Σεπτεμβριο ειχαμε αλλα τραβαλα: Επειδις (ταχα μου) ο Γιωργος δεν ειχε βρει δουλεια ακομα και επειδις μαλωσε με την πετρα του σκανδαλου και αυτη τον παρατησε, επαθε λεει καταθλιψη και ηθελε να μεινει με την Ε., την οποια βλεπει πλεον ως αδελφη του. Ολο το καλοκαιρι σχεδον την επαιρνε τηλεφωνο. Πλυση εγκεφαλου κανονικα! Και η Ε. προσεφερθει να παρει μια βδομαδα αδεια απο την δουλεια της και να τον φιλοξενησει κιολας. Δεν ειχε μυαλο για τιποτε αλλο. Το χειροτερο ειναι, οτι ηθελε να τον φορτωσει και στον Ταλα κι απο πανω! Λες και ο Ταλας εχει καποια υποχρεωση απεναντι του, ειναι υπαλληλος του ή εχει ορεξη να κραταει το φαναρακι και την ομπρελιτσα για καποιον που θα του αξιζε να μεινει μονος του, αλλα επειδη ειναι λιμοκοντορος, βρισκει γκομενες δια της πλαγιας οδου και, επειδη η βασικη την εκανε, νομιζει οτι θα εχει την Ε. για καβατζα.

 Ειναι φως φαναρι, οτι η κοπελα δεν παει καλα και χρηζει ψυχολογικης υποστηριξης. Ολα αυτα συμβαινουν επειδη πληγωθηκε ο εγωισμος της. Ειχε συνηθισει να γινεται το δικο της και να παιζει με τους ανδρες. Οχι βεβαια οτι εκανε και τις σωστες επιλογες (ποιά τις κάνει άλλωστε;)... Εμφανισιμος μεν ο ενας, αλλα λιγος... Σκραπας δε ο αλλος, αλλα πνευματωδης... Η κοπελα ψαχνει - ναι, και αυτη! - τον τυπο που θα συνδυαζει την εμφανιση του Γιαννη του αθλητη με τις γνωσεις του Γιωργου του επιστημονα. Αλλα εκει που ψαχνει, δεν θα τον βρει. Λειπουν πολλα - η καρδια π.χ... Ετσι ειναι ομως, οταν κοπελες σαν την Ε. πασχουν απο ανασφαλειες, φοβιες ( ο κοσμος πλεον φοβαται να αγαπησει και να αγαπηθει. Οι λεξεις αυτες ειναι σαν βρισια. Για αυτο και πολλοι δεν τολμουν καν να φλερταρουν), βλεπουν πραγματα και προσωπα επιφανειακα και επιπολαια και ειναι και φιλοδοξες. Και δυστυχως, αφελεις. Κοπελες με πολλα χαρισματα, αλλα αυτα τους τα μειονεκτηματα (συν το πεισμα και την ξεροκεφαλια τους) καταστρεφουν την ζωη τους - και την ζωη των ανθρωπων που πραγματικα τις αγαπουν (οικογενεια, φιλοι). Ετσι και η Ε. Αντι να κατσει να συνειδητοποιησει οτι αυτη ειναι το θυμα της ολης ιστοριας, οτι εχει καταφερει τοσα πολλα μονη της και δεν χρειαζεται κανεναν ψευτογκομενο να της κανει κουμαντο, το φυσαει και δεν κρυωνει. Σκεφτεται προφανως οτι το λαθος ειναι δικο της που την απατησε ο Γιωργος και νομιζει οτι με το να τον κραταει στη ζωη της ακομη, θα επανορθωσει. Δεν συνειδητοποιει, οτι ο ανθρωπος αυτος ειναι σκαρτος και αναξιος της, οτι αυτη θυσιασε περισσοτερα για εκεινον, οτι την εκμεταλλευεται, της εδειξε ποσο πολυ την σεβεται με την πραξη του και δεν εχει κανενα νοημα να χανει τον χρονο της ασχολουμενη μαζι του.

 Ομοιως με την Ε. σκεφτονταν και οι ψηφοφοροι του Trump προφανως. Εξ΄ου και το αποτελεσμα της περασμενης Τεταρτης. Ετσι σκεφτηκαν προφανως και ολοι οσοι ψηφισαν ΣΥΡΙΖΑ τον Γεναρη του 2015 (βλ. σχετικα κειμενα εντ.). Γιατι οι ψηφοφοροι σκεφτονται σαν γκομενες. Τους ελκυει το περιτυλιγμα το γυαλιστερο. Και για αυτο - οχι μονο επειδη "ειδαμε και οι αλλοι τι κουμασια ειναι, ας δοκιμασουμε και τουτον" - κερδισε στα καθ΄ημας το μελαχροινο αγορι με τα σμιχτα φρυδια ονοματι Αλεξης Τσιπρας. Επειδη οι ψηφοφοροι/ γκομενες γουσταραν το ψευτομαγκικο, κουτσαβακικο στιλακι που λανσαρε. Τις ατακες "θα βαραμε τα νταουλια και θα χορευουν οι αγορες για μας", "θα σκισουμε τα μνημονια", "go back Frau Merkel" κτλ. Η συνεχεια ειναι γνωστη (βλ. κειμενα καλοκαιριου 2015).

 Η νικη του Trump κανει πλεον ολο και ποιο πολλους να συνειδητοποιησουν (διοτι το ξεραν, αλλα δεν το ειχαν αποδεχτει) οτι το φαινομενο ειναι παγκοσμιου εμβελειας. Παντου υπαρχουν οι ψηφοφοροι/ γκομενες που σκεφτονται οπως οι Αμερικανοι και οι Ελληνες. Που γοητευονται ευκολα απο τις φθηνες υποσχεσεις συμφεροντολόγων και λαμόγιων. Αν και απογοητευμενοι, συνεχιζουν να κανουν τα ιδια σφαλματα. Στο τελος κερδιζουν παντα οι σκαρτοι. Εξ΄ου και η ανοδος ακραιων λαικιστικων στοιχειων (μεταλλαγμενων και μεταμοντερνων τροποποιημενων εθνικιστικων-φασιστικων καταβολων), οπως το κομμα AfD στη Γερμανια και αντιστοιχα υβριδια σε Αυστρια, Ουγγαρια και Τσεχια, η Λεπεν στην Γαλλια, οι Φαραντζ και Τζονσον σε Αγγλια που επεφεραν το Μπρεξιτ, τα "αντρακια" Πουτιν, Ερντογαν, Κιμ σε Ρωσια, Τουρκια, Βορεια Κορεα αντιστοιχα. Στην παρεα τους προστεθηκε πλεον και ο Trump, συνεχιζοντας την παραδοση που αφησαν πισω τους καποια αλλα "κυρίαρχα αρσενικά", οπως οι Μπερλουσκονι, Σαρκοζι, Στρος Καν. Καθοτι, ως γνωστον, οι ψηφοφοροι, οπως και οι γκομενες, γοητευονται απο κατι τετοια "στοιχεια". Μεχρι να ανακαλυψουν οτι ειναι πλεον αργα. Και οπως λενε και καποιοι, "οταν καεις απο τον χυλο, φυσας και το γιαουρτι".