ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΙΜΜΕΝΑ 24.

 Ας κανουμε πρωτα ενα μικρο flash-back στα γεγονοτα απο το τελος του καλοκαιριου και μεχρι τωρα:

 (1) Πριν τελειωσει το καλοκαιρι και γινει η ετησια Εκθεση Θεσσαλονικης, μετα τις πυρκαγιες (βλ. προηγουμενο σχετικο ποστ στην κατηγορια "Ατακτως Εριμμενα") πραγματοποιηθηκε ο 3ος ανασχηματισμος της κυβερνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.  Οι Κουρουμπλης, Κοντονας και Κονιορδου ειναι μεταξυ αυτων που αποχωρουν. Ορθως, διοτι δεν προσεφεραν και τιποτε απο τις θεσεις που βρισκονταν. Ο δε ΥΠΕΞ Νικος Κοτζιας αναχωρει απο το ποστο του και την κυβερνηση τον Οκτωβριο, μετα απο προφορικη διενεξη με τον ΥΠΕΘΑ Πανο Καμμενο. Ο ιδιος ο πρωθυπουργος αναλαμβανει (προσωρινα;) το ΥΠΕΞ. Νεα προσωπα στο κυβερνητικο σχημα περιλαμβανουν μεταξυ αλλων την κυρια Ζορμπα στο ΥΠΠΟ, την κυρια Παπακωστα (γνωστη και ως "Σουπερ-Κατερινα" απο τις τηλεοπτικες της εμφανισεις) ως υφυπουργος της κυριας Γεροβασιλη και την νεαρη κυρια Νοτοπουλου απο την θητεια της στο "γραφειο του πρωθυπουργου" στην Θεσ/κη στο Υπουργειο Μακεδονιας-Θρακης.

(2) Συλλαμβανεται και προφυλακιζεται ο πρωην υπουργος των κυβερνησεων Σημιτη, Γιαννος Παπαντωνιου για μιζες κατα το χρονικο διαστημα, εις το οποιο ηταν ΥΠΕΘΑ. Ο Παπαντωνιου, ΥΠΟΙΚ του Σημιτη, διαδεχτηκε τον Ακη Τζοχατζοπουλο στο ΥΠΕΘΑ. Εντελως συμπτωματικα (;) και ο Ακης (βλ. σχετικο ποστ στο ιστολογιο) ειχε βρεθει κατηγορουμενος για μιζες στο ιδιο υπουργειο και εκανε και φυλακη. Σιγουρα δεν ειναι τυχαιο. Οπως δεν ειναι τυχαιο το γεγονος οτι κανεις μεχρι τωρα - δικαστικος (εισαγγελεας π.χ.) ή δημοσιογραφος - δεν εχει πραγματοποιησει ερευνα εις βαθος στα αδυτα και τα αρχεια αυτου του ΥΠΕΘΑ, μπας και καταλαβουμε τι ακριβως παιζεται... Φαινεται οτι οντως "ειναι πολλα τα λεφτα". Και ακομα περισσοτερα και μεγαλυτερα τα στοματα, οι κοιλιες και οι τσεπες εκει μεσα...

 (3) Τον Οκτωβρη δολοφονειται ενα επιφανες μελος της ΛΟΑΤΑΚ κοινοτητας, ο Ζακ Κωστοπουλος. Ειχε ειπωθει οτι βρισκοταν υπο την επηρια ναρκωτικων και ειχε παοπειραθει να ληστεψει κοσμηματοπωλειο στο κεντρο των Αθηνων, οταν του επιτεθηκαν. Προσφατες τοξικολογικες εξετασεις εδειξαν οτι δεν ειχε κανει χρηση ναρκωτικων εκεινη τη μερα. 

 (4) Τελη Οκτωβριου επισης, ανημερα της εθνικης εορτης, πυροβολειται ομογενης στην Αλβανια. Οι αποψεις για το συμβαν ειναι αντικρουομενες: Οι μεν Αλβανοι λενε οτι ο τυπος ηταν ψυχικα διαταραγμενος και πυροβολουσε σε κατοικημενη περιοχη. Επρεπε λοιπον να τον σταματησουν. Οι δε Ελληνες λενε οτι οι τοπικες αρχες στο μειονοτικο χωριο που κατοικουσε ειχαν κατεβασει τις ελληνικες σημαιες που ειχε ανεβασει για την γιορτη. Επισης λενε οτι οι αλβανικες αρχες δεν ησαν συνεργασιμες: Απεκρυψαν στοιχεια για την ακριβη φυση του συμβαντος και αργησαν να στειλουν την σωρο του ομογενη στην Ελλαδα για ιατροδικαστικη εξεταση.

 (5) Το νεο "φρουτο" στον αναρχικο-επαναστατικο χωρο μετα τους "Αγανακτισμενους της πλατειας Συνταγματος", τους "δεν πληρωνωνω - φερτε πισω τα κλεμενα", τους "Ευρωσκεπτικιστες - Aντιμνημονιακους", το "ΠΑΜΕ", ακουει στο ονομα "Ρουβικωνας". Μετα απο τις φασαριες με τις διακοπες πλειστηριασμων και τις απειλες κατα συμβολαιογραφων, ο Ρουβικωνας ειπε να εγκατασταθει στο κτηριο της Φιλοσοφικης Σχολης του ΕΚΠΑ (Παν/λη Ζωγραφου) και να το γιορτασει κανοντας παρτι εκει μεσα - με το ετσι θελω φυσικα. Οι διαμαρτυριες διασκωντων και διδασωμενων επεσαν στο κενο. Υπαρχει ακομα το παν/κο συλο και η αστυνομια δεν μπορει να μπει μεσα. Και για αλλα θεματα του ΥΠΠΑΙΔ ομως, οπως οι αλλαγες στα μαθηματα (καταργηση Λατινικων και αντικατασταση τους με Κοινωνιολογια π.χ.) δηλωσε ο αρμοδιος υπουργος Κωστας Γαβρογλου αναρμοδιος. Ακομα και οταν μπουκαραν μαθητες με ντουντουκες στο γραφειο του. Οσο για την ασυδοσια στα παν/κα ιδρυματα, με ναρκωμανεις να συχναζουν εντος τους και με εγκληματικα στοιχεια να επιτηθενται σε καθηγητες και φοιτητες, ο κυριος Γαβρογλου συνεστησε να αναλαβουν μονοι τιυς την ευθυνη για αυτα οι τελευταιοι - δημιουργωντας ομαδες περιφρουρησης...

 (6) Ο πρωθυπουργος κυριος Τσιπρας, μετα την επιτυχια του "Μακεδονικου" και την "Συμφωνια των Πρεσπων" (βλ. σχετικο ποστ στο ιστολογιο), θα επιχειρησει να κανει "Διαχωρισμο Κρατους και Εκκλησιας". Πως; Με το να πληρωνει το κρατος τους κληρικους, αλλα να μην τους θεωρει ΔΥ (Δημοσιους Υπαλληλους). Υποτιθεται οτι ετσι θα δημιουργηθουν περι τοις 10.000 ελευθερες θεσεις για ΔΥ - αλλα απο το 2020 θα πληρωθουν, συμφωνα με την κυρια Ολγα Γεροβασιλη. Μονο που τοτε μαλλον δεν θα ειναι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κυβερνηση και μαλλον αυτο το "προσυμφωνο" θα καταργηθει...

 (7) Εν τω μεταξυ μαθευτηκε οτι μια κοπελα που εργαζοταν την τελευταια 5ετια στο ΥΠΕΡΑΝ ως τηλεφωνητρια/ γραμματεας χαρις την μαμα της, η οποια ειχε βυσμα εκει, αναλαμβανει τη θεση της Γεν. Γραμματεως του εν λογω υπουργειου. Θα ειναι υπευθυνη για την διαχειρηση των οικονομικων προγραμματων των ΕΣΠΑ - κοινως, θα αποφασιζει με την υπογραφη της, ποιος θα παιρνει τι. Η κοπελα αυτη εχει σπουδασει Θεατρολογια και Ψυχολογια και εχει κανει μια μεταπτυχιακη στην Παντειο Σχολη για τους βρυκολακες στον κιν/φο και την ποπ κουλτουρα. Ενδιαφερον θεμα φυσικα, αλλα αρκουν αυτα για την θεση ευθυνης που καλειται να φερει; Καποιοι εσχολιασαν οτι ο ρολος της θα ειναι αυτος του "αυτοφωρακια" - οτι δηλαδη καποιοι εβαλαν ενα νεο και απειρο προσωπο σε θεση ευθυνης ετσι ωστε εαν συμβει κατι (π.χ. μιζες  - βλ. (2) εντ.) να την πληρωσει εκεινο. Οι κακεντρεχειες ορισμενων κυκλων ανφορικα με την εμφανιση της κυριας ΓΓ δεν μας αφορουν εδω και δεν προκειται να σχολιαστουν.

 (8) Τελος ο Μενιος Φουρθιωτης απο την τηλεοραση! Ο νυν λεπτεπιλεπτος νεαρος με τους οχι παντοτε λεπτους τροπους (εχει π.χ. κατηγορηθει για αλαζονικη συμπεριφορα απεναντι σε συνεργατες και οτι επαιρνε λαπ-τοπ τους οποιους ποτε δεν ειχε εξοφλησει χρηματικα) που ειχε γινει γνωστος ως στρουμπουλος "μανατζερ" της Τζουλιας Αλεξανδρατου, εφυγε πριν απο λιγες μερες απο το καναλι "Εψιλον". Το καναλι αυτο ηταν ιδιοκτησιας συγγενικου προσωπου του Μενιου (το ονομα του ειναι συμφωνα με τον ιδιο "Μαινανδρος", ο πολυς κοσμος ομως τον ξερει με το hashtag - nick name # Sichamenios λογω των μεθοδων που χρησιμοποιουσε στις εκπομπες του), αγοραστηκε ομως απο τον Ιβαν Σαββιδη και μετονομαστηκε σε "Open". Οσο ηταν ακομα γνωστο ως "Ε" το καναλι αυτο, ο Μενιος ειχε καθηκοντα γενικου διευθυντη ή κατι παρομοιο - λογω του ιδιοκτητη και συγγενη του. Ειχε δικη του εκπομπη κουτσουμπολιστικου στυλ τα μεσημερια του Σαβ/κου ενω ειχε επιχειρησει να παρουσιασει και ενα talent show με οικτρα ομως αποτελεσματα (π.χ. καβγας με τον συνθετη Νικο Καρβελα δημοσιως, ο οποιος εληξε με την αποχωρηση του τελευταιου). Ηταν δηλαδη ενα "μικρο αφεντικο" που εκανε οτι ηθελε εκει μεσα. Ηταν φανερο οτι η νεα διευθυνση του καναλιου δεν τον ηθελε. Και τον εδιωξε. Ο χρονος θα δειξει εαν ο Μενιος θα επανελθει με εκπομπη απο αλλον τηλεοπτικο δεκτη ή οχι...

Stan-The-"Man"-Lee has gone....

 Απεβιωσε χτες στην ηλικια των 95 ετων ο Αμερικανος εκδοτης-συντακτης-συγγραφεας της Marvel Comics Stan Lee (Σταν Λη - βλ. εικ. 1). Οι πιστοι αναγνωστες του ιστολογιου κατανοουν για ποιον λογο γραφονται αυτες οι λιγες αραδες. Οι γνωστες των κομικς καταλαβαινουν οτι ο αποθανων υπηρξε ο πιο αναγνωρισιμος εκπροσωπος του χωρου. Αναμφιβολα μια πληθωρικη προσωπικοτητα παρομοια με εκεινην του Γουωλτ Ντισνευ, ο Σταν Λη αρεσκοταν να επικεντρωνει το ενδιαφερον του κοινου και τα φωτα της δημοσιοτητας επανω του.  Οι δυο τους, Λη και Ντισνευ, ειχαν και αλλα κοινα πλην της αυτοπροβολης: Δεν ησαν καλοι σχεδιαστες, αλλα διεθεταν επιχειρηματικο πνευμα, χαρις το οποιο αναδειξαν τις εταιριες τους. Εντελως συμπτωματικα, η κιν/κη Ντισνευ εχει εδω και λιγα χρονια αγορασει τα στουντιο και την εταιρεια παραγωγης της Μαρβελ και θεωρειται πλεον ο υπερκολοσσος της κιν/κης βιομηχανιας.

  Παμε ομως παλι πισω στον Λη: Γεννημενος στην Νεα Υορκη απο εποικους εβραικης καταγωγης, ο Λη εκανε ενα σωρο μικροδουλειες μεχρι τα 17 του χρονια, οποτε και προσεληφθηκε στο διαφημιστικο τμημα της Timely Comics. Κατα την διαρκεια του Β΄ ΠΠ εργαστηκε στο διαφημιστικο τμημα του Αμερικανικου στρατου γραφοντας κειμενα και γυριζοντας φιλμακια. Με το τελος του πολεμου επεστρεψε στην Timely, η οποια μετονομαστηκε σε Atlas Comics. Την δεκαετια του 1950 ομως, παρα την πληθωρα των τοτε θεωρουμενων b-movies με εξωγηινους και τερατα, οπως και τις αντιστοιχες τηλεοπτικες εκπομπες στυλ "η Ζωνη του Λυκοφωτος", τα αμερικανικα κομικς με υπερηρωες παρεπεαν. Οι "μακαρθιστες" ειχαν πιασει γερη δουλεια, προσπαθωντας να "εξαγνισουν" την αμερικανικη νεολαια απο τις κατ΄αυτους "αρνητικες επιρροες" της κοινωνιας (π.χ. το ροκ΄ν΄ρολ...). Οι υπερηρωες της μεγαλυτερης και διασημοτερης εταιριας κομικς, της DC, δεν εδειχναν σημαδια αδυναμιας, με αποτελεσμα να καθιστανται βαρετοι - και ως εκ τουτου, ακινδυνοι. Τιποτε π.χ. δεν μπορουσε να βλαψει τον Σουπερμαν παρα μονο κανας κρυπτονιτης. Το δε μεγαλυτερο προβλημα του alter ego του ηρωα, ο δημοσιογραφος Κλαρκ Κεντ δηλαδη, ηταν πως θα πεισει την συναδελφο του Λοις Λειν να βγουνε ραντεβου. Οσο για τον Μπατμαν, αυτος ηταν ενας πλουσιος τυπος που ζουσε σε μια επαυλη πανω απο μια σπηλια μαζι με τον νεαρο προστατευομενο του και τον γηραιο μπατλερ του και τα βραδυα εβγαινε ντυμενος νυχτεριδα για να κυνηγησει κατι περιεργους κακους σαν τον Πινγκουινο και τον Γριφο.

 Ο Λη καταφερε να αποκτησει ηγετικο ρολο εντος της Ατλας Κομικς. Στις αρχες της δεκαετιας του 1960, η εταιρεια μετονομαστηκε σε Μαρβελ Κομικς, ονομασια, η οποια οπως ξερουμε, παρεμεινε. Με την συμβολη του σχεδιαστη Τζακ Κιρμπυ, ο Λη δημιουργησε καινουργιους χαρακτηρες, οπως ηταν οι 4 Φανταστικοι, οι Χ-Μεν, ο Χαλκ (βλ. εικ. 3), ο Αιρονμαν. Μαζι με τον Στηβ Ντιτκο δημιουργησε τον Σπαιντερμαν, τον Ανθρωπο Αραχνη (βλ. εικ. 2). Πηρε τον θεο των Βικινγκς Θωρ και τον εβαλε στο καδρο των κομικς, οπως και την φιγουρα του Β΄ΠΠ Καπταιν Αμερικα. Οι δυο τελευταιοι, μαζι με τους Χαλκ, Αιρονμαν και αλλους, ενωθηκαν καποια στιγμη αποτελωντας τον κορμο των Εκδικητων (Avengers). Συνεργαστηκε με ποικιλους σχεδιαστες, οπως τους Carmen Infantino, Todd McFarlane, Jim Lee, Rob Liefeld, τους Buscema και τους Romita, επιδιωκοντας να ενισχυσει την ποικιλια των προσωπικων καλλιτεχνικων στυλ στα κομικς του, την στιγμη που οι καλλιτεχνες της DC (Lopez, Perez, Day) εμοιαζαν να αντιγραφουν ο ενας τον αλλον, δημιουργωντας ενα ομοιομορφο και ομογενες προφιλ για τα κομικς της εταιριας αυτης.

 Το εγχειρημα του Λη πετυχε. Ο δρομος φυσικα και δεν ηταν παντοτε σπαρμενος με ροδοπεταλα. Εχουν υπαρξει κατηγοριες οτι ο Λη οικειοποιηθηκε ιδεες (ιστοριες, χαρακτηρες) αλλων συγγραφεων και σχεδιαστων προς ιδιον οφελος (και σε αυτο το σημειο φερεται να εχει ομοιοτητα με τον Ντισνευ). Ο Ναμορ ο Υποβρυχιος π.χ. ειναι αντιγραφη του Ακουαμαν της DC, μιας και οι δυο ειναι βασιλεις της καταποντισμενης Ατλαντιδος. Ομοιως ο Thanos ειναι copy-paste (rip-off για τους hardcore κομικαδες) του Darkseid. Καποια στιγμη ο Λη εφυγε απο την Μαρβελ και πηγε στην αντιπαλη εταιρεια DC. Μετα απο καποιο χρονικο διαστημα, ξαναεπεστρεψε στην Μαρβελ. Ηδη απο την δεκαετια του 1970 προσπαθησε να μεταφερει τους ηρωες του της Μαρβελ στην μικρη ή την μεγαλη οθονη. Εδω ομως δεν ειχε την δυνατοτητα να συνεργαστει με μεγαλα στουντιο, οπως ειχε κανει (και συνεχιζει) η DC με την Warner Bros. Οι πρωτες παραγωγες ηταν φθηνες και τηλεοπτικες. Ο Σπαιντερμαν και ειδικα ο Χαλκ με την μορφη του μποντυμπιλντερ Λου Φερινο πηγαν καλα. Στα τελη των ΄80ς με αρχες των ΄90ς ξεκινησαν και οι τηλεταινιες, οπως οι 4 Φανταστικοι, ο Καπταιν Αμερικα και ο Νικ Φιουρι με τον "Ιπποτη της Ασφαλτου" και "Mr. Baywatch" Ντειβντ Χασσελχοφ. Ηταν η εποχη που και η Μαρβελ ειχε φαληρισει και οι τηλεταινιες αυτες ησαν φθηνες παραγωγες, με κακιστο καστ, σεναρια και σκηνοθεσια. Τοτε μεσολαβησε ο ισραηλινος επιχειρηματιας Αβι Αραντ, ο οποιος κατα το παραδειγμα των συμπατριωτων του, των ξαδελφων Γκολαν και Γκλομπους της Καννον Φιλμς, αλλα και Σαμπαν των Παουερ Ρειντζερς, αγορασε την πτωχευμενη Μαρβελ. Με την συνδρομη κυριως κινουμενων σχεδιων (Σπαιντερμαν, Αιρονμαν, Χ-Μεν), αλλα και την εξελιξη ηδη υπαρχοντων  χαρακτηρων καθως και την δημιουργια νεων οπως ο Deadpool, η Μαρβελ πηρε τα πανω της και παλι. Ο Λη, υπομονετικος και επιμονος, περιμενε την καταλληλη στιγμη. Απο το μιλλενιουμ και μετα, τα κιν/κα στουντιο του Χολλυγουντ εξελιξαν και τις ταινιες μπλοκμπαστερ. Η τεχνολογια των ειδικων εφφε βελτιωνοταν και εκτος απο ταινιες επιστημονικης φαντασιας (π.χ. Sky-Captain, Star Trek the next Generation, Matrix) γυριζονταν και ταινιες φαντασιας (π.χ. Lord of the Rings, Harry Potter). Με τους καταλληλους συνεργατες σε παραγωγη, σεναριο και σκηνοθεσια και την συμβολη ολων σχεδων των μεγαλων στουντιο, αρχισαν να γυριζονται και οι σχετικες ταινιες: Spiderman, Fantastic Four, X-Men, Daredevil, Hulk, Ironman, Thor, Captain America. Η κορυφωση φυσικα επετευχθει με τους Avengers το 2012. Μεχρι τοτε, η Μαρβελ ειχε ηδη επενδυσει στα δικα της στουντιο. Και εβγαλε πολυ περισσοτερα χρηματα απο οτι μονο απο τα κομικς. Οι δε παραγωγες ησαν ολες σχεδον αρτιες. Και ο Λη βγηκε μπροστα ως εκπροσωπος μιας ποπ κουλτουρας που καποτε θεωρουνταν ειτε αντεργκραουντ ειτε παιδικο χομπυ. Πραγματι δεν γνωριζουμε ποιος ή ποιοι ειναι πισω απο την DC. Γνωριζουμε ομως τον ανθρωπο που απαντουσε στις επιστολες των αναγνωστων των κομικς του με το ψευδωνυμο "The Man"  και τα σλογκαν "Excelsior" και "Make Mine Marvel", ακριβως επειδη ηταν τοσο πληθωρικος χαρακτηρας οπως εχει ηδη αναφερθει και ειχε την απαιτηση να αυτοπροβαλεται με το να κανει συντομα περασματα α λα Χιτσκοκ απο τις ταινιες οι οποιες βασιζονταν στους ηρωες που η πενα του δημιουργησε. Εκνευριστικο για τα γουστα μας, αλλα τι να κανουμε;

 Που μπορει να οφειλεται η επιτυχια των ηρωων του Λη ομως; Μηπως στο οτι τους τοποθετει στην Νεα Υορκη, κανοντας τους πιο αμεσους στο κοινο, απο το να τους τοποθετησει σε φανταστικες αμερικανικες μεγαλουπολεις-αντιγραφα της Νεας Υορκης οπως η Metropolis και η Gotham City; Ή μηπως επειδη οι ηρωες του ειναι πιο τρωτοι και ευαλωτοι απο τους Σουπερμαν, Γουωντεργουμαν και Μπατμαν - αρα και πιο ανθρωπινοι;

 Ενα αλλο χαρακτηριστικο των ηρωων της Μαρβελ και του Λη ειναι, οτι εκεινοι ειναι ανθρωποι που εχουν υποστει εκφοβισμο και κακοποιηση (bullying-mobbing). Ο Σπαιντερμαν/ Πητερ Παρκερ αντιμετωπιζε παντα την χολη των συμμαθητων του (βλ. εικ. 2), ο Χαλκ ως Μπρους Μπαννερ (χαμηλων τονων επιστημονας) ειχε να κανει με την αυταρχικη συμπεριφορα των ανωτερων του (καραβαναδες) στην υπηρεσια του (βλ. εικ. 3). Ο Καπταιν Αμερικα/ Στηβ Ροτζερς, προτου γινει ο υπερηρωας που ολοι γνωριζουμε, ηταν ενας ορφανος ασθενικος νεαρος. Οι μεταλλαγμενοι Χ-Μεν αντιμετωπιζονταν με καχυποψια και ρατσισμο απο τους συνανθρωπους τους. Καποιοι δε απο τους μεταλλαγμενους εχθρους τους οπως ο Μαγνετο, δεν αντεξαν τις συμπεριφορες αυτες. Θελουν να εξοντωσουν στην ανθρωποτητα. Και εδω εγκειται η ανθρωπια και η καλοσυνη των ηρωων αυτων: Μολονοτι και οι ιδιοι θυματα βαναυσων συμπεριφορων, κρατουν τις αρχες τους. Δεν θελουν να τρομοκρατησουν ή να αφανισουν την ανθρωποτητα, αλλα να την προστατεψουν. Δεν αισθανονται οτι ειναι παραπανω απο τους απλους ανθρωπους μονο και μονο επειδη εχουν υπερδυναμεις. Δεν θελουν να κυριαρχησουν, αλλα να βοηθησουν. Ακομα και ο Χαλκ, ο πιο παρεξηγημενος ισως (αντι-) ηρωας των αμερικανικων κομικς. Εχει θυμο και καταστρεφει απο αντιδραση. Ο Χαλκ (οπως και ο ιδιος συχνα λεει) θελει απλως την ησυχια του. Οι στρατιωτικοι ειναι που του επιτηθενται πρωτοι (αντικατοπτριζοντας ετσι την τακτικη του αμερικανικου στρατου της εποχης), επειδη ειναι καχυποπτοι και τον βλεπουν ως απειλη.

 Με τους υπερηρωες που δημιουργησε για την Μαρβελ, ο Λη ασκουσε επισης κριτικη για πολιτικα και κοινωνικα θεματα της αμερικανικης κοινωνιας. Οι Χ-Μεν και η υπαρξη της Ουακανδης του Μαυρου Πανθηρα, της μοναδικης αφρικανικης χωρας που δεν γνωρισε σκλαβια και ευρωπαικο αποικισμο αλλα εξελιχθηκε σε υπερδυναμη, ησαν και παραμενουν στιβαρες απαντησεις στον ρατσισμο. Ακομη, κανενας εκ των νεαρων ηρωων, ουτε καν ο ιδιος ο Καπταιν Αμερικα, δεν συμμετειχαν σε γεγονοτα της αμερικανικης στρατιωτικης ιστοριας, οπως ο πολεμος του Βιετναμ και οι δυο πολεμοι στον Περσικο Κολπο. Ο δε Καπταιν Αμερικα, παρα το παρασκηνιο της δημιουργιας του και την συμμετοχη του στον Β΄ ΠΠ, δεν θελησε ποτε να ειναι μαριονετα και εκπροσωπος της πολιτικης ηγεσιας των ΗΠΑ. Αυτο του στοιχισε (βλ. τευχη # 332-350 της αμερικανικης εκδοσης).

 Αλλος ενας τομεας βαθιας επιδρασης ειχε να κανει με το κατα ποσο επιδρα η καθημερινοτητα στον ψυχισμο των ηρωων. Ο εφηβος Πητερ Παρκερ/ Σπαιντερμαν ειχε να αντιμετωπισει, εκτος της συμπεριφορας των συμμαθητων του, τον χαμο του θειου του, με τον οποιο ανοιγει ενα παραθυρο οικονομικων δυσχεριων για τον ιδιο. Ετσι αναγκαζεται να εργαστει ως φωτογραφος στην εφημεριδα ενος μονιμως τσαντισμενου και τσιγκουνη εκδοτη, ο οποιος θεωρει τον Σπαιντερμαν απειλη για την κοινωνια. Αργοτερα ο Παρκερ θα αναγκαστει να διακοψει τις σπουδες του στο κολλεγιο - και μολονοτι αριστος φοιτητης - διοτι δεν προλαβαινει να μελετησει. Ως Σπαιντερμαν ξενυχταει πανω απο τις στεγες και τους ουρανοξυστες της Νεας Υορκης κυνηγοντας τους κακους. Ως φοιτητης εργαζεται και σαν φωτογραφος, αλλα και στο εργαστηριο του παν/μιου του. Ολα αυτα ειναι παρα πολλα που δεν γινονται σε μια μερα. Η δε εγκληματικοτητα που αντιμετωπιζεται απο τους ηρωες της Μαρβελ στην πόλη της Νεας Υορκης εχει ρεαλιστικο υποβαθρο. Την δεκαετια του 1970 η πολη μαστιζονταν απο δολοφονιες και ληστειες. Ολοκληρες γειτονιες αποτελουσαν (και ακομη ειναι) αβατα. Ακομα και η ταινια "ο ταξιτζης" με τον Ρομπερτ Ντε Νιρο αποτελει μια καταγραφη αυτης της καταστασης. Οι εικονες αυτες υπαρχουν στα κομικς και ειδικα οι Νεο Υορκεζοι τις εχουν ζησει.  Υπαρχει επομενως οικειοτητα με το θεμα αυτο. Ο δε πολυεκατομμυριουχος Τονυ Σταρκ/ Αιρονμαν, εκτος των υπερηρωικων δρασεων εχει να διευθυνει και την εταιρια του. Αυτο τον φερνει σε προστριβη με πολλου και πολλα. Για να αντεξει την πιεση, το ριχνει στο ποτο. Καποια στιγμη η εταιρια φαληριζει και ο παλαι ποτε μεγιστανας μενει αφραγκος. Στα χαμηλα πεφτει και ο τυφλος δικηγορος Ματτ Μερντοκ/ Daredevil (Ατρομητος) οταν ο μεγαλοκαρχαριας Ουιλσον Φισκ/ Κινγκπιν μαθαινει την πραγματικη του ταυτοτητα. Και ο αυτοαποκαλουμενος "scientific adventurer" Dr. Χανκ Πυμ (Antman, Giantman, Goliath, Yellow Jacket) δεν μπορει να διαχειριστει την πιεση να ειναι υπερηρωας και να παραγει ερευνητικο εργο παραλληλα. Αισθανεται επισης μειονεκτικα απεναντι στους συντροφους του Εκδικητες, οπως ειναι ο Αιρονμαν και ο Θωρ. Το αγχος απο την πιεση εκδηλωνεται σε βιαια ξεσπασματα εναντι της συζυγου του. Και αρκετοι αλλοι ηρωες του Λη αντιμετωπιζουν ψυχικα προβληματα: Η Στορμ των Χ-Μεν πασχει απο κλειστοφοβια και η Ταιγκρα των Εκδικητων φοβαται το νερο. Ο Γουλβεριν, επισης των Χ-Μεν, ειναι επιθετικος και ψυχικα ασταθης και ειναι περιεργο το πως μπορει να ειναι μελος σε μια ομαδα. Η Αουρορα της καναδικης υπερομαδας Πτηση Αλφα/ Alpha Flight πασχει απο διπολολη διαταραχη προσωπικοτητας και ο διδυμος αδελφος της Αστερι του Βορρα, για χρονια καταπιεζοταν με το να κρυβει την ομοφυλοφιλια του, φοβουμενος τις αντιδρασεις των γυρω του. Αυτες τις αντιδρασεις βεβαια τις αντιμετωπισαν και το ανδροειδες Οραμα μαζι με την μεταλλαγμενη Κοκκινη Μαγισσα/ Βαντα, οταν εκδηλωσαν την αγαπη τους ο ενας για τον αλλον. Στο τελος ομως τις κατανικησαν αγνοωντας τες. Ο κοσμος δεν ειναι τελειος ουτε αγγελικα πλασμενος. Υπαρχουν πραγματα, τα οποια ουτε οι υπερηρωες με τις υπερδυναμεις τους δεν μπορουν να νικησουν.

 Η επιδραση των ιστοριων και των ηρωων του Λη στην αμερικανικη νεολαια πρωτιστως και την ποπ κουλτουρα παγκοσμιως ειναι για τους προαναφερομενους ρολους κατανοητη, αναγνωρισιμη και εγκρινεται, καθως δεν δημιουργησε φιγουρες απλα και μονο για διασκεδαση, αλλα και για προβληματισμο. Και αφου δεν υπηρξε και κανενας αλλος, ο Λη επωμιστικε τον ρολο του εκπροσωπου της 9ης Τεχνης (των κομικς δηλαδη) με θετικα αποτελεσματα. Αιωνια του η μνημη λοιπον!

ΣΤΥΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ COMICS Nr. 2.

Στο παρον κειμενο θελω να συνεχισω και εν μερει να ανακατασκευασω καποιες σκεψεις που ειχα εκφρασει παλιοτερα εδώ. 

 Ξεκιναω πρωτα απο την χρονολογηση των περιοδων της Ενατης Τεχνης, των κομικς - και πιο συγκεκριμενα, των αμερικανικων:

1. Χρυσή Εποχή (Golden Age), τέλη 1930 - αρχές 1950

2. Αργυρή Εποχή (Silver Age), μέσα 1950 - αρχές 1970

3. Χάλκινη Εποχή (Bronze Age), αρχές/ μέσα 1970 - μέσα 1980

4. Σύγχρονη Εποχή (ή Σκοτεινοί Χρόνοι - Modern Age/ Dark Age), μέσα 1980 - σήμερα

 Οι σκιτσογραφοι Alex Raymond και Hal Foster ανηκουν στην Περιοδο 1 και για αυτο θεωρω οτι θα ηταν καλυτερα να τους αποκαλεσω "κλασικους" ή "κλασικιστες". Στην 1 ομως εντασσεται χρονολογικα και ο Burne Hogarth, το στυλ του οποιου αποκαλω "ωριμο" ("mature") ή ακομα και (πρωτο-) "gritty".

 Οι καλλιτεχνες τους οποιους ονοματισα "ρομαντικους" στο ποστ της 22.01.2013, οι Rus Manning, John Byrne, Bob Layton, José Luis Garcia Lopez, Jim Aparo, Gene Day, Neal Adams, George Perez δηλαδη, ξεκινουν λιγο πριν το τελος της Περιοδου 2 και η ακμη τους φτανει λιγο πριν το τελος της Περιοδου 3. Οι περισσοτεροι εξ αυτων δουλεψαν για την DC, εξ΄ου και στους τιτλους της εταιρειας αυτης των Περιοδων 2 και 3 παρατηρουμε μια σχετικη εικονογραφικη ομοιογενεια. Στους τιτλους της Μαρβελ δεν συμβαινει κατα την γνωμη μου αυτο. Εκει συνυπαρχουν διαφορετικα εικονογραφικα στυλ.

 Τους προαναφερομενους καλλιτεχνες, μιας και εικονογραφικα μοιαζουν να προερχονται απο την παραδοση των "κλασικων/ κλασικιστικων" Raymond και Foster της Περιοδου 1, θα μπορουσα καλλιστα να τους ομαδοποιησω και ως "νεο-κλασικους" ή "νεο-κλασικιστες". Σε αυτους θα ενταξω σε ενα δευτερο επιπεδο και τους Jim Starlin, Brian Bollard, Sal Buscema, Ross Andru, Al Milgrom. Οι διαδοχοι τους στην Περιοδο 4 ειναι κατ΄εμε οι Alan Davis, Ivan Reis, Dan Jurgens και Frank Cho, ενω οι Walt Simonson, Paul Neary, Kieron Dwyer, Jim Lee, Michael Layne Turner, Marc Silvestri, Mike Ryan ( η πλειοψηφια των οποιων δημιουργησε το ιδιαιτερο στυλ της που θα μπορουσα να ονομασω "Image Comics School Style" και το οποιο ειναι χαρακτηριστικο της εταιρειας αυτης και της εποχης της) μολονοτι εικονογραφικα προερχονται απο αυτην την "νεο-κλασικη" σχολη των Περιοδων 2-3, αποστασιοποιουνται μιας και οι μορφες που σχεδιαζουν δεν ειναι στρογγυλοποιημενες και ζωγραφισμενες με μαλακα μολυβια, αλλα γωνιακες και οξειες. 

 Παρα ταυτα βρισκονται σε (μικρη) αποσταση απο το να ενταχτουν στο "ωριμο" ή "gritty" "στυλ". Εκφραστες αυτου του στυλ προς τα μεσα της Περιοδου 2 και μεχρι το τελος της Περιοδου 3 μπορουν να θεωρηθουν οι John Romita Sr., Gil Kane, John Buscema κατα πρωτον και κατα δευτερον, οι George Tuska και Mike Zeck. Μια τριτη υπο-ομαδα θα μπορουσαν να αποτελεσουν εδω οι Carmen Infantino, Todd McFarlane, Joe Cubert, Frank Miller, John Romita Jr. και Norman Breyfogle με καθαρα σκοτεινο, "gritty" εικονογραφικο στυλ - ειδικα εαν θελουμε να διαχωρισουμε το "gritty" απο το "mature". Σε αυτην την περιπτωση θα ελεγα οτι ο Claudio Castellini της ιταλικης σχολης κομικς (η οποια εχει δωσει αριστα δειγματα "gritty style" - π.χ. Diabolik, Dylan Dog, Mr. No), ισως και ο προαναφερομενος Marc Silvestri, ειναι οι βασικοτεροι εκπροσωποι της εικονογραφικης αυτης τασης κατα την Περιοδο 4.