Christopher Nolan´s Odyssey, ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ: ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΙΔΑΜΕ, ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΝ ΕΒΑΦΤΙΣΑΜΕ.

 Παραθέτουμε λίγες σκέψεις εδώ πέρα αναφορικά με την πολυαναμενόμενη ταινία του Christopher Nolan (θα προβληθεί στους κιν/φους μετά τα μέσα Ιουλίου του τρέχοντος έτους), επειδή εδώ και καιρό γίνεται χαμός σε διάφορα διαδικτυακά φόρα, και ειδικά από άσχετους επί φιλολογικών, ιστορικών, αρχαιολογικών ζητημάτων που μας τα έχουν πρήξει κυριολεκτικά και μάλιστα για πολλαστή φορά:

1) Εξυπακούεται οτι δεν πρόκειται για ντοκυμαντέρ, αλλά για μυθοπλασία - και ως μυθοπλασία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται.

2) Βασίζεται και εμπνέεται από το ομώνυμο ομηρικό έπος - δεν γνωρίζουμε (ακόμα) πόσο πιστά θα το ακολουθήσει.

 3) Ταινίες του είδους, π.χ. παλιότερες βερσιόν της Οδύσσειας και του Τρωϊκού πολέμου, δεν αποτελούν πιστές αντιγραφές των επών, αλλά διασκευές, για αυτό και θα ήταν ορθότερο να αποκαλούνται ψευδο-μυθολογικές. Ομοίως και για ιστορικές ταινίες, όπως ο "Μονομάχος" (Rindley Scott, 1999) και "300" (Zack Snyder, 2007). Τέτοιες ταινίες θα πρέπει να αποκαλούνται ψευδο-ιστορικές, μιας και εμβρύθουν λαθών, εσκεμμένων ή μή (π.χ. λόγω budget;), όπως π.χ. στις πανοπλίες, τις ενδυμασίες, τις κομμώσεις.

4) Για την ταινία του Nolan ειπώθηκε οτι υπάρχει πλέον ρήτρα στο Χόλλυγουντ, σύμφωνα με την οποία επιβάλλεται να αντιπροσωπεύονται ως ενα συγκεκριμένο ποσοστό διάφορες μειονότητες. Δηλαδή, ηθοποιοί αφρικανικής, ασιατικής, λατινοαμερικάνικης καταγωγής. 

5) Ως ταινία θεωρείται έργο τέχνης και οι συμβαλλόμενοι (σκηνοθέτης, σεναριογράφοι, κάμεραμεν, μοντέρ, ηθοποιοί, παραγωγοί, σκηνογράφοι) έχουν το δικαίωμα να κάνουν οτι τους κατεβάσει η κούτρα τους. Ομοίως και στο θέατρο. Οι θεατές είναι στην απέξω και για αυτούς ισχύει το: take it, or leave it. Πρόκειται, όπως αναφέρθηκε στο (3), για διασκευή, για ερμηνεία των εκάστοτε συντελεστών. Αυτοί αποφάσισαν για το κάστινγκ, τα σκηνικά, τα κοστούμια, το σενάριο, αυτοί και μόνο έχουν την δύναμη να αλλάξουν ή να διατηρήσουν κάτι.

6) Και μεις προσωπικά δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αρκετά, διαφωνούμε σε πολλά, αλλά δεν μπορούμε να επέμβουμε, επειδή κάποιοι αποφασίσαν λ.χ. να υποδυθεί Αφρικανή ηθοποιός τις Ελένη και Κλυταιμνήστρα, ο Αγαμέμνων να θυμίζει "Σκοτεινό Ιππότη" και οι Λαιστρυγόνες να είναι γίγαντες με μεσαιωνικές πανοπλίες σε κωνοφόρα δάση. Παρόμοια κατακραυγή υπήρξε και για την ψευδο-μυθολογική ταινία "Gods of Egypt" του 2016 (βλ. τα αντίστοιχα σχόλια στην ιστοσελίδα www.tainio-mania.online.com), αλλά και για την πιο πρόσφατη διασκευή του μυθιστορήματος "Ανεμοδαρμένα Ύψη".

7) Σε όποιον και όποια δεν αρέσει το δημιούργημα του Nolan, no problem: μην την δει. Ας πάει να φτιάξει την δική του βερσιόν με ΑΙ πρόγραμμα. Μόνο να μην μας ζαλίζει με τις φλυαρίες του/ της.

8) Και μην ξεχνάμε τα εξής: τα ομηρικά έπη - όπως και η ελληνική, αιγυπτιακή κτλ. μυθολογία -  θεωρούνται πλέον οικουμενικά έργα. Δεν διαθέτουν πνευματικά δικαιώματα και copyright. Ο οποιοσδήποτε επιτρέπεται να κάνει ταινία, τηλεοπτική σειρά, θεατρικό, να γράψει διήγημα ή μυθιστόρημα πάνω σε αυτό το υλικό.

9) Λίγο πιο αναλυτικά αναφέρονται κάποια σχετικά με το ζήτημα πράγματα στο ακόλουθο σεμινάριο (στο 3ο μέρος του): Οι Σκοτεινές Πτυχές της Αρχαιολογίας

ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΙΜΜΕΝΑ 49.

 Τον περασμένο μήνα έλαβαν χώρα εκλογές σε Βουλγαρία και Ουγγαρία. Στην δεύτερη ειδικά επήλθε ριζική αλλαγή του κυβερνητικού καθεστώτος, αφού ο μέχρι πρότινος πρώτος άνδρας της χώρας, ο πολύς Ορμπάν, έχασε. Ο διάδοχός του αναμένεται να ακολουθήσει ευνοϊκή προς την ΕΕ πολιτική, κάτι που ο προκάτοχός του δεν έκανε, με αποτέλεσμα να θεωρείται αγκάθι, κάθε φορά που τα αρμόδια όργανα συνεδριάζαν και επιχειρούσαν να περάσουν νομοθεσίες (π.χ. υπέρ της χρηματοδότητης της Ουκρανίας με πολλά δις ευρώ, υπέρ των μειονοτήτων και του μεταναστευτικού κτλ.).

 Την Πρωτομαγιά ο Τσίπρας παρουσίασε το μανιφέστο του. Το νέο του κόμμα θα το παρουσιάσει στις 2 Μαϊου. Στις 21 Μαϊου, η Καρυστιανού παρουσίασε το δικό της κόμμα, ονόματι "Ελπίδα Δημοκρατίας" στην Θεσσαλονίκη. 

 Μαθεύτηκε οτι εις εκ των πρωτεργατών της 17Ν, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος (γνωστός επίσης ως "Λάμπρος" ή "Μιχάλης Οικονόμου" ή "Μισέλ") - ο οποίος συνεχίζει να αρνείται την εμπλοκή του στην τρομοκρατική αυτή οργάνωση - αναμένεται να αποφυλακιστεί. Βασικά αποφυλακίστηκε ήδη, κυκλοφορεί έξω εδώ και λίγα 24ωρα. Απλά κάποια εισαγγελία επανεξετάζει τα δεδομένα, εαν όντως δικαιούνται να είναι έξω. Οι "συντρόφοι" του πάντως είναι ακόμη μέσα. Ο Γιωτόπουλος καταδικάστηκε 17 φορές σε ισόβια ως ηθικός αυτουργός για 17 δολοφονίες και έμεινε έγκλειστος 24 χρόνια στην φυλακή. Κατά την διάρκεια του εγκλεισμού του κατάφερε να παίρνει και άδειες, και να κάνει μεταπτυχιακό και διδακτορικό. Όμορφα πράγματα δηλαδή.

Στις 19 Μαϊου τιμήθηκε - όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή - η επέτειος της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού. Την ίδια μέρα, τα "γειτονάκια μας" τιμούσαν τον Κεμάλ τους. Και μας ενημερώσαν οτι θα φέρουν προς ψήφιση στην τουρκική βουλή νομοσχέδιο για την "Γαλάζια (τους) Πατρίδα" στις 31 Μαϊου. Στο νομοσχέδιό τους θα αναφέρονται τα γνωστά, τουτέστιν: οτι δεν αναγνωρίζουν την συνθήκη της Λωζάνης, οτι θέλουν να επεκτείνουν τα σύνορά τους, αλλά η Ελλάδα απαγορεύεται να επεκτείνει τα δικά της, αλλιώς απειλείται με casus belli. Και τι κάνουν "οι δικοί μας"; Βγαίνουν στα ΜΜΕ τους και μας λένε να μην ανησυχούμε, διότι όλα αυτά που κάνουν τα γειτονόπουλα είναι για εσωτερική κατανάλωση, δεν τους παίρνει κανείς στα σοβαρά κτλ. Μετά όμως μαθαίνουμε οτι αποσύρουν πυραύλους "Patriot" από την Κάρπαθο, δημιουργώντας κενά στην άμυνα της χώρας! Από την επόμενη μέρα, επικρατεί σιωπή για το θέμα αυτό στα εγχώρια ΜΜΕ! Μόνο για Γιουροβίζιον, Final 4 και Καρυστιανού αναφέρουν. Εν τω μεταξύ, Γερμανοί ανώτατοι αξιωματούχοι (π.χ. ο υπουργός εξωτερικών) εκθειάζουν την Τουρκία ως πολύτιμο σύμμαχο και εταίρο που θα πρέπει να ενταχθεί στην ΕΕ κτλ. Άλλα λόγια να αγαπιώμαστε δηλαδή...
 

ΓΚΑΡΝΤΑΡΟΜΠΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

 Έχει περάσει αρκετό χρονικό διάστημα από την τελευταία φορά που ο Τάλας πόσταρε κείμενο σχετικό με την ανδρική ένδυση και την δημιουργία γκαρνταρόμπας, ειδικά για casual cases. Δεν έχει αλλάξει από τότε προσωπικά απόψεις και γούστα. Επανέρχεται όμως στο θέμα εξαιτίας κάποιων διαπιστώσεων:

Εικ. 1. σταυρωτό κοστούμι (double breasted suit)

 Εδώ και λίγο καιρό έχει παρατηρήσει οτι τα σταυρωτά σακκάκια/ κοστούμια με τους φαρδείς μυτερούς γιακάδες (εικ. 1) έχουν επανέλθει στην μόδα. Καλλιτέχνες (ηθοποιοί, τραγουδιστές) και αθλητές τα φορούν σε εκδηλώσεις. Προσωπικά δεν του αρέσουν αυτού του είδους τα σακκάκια, ειδικά εαν είναι ριγωτά ή σε στυλ πρενς ντε γκαλ/ πρενς ντε κοκ (με σχέδιο τύπου καρώ ή σκακιέρας), και όχι μόνο εξαιτίας του σχεδίου, αλλά κυρίως λόγω του "κοψίματος" που φέρει ενα σακκάκι του τύπου αυτού: μοιάζει σαν να αγκαλιάζει, να τυλίγεται γύρω από τον κορμό και να δημιουργεί την εντύπωση πως αυτός που το φοράει έχει μεγαλύτερο σωματικό όγκο από την πραγματικότητα - μια δυσάρεστη για τον Τάλα αίσθηση.  

Εικ. 2. κοστούμι 3 τεμαχίων (3-piece-suit)

 Αντιθέτως βρίσκει καλοδεχούμενη την επαναφορά των κοστουμιών που αποτελούνται από 3 τεμάχια (σακκάκι-παντελόνι-γιλέκο). Ο συνδυασμός αυτός (εικ. 2) είχε ψιλοεξαφανιστεί κατά τα 90ς και το μιλλένιουμ, εαν θυμάται καλά. Εδώ και μερικά χρόνια όμως, επανεμφανίστηκε. Τον βλέπουμε και αυτόν παντού: σε διαφημίσεις, τηλεοπτικές σειρές, ταινίες. 

Εικ. 3. γιλέκο με γιακά (western style)

 Ιδιαίτερη εκτίμηση τρέφει πλέον ο Τάλας στα γιλέκα, καθώς τα θεωρεί άκρως πρακτικά. Ειδικά εαν φοράει κανείς γραβάτα, θα εκτιμήσει δεόντως το γιλέκο, το οποίο την "συγκρατεί" τρόπον τινά και "προστατεύει" το αξεσουάρ αυτό από "δύσκολες" στιγμές, όπως π.χ. γεύματα και δείπνα εργασίας ή όταν πρέπει να πάει κανείς στο μπάνιο για να πλύνει χέρια και πρόσωπο.

 

 Υπάρχουν κάποιες παραλλαγές στο στυλ το κοστουμιού των 3 τεμαχίων, σύμφωνα με τις οποίες, το γιλέκο δεν είναι απαραίτητα στο ίδιο χρώμα με το σακκάκι και το παντελόνι. Μπορεί να είναι είτε ιδίου χρώματος με το σακκάκι, είτε με το παντελόνι. Με αυτούς τους τρόπους δημιουργούνται έξτρα παραλλαγές. 

 Σε γενικές γραμμές δεν άρεσει στον Τάλα η ομοιοχρωμία στα κοστούμια. Είναι πολύ βαρετό και κουραστικό για το μάτι και την αισθητική, όταν π.χ. σακκάκι και παντελόνι είναι μπλέ, το πουκάμισο γαλάζιο και η γραβάτα παρόμοιας απόχρωσης. Και όλο αυτό το σύνολο σε συνδυασμό με καφέ παπούτσια και ζώνη. Συνήθως οι πολιτικοί ντύνονται κατ΄ αυτόν τον τρόπο.

 Επίσης τα παντελόνια στα κοστούμια είναι λεπτά σαν τσιγαρόχαρτο και όχι πρακτικά όταν επικρατούν χειμερινές καιρικές συνθήκες. Για αυτόν τον λόγο προτιμάει ο Τάλας ενα πιο casual στυλ που θυμίζει τον κώδικα του κοστουμιού των 3 τεμαχίων (συγκρ. και με το κείμενο 07/2014 εντ.), αλλά από ρούχα σε διαφορετικά υλικά, υφάσματα, χρώματα και αποχρώσεις: π.χ. πουκάμισο με ανοιχτό γιακά που συνδυάζεται με φαρδιά γραβάτα σε κόμπο windsor - εναν πλούσιο κόμπο, ο οποίος ταιριάζει με πουκάμισα και γραβάτες του προαναφερόμενου τύπου. Γιλέκο μάλλινο με γιακά τύπου western (εικ. 3). Σακκάκι τσόχινο (tweed), μάλλινο, από καστόρι ή βελούδο αγγλικού τύπου με μεσαίου μεγέθους γιακά και 3 ή 1 κουμπιά. Παντελόνι κοτλέ (cord) ή chino ή jean. Και φυσικά ζώνη και παπούτσι ιδίου χρώματος. Όπως αναφέρθηκε και στο κείμενο 07/2014, καλοί οι πειραματισμοί με χρώματα και αποχρώσεις, καλύτερα όμως να αποφεύγονται οι εκκεντρικότητες και οι ακρότητες, ειδικά εαν ο προαναφερόμενος casual συνδυασμός συνάδει με επαγγελματικές δραστηριότητες. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να προτιμούνται απλά, ουδέτερα χρώματα και σχέδια. 

 

Take me out: ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΣΚΟΥΠΙΔΟΕΚΠΟΜΠΗ...

  Σάββατο βράδυ περασμένες 11. Ο Τάλας κάνει επαννεκίνηση του υπολογιστή, η οποία διαρκεί πολύ... Οπότε βάζει την τηλεόραση να παίζει μέχρι να ολοκληρωθεί (είχε ξεκινήσει 2 ώρες νωρίτερα με δαύτην). Στο RTL προβάλλεται κάποιο επεισόδιο του σώου "take me out". 'Αλλο ενα εισαγώμενο προϊόν από κάποια αγγλόφωνη χώρα. ¨Εχει φτάσει αισίως τους 10 κύκλους και συνεχίζεται. Σε κάθε επεισόδιο μαζεύονται καμιά 30αρια κοπέλες για να επιλέξουν άνδρες. Κάτι σαν το "ραντεβού στα τυφλά" δηλαδή μόνο που δεν είναι τόσο τυφλά... Άλλη μια ξεφτίλα του ανθρώπινου είδους, με διάφορους νέους και εμφανίσιμους άνδρες να παρελαύνουν και να αντιμετωπίζονται σαν μοσχάρια προς σφαγή κάτω από τα ανελέητα βλέματα και την αμείλικτη κριτική δεσποινίδων με χρωματιστούς φακούς επαφής, τρέσες, extensions μαλλιών, κολλαγόνα, μπότοξ, σιλικονάτα στήθη, ντεκολτέ, μίνις, τακούνια κτλ.  

 Αρκετοί εξ αυτών των νεαρών ανδρών φαίνονται ενδιαφέροντες άνθρωποι, αθλητικοί, με χόμπυς και τα συναφή. Τίποτε όμως από όλα αυτά δεν ενδιαφέρει τις δεσποινίδες, οι οποίες θα φροντίσουν να ρίξουν άκυρο στους ατυχείς νέους που τόλμησαν να έρθουν στην εκπομπή και να εκτεθούν! Το τι κακοήθειες και ειρωνικά σχόλια ξεστομίζουν τα φουσκωμένα χείλη των δεσποινίδων αυτών, δεν περιγράφεται! Αλλά τι να περιμένει κανείς από τέτοια άτομα που μεγαλώσαν με παρόμοια τηλεοπικά σκουπίδια, νομίζουν οτι είναι Αντουανέτες και ουσιαστικά ψάχνουν πλούσιους χορηγούς να τις πάνε διακοπές πολυτελείας για να βγάζουν φωτογραφίες πισίνες, σαμπάνιες και χαβιάρια; Τόσα ξέρουν τόσα κάνουν. Ευτυχώς που δεν είναι όλες έτσι...

ΚΙ ΑΛΛΟΙ "ΠΕΦΤΩΣΥΝΝΕΦΑΚΗΔΕΣ"...

Ήταν καλοκαίρι του 1994. Ο Τάλας είχε δώσει για 2η φορά Πανελλαδικές - και είχε αποτύχει. Ήταν καταρρακωμένος ψυχολογικά. Δεν το περίμενε και δεν το πίστευε οτι έμεινε και πάλι, και μάλιστα, με χειρότερη βαθμολογία από την 1η φορά. Μετά από ενα σύντομο, αλλά πολύτιμο χρονικό διάστημα διακοπών, πήρε τους αθηναϊκούς δρόμους τον Σεπτέμβριο της χρονιάς εκείνης προς αναζήτηση σχολής. Ήθελε οπωσδήποτε να κάνει κάτι. Επιθυμούσε να μάθει, να συλλέξει εμπειρίες και γνώσεις από την ζωή, για να αντέξει στις δυσκολίες αυτής. 

Πρώτα-πρώτα πέρασε από ιδιωτικά ΙΕΚ, όπως τα Ξυνή και Δέλτα. Τον ενδιέφεραν ειδικότητες graphic design, συντήρηση αρχαιοτήτων, δημοσιογραφία, σκιτσογραφία/κομικς. Υπήρχαν και ΙΕΚ όπως το New York College στα οποία διδασκόταν Ιστορία (Αρχαία - Μεσαιωνική - Νεωτέρων Χρόνων). Και υπήρχε και το Southeastern College (ή University), το οποίο προσέφερε την ειδικότητα της Αρχαιολογίας. Τα μαθήματα γινόνταν στην αγγλική γλώσσα. Σπούδαζες 3 χρόνια στην Ελλάδα + 1 στο εξωτερικό. Η γραμματέας του "κολλεγίου" (ή "παν/μιου") τον υποδέχτηκε και τον οδήγησε σε ενα τέραστιο, σε στύλ αίθουσας των Βερσαλλιών, δωμάτιο, το οποίο ήταν το πολυτελές γραφείο του διευθυντή. Ο κύριος αυτός, ενας κοστουμαρισμένος τύπος με γλοιώδες ύφος και χαμόγελο στυλ Τζόκερ που αναδείκνυε τα κιτρινισμένα του δόντια, έδωσε ενα απίστευτο εγωκεντρικό σώου - ενα πραγματικό ρεσιτάλ υποκριτικής, προσπαθώντας να πείσει τον Τάλα οτι είναι ο σούπερ-ντούπερ τέλειος διευθυντής/μάνατζερ κτλ., ξεφουρνίζοντας και καμπόσες αγγλικούρες στο ενδιάμεσο. Καθόταν δε σαν ταμπουρωμένος πίσω από το υπερχλιδάτο και υπερμοντέρνο τραπέζι του, φορτωμένο με τις συνήθεις αγιογραφίες και μια τεράστια οθόνη υπολογιστή για διακόσμηση. Στον τοίχο πίσω του ήσαν αναρτημένα και κορνιζαρισμένα διάφορα πτυχία ως διακοσμητικά επίσης. Ο Τάλας δεν έβλεπε την ώρα και την στιγμή να δραπετεύσει από κει μέσα. Ευτυχώς τα κατάφερε και έφυγε σχεδόν τρέχοντας. Ο κύριος διευθυντής νόμισε προφανώς οτι είχε βρει άλλο ενα κορόϊδο που θα μπορούσε να του πουλήσει φούμαρα. Αμ δε! Το ΙΕΚ αυτό, όπως και όλα τα υπόλοιπα του είδους τους, παρείχαν πτυχία, τα οποία δεν αναγνωρίζονταν από το κράτος. Τα δίδακτρα ήταν επίσης πανάκριβα. Επιπλέον ήταν αμφίβολο εαν παρείχαν αναβολή από τις στρατιωτικές υποχρεώσεις. Και όσον αφορά την συγκεκριμένη ειδικότητα του εν λόγω "κολλεγίου" (ή "παν/μιου"), ο Τάλας δεν έμαθε ούτε τι μαθήματα αρχαιολογίας προσφέρονταν ούτε ποίοι τα διδάσκανε.

Μπορεί το συγκεκριμένο "εκπαιδευτικό ίδρυμα" να είναι το ίδιο, στο οποίο εσπούδασε ο κύριος Λαζαρίδης - το πρόσωπο της επικαιρότητας. Σήμερα ανακοίνωσε την παραίτησή του. Ο Τάλας δεν προτίθεται να παίξει τον συνήγορο του διαβόλου για τον κύριο αυτόν. Αλλά αδυνατεί να κατανοήσει όλους αυτούς τους "πεφτωσυννεφάκιδες" που κάνουν φασαρία εδώ και πάνω από μια βδομάδα, για τα προσόντα του κυρίου αυτού κτλ.: περιμένατε κάτι διαφορετικό από παιδί κομματικού σωλήνα και βυσματία; Ποιός ενδιαφέρεται εαν ο κύριος Λαζαρίδης (και ο κάθε Λαζαρίδης) έχει περάσει ή όχι Πανελλαδικές, έχει σπουδάσει σε ΑΕΙ/ ΤΕΙ/ ΙΕΚ ή όχι και τα συναφή; Από την στιγμή που είχε άκρες, βολεύτηκε. Γράφτηκε οτι ξεκίνησε την καριέρα του ως σύμβουλος στο Υπουργείο Παιδείας το 2007. Τον Τάλα θα τον ενδιέφερε περισσότερο να πληροφορηθεί τι συμβουλές έδινε εκεί πέρα ο κύριος αυτός. Κακά τα ψέματα, όλοι μας θα θέλαμε να είχαμε τέτοιες θέσεις και όλοι μας θεωρούμε οτι έχουμε τα αντίστοιχα προσόντα για αυτό. Λίγοι όμως μπορούν. Δεν τους ξέρουμε όλους, αλλά καταλαβαίνουμε γιατί και πως χώνονται στις "σωστές" θέσεις. Ας μην ολιγορούμε επομένως και ας μην προσποιούμαστε ούτε τους έκπληκτους ούτε τους αγανακτισμένους.    

    

ΠΑΣΧΑ (ΕΒΡΑΪΚΟΝ-ΚΑΘΟΛΙΚΟΝ-ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΟΝ) 2026.

 Αυτό το Σαβ/κο εορτάζεται το Πάσχα των Ρωμαιοκαθολικών και των Προτεσταντών. Συμπέφτει με το εβραϊκό Pessasch. Το Πάσχα των Ορθόδοξων Χριστιανών είναι την ερχόμενη εβδομάδα. Ο πόλεμος ΗΠΑ/Ισραήλ εναντίον Ιράν (και Λιβάνου) συνεχίζεται (βλ. κείμενο Μαρτίου 2026). Τα στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά και οι τιμές του πετρελαίου ανεβαίνουν.

 Παράλληλα, στην Ελλάδα η κυρία Καρυστιανού ανακοίνωσε με βίντεο την δημιουργία του κόμματός (ή κινήματος) της με την ονομασία "ξεκινάμε". Και η κυβέρνηση προέβη σε μίνι ανασχηματισμό, καθώς κάποια μέλη της εμπλέκονται στην υπόθεση με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Κώστας Σκρέκας και Νότης Μηταράκης παραιτούνται από τα υπουργεία τους. Στις θέσεις τους αναλαμβάνουν οι Μαργαρίτης Σχοινάς, Ευάγγελος Τουρνάς και Μακάριος Λαζαρίδης. Έτεροι εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο είναι οι Κων/νος Αχιλ. Καραμανλής, Ιωάννης Κεφαλογιάννης, Κατερίνα Παπακώστα, Κώστας Τσιάρας, Δημήτρης Βαρτζόπουλος, Μάξιμος Σενετάκης, Βασίλειος Βασιλειάδης, Χρήστος Μπούκωρος, Θεόφιλος Λεονταρίδης, Σπύρος Λιβανός, Φωτεινή Αραμπατζή. Από βδομάδα θα συζητηθεί η άρση ασυλίας των εμπλεκομένων.

 

ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΙΜΜΕΝΑ 48.

 Άλλος ενας πόλεμος με απρόβλεπτες συνέπειες και εξελίξεις στην ευρύτερη γειτονιά μας: με το που μπήκε ο νεος μήνας,  ΗΠΑ και Ισραήλ έστρεψαν τα βέλη τους εναντίον του Ιράν. Λέγεται οτι εξολοθρεύτηκε όλη η ανώτατη πολιτική και θρησκευτική ηγεσία της χώρας. Πάρα ταύτα, φαίνεται πως υπάρχει ακόμα προσωπικό, γιατί το Ιράν ανταπάντησε με επιθέσεις στον Λίβανο και σε χώρες των ΗΑΕ (π.χ. στο Ντουμπάι). Drones επιτέθηκαν σε βρετανική βάση στην Κύπρο. Μέχρι και στον Ινδικό Ωκεανό, στην Σρι Λάνκα, υπήρξαν αψιμαχίες με υποβρύχια και φρεγάτες. Και πολλές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.

Ιρανοί εμιγκρέδες γιορτάζουν την κατάρριψη του καθεστώτος και ευχαριστούν τον Τράμπ, αλλά αφού το σύστημα συνεχίζει να εμφανίζει μουλάδες, μάλλον δεν έχει τελειώσει τίποτε ακόμη.  

 Σιγά σιγά αρχίζουν να εμπλέκονται και άλλοι παίκτες: η ελληνική κυβέρνηση στέλνει πλοία και προσωπικό στην Κύπρο, ενώ δειλά-δειλά κινητοποιείται η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, το οποίο ισχυρίζεται οτι κατέρριψε πύραυλο που κατευθυνόταν σε κατοικίσιμη περιοχή της Τουρκίας.

Εδώ είμαστε και περιμένουμε να δούμε τι "μέλει γενέσθε" με την εμπλοκή αυτήν, η οποία, τουλάχιστον από την ισραηλινή σκοπιά, είχε χαρακτηριστικά ψυχρού πολέμου. Ήταν σαν ηφαίστειο που έβραζε για χρόνια (γνωστή από καιρό η έχθρα του Ισραήλ προς το Ιράν) και που τελικά εξεράγει.

 

 

 

ΑΙ (Artificial Intelligence): ΔΩΡΟ Ή ΚΑΤΑΡΑ;

 

 Ποιός ήταν ο άρρεν σούπερ σταρ - σύμβολο του σεξ στο Χόλλυγουντ μεταξύ 1930-1950; Ο΄Ερολ Φλυνν. Ποιά γυναίκα ήταν το αντίστοιχο σύμβολο του σέξ την δεκαετία του 1950; Η Μαίριλυν Μονρόε. Έχουν συμπρωταγωνιστεί αυτοί οι δυο σε καμιά ταινία ¨Οχι, ποτέ. Τώρα όμως, με την χρήση της μοντέρνας τεχνολογίας, η οποία είναι γνωστή ως "ΑΙ" (Artificial Intelligence) αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα!

 Με την ΑΙ και τα εργαλεία της μπορεί πλέον ο καθένας (η καθεμία) από εμάς να γίνει σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος και - γιατί όχι; - πρωταγωνιστής (πρωταγωνίστρια) της δικής του (της) ταινίας! Μπορεί να υποδυθεί τον Τζέημς Μπόντ, τον Ιντιάνα Τζόουνς, τον Κόναν τον Βάρβαρο, τον Ζορρό, την Ποκαχόντας, την Μουλάν, την Λάρα Κρόφτ, την Γουώντερ Γούμαν! Να γίνει πειρατής, μονομάχος, αστροναύτης, αστυνομικός, υπερήρωας, βασιλιάς ή βασίλισσα! Να αλλάξει χρώμα μαλλιών, ματιών, δέρματος, να αλλάξει σωματική διάπλαση! Να πολεμήσει ρομπότ, εξωγήινους, δεινόσαυρους, μυθολογικά πλάσματα, να σώσει το σύμπαν και να κερδίσει την γυναίκα (ή τον άνδρα) των ονείρων του (της)! Ήδη έχουν δημιουργηθεί τέτοια βιντεάκια, τα οποία είναι απίστευτα ρεαλιστικά! 

Εικ. 1. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δια επεξεργασμένου προγράμματος ChatGPT. Πηγή: Γ. Ζαγκόζης, Μικροπράγματα - www.lifo.gr (Νοέμβριος 2025)

Εικ. 2. Μπράντ Πιττ εναντίον Τομ Κρούζ. Πηγή: YouTube short reel (Φεβρουάριος 2026)

Η σύγκριση είναι εμφανής, π.χ. στην εικ. 1 έχουμε μια αναπαράσταση από ChatGPT που χρονολογείται από τον Νοέμβριο του 2025. Η εικ. 2 είναι πιο πρόσφατη, εμφανίστηκε τον Φεβρουάριο του 2026. Και φυσικά υπάρχουν και οι αρνητικές όψεις του εγχειρήματος: τα όρια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας γίνονται όλο και ποιο θολά. Τέτοιες εικόνες μπορούν να οδηγήσουν σε παραπληροφόρηση και δημιουργία fake news. ¨Ηδη υπάρχουν αντιδράσεις από την βιομηχανία του θεάματος, καθώς κάποιοι στο Χόλλυγουντ προτιμούν να δουν μια ταινία με πραγματικούς ηθοποιούς να υποδυόνται τον Φλυνν και την Μονρόε, παρά ψηφιακές αναπαραστάσεις των. Θεωρούν οτι με την ΑΙ περιορίζεται η καλλιτεχνική δημιουργία και χάνονται θέσεις εργασίας και χρήματα. Δεν έχουν εντελώς άδικο, εδώ που τα λέμε. Πίσω όμως από την ΑΙ και τα εργαλεία της κρύβονται ακόμα περισσότερα χρήματα. Και, κακά τα ψέματα, η τεχνολογία προελαύνει και φαίνεται να είναι ασταμάτητη. Ίσως με την θέσπιση ειδικής νομοθεσίας να γίνει δυνατόν να μπούν κάποιοι φραγμοί. 

Το μέλλον είναι ήδη παρών και θα δείξει πως και που θα οδηγηθεί η κατάσταση αυτή. 

ΞΑΝΑΠΕΦΤΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ.

 Εδώ και μέρες ταλανίζεται ο πλανήτης από προβλήματα. Προβλήματα που προέκυψαν κυρίως από την συμπεριφορά του νέου "πλανητάρχη": αφού έβαλε να απαγάγουν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας και να αρπάξει τα πετρέλαια της χώρας, έριξε εμπάργκο στην Κούβα, η οποία έχει αποκλειστεί. Παράλληλα σχεδόν, ο αμερικανικός στόλος έπλευσε στον Περσικό Κόλπο, σε μια προσπάθεια να πιεστεί το καθεστώς στο Ιράν. Το οποίο καθεστώς πριν από κανάν μήνα περίπου, προέβει σε σκληρά αντίποινα εναντίον των ίδιων των πολιτών του.

  Την ίδια ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά, έρχονται στην δημοσιότητα νέες πληροφορίες για τον αυτόχειρα "κύριο" της φωτογραφίας: ο "φάκελος Έπστιν" περιλαμβάνει πάνω από 6 εκατομμύρια σελίδες και φωτογραφικό υλικό. Εκεί βλέπει και διαβάζει κανείς για πράγματα και αισθάνεται οτι πέφτει από τα σύννεφα. Ότι το βαρέλι δεν έχει πάτο και δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει. 

Και αναρωτιέται ο άδαης, ο Τάλας: πως τα κατάφερε ο εικονιζόμενος και από δάσκαλος μαθηματικών άνευ πτυχίου έγινε χρηματιστής; Πως, από χρηματιστής μετεξελίχθηκε σε πολυεκατομμυριούχο, με ιδιωτικό αεροπλάνο και νησί; Και πως κατάφερε να ανέλθει σε παιδόφιλο προαγωγό της παγκόσμιας ελίτ;

 Μόλις έχουμε αγγίξει την κορυφή του παγόβουνου στο ζήτημα αυτό. Υπάρχουν πολλά κρυμμένα μυστικά κάτω από την επιφάνεια. Έχουν ήδη βγει ονόματα στην φόρα, όπως του νύν (Τράμπ) και πρώην (Κλίντον) πλανητάρχη, του πρίγκηπα Άντριου και της πρώην συζύγου του "Φέργκι", του Μπιλ Γκέιτς, του Στέφεν Χώκινς, του Νόαμ Τσόμσκι και άλλων.

Είναι να σε πιάνει δυσοσμία από την βρώμα που αναβλύζει αυτή η υπόθεση και ειδικά οι συμμετέχοντες.
 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ "ΠΑΠΑ" ΤΗΣ ΨΕΥΔΟΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ.

 

 Πριν από λίγες ημέρες πληροφορηθήκαμε, οτι απεβίωσε στις 10 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους στην ηλικία των 90 ετών στην Ελβετία ο εικονιζόμενος κύριος. Το ονομά του είναι Erich von Däniken. Πρόκειται για τον άνθρωπο, ο οποίος έκανε δημοφιλή την θεωρία των "Παλαιοαστροναυτών" και συνέβαλε στην διάδοση της Ψευδοαρχαιολογίας. Φυσικά και πάτησε επί πτωμάτων για να φτάσει εκεί που έφτασε.

 Τα στοιχεία που ακολουθούν προέρχονται από το σεμινάριο του ΚΔΒΜ Τσαούση για τις σκοτεινές πτυχές της αρχαιολογίας, το οποίο και συστήνουμε ανεπιφύλακτα: 

Ως ψευδοαρχαιολογία καλείται ο κλάδος της παραεπιστήμης ή ψευδοεπιστήμης, ο οποίος προκειμένου να βγάλει συμπεράσματα και θεωρίες για αρχαιολογικά ζητήματα, βασίζεται όχι σε ασφαλή επιστημονικά δεδομένα, αλλά σε καθαρές εικασίες και έωλα επιχειρήματα, τα οποία δεν μπορούν να αποδειχτούν. Οι θιασώτες της ψευδοαρχαιολογίας είναι ερασιτέχνες αρχαιοδίφες-συνομωσιολόγοι, οι οποίοι όχι μόνο δεν χρησιμοποιούν τις επιστημονικές μεθόδους (δηλ. την ανάλυση και χρονολόγηση των δεδομένων/ευρημάτων δια της περιγραφής και σύγκρισης με παράλληλα), αλλά απαξιούν αυτές σκοπίμως και αρνούνται να αποδεχτούν το έργο των ακαδημαϊκών φορέων.

Ως αιτίες ύπαρξης του φαινομένου της ψευδοαρχαιολογίας μπορούν να θεωρηθούν: (α) ο συχνός χαρακτηρισμός της αρχαιολογικής επιστήμης, ακόμα και από τους ίδιους τους εκπροσώπους της, ως «πάζλ από το οποίο λείπουν αρκετά κομμάτια», (β) η διαφορά και διχογνωμία, η οποία παρατηρείται στις χρονολογήσεις αναλόγως και των μεθόδων που αξιοποιούνται, (γ) τα γενικά και ασαφή κενά, όχι μόνο ως προς την χρονολόγηση, αλλά και ως προς την ερμηνεία των ευρημάτων (συγκρ. με (α) άνωθεν).

Ο Ελβετός Erich von Däniken ήταν ο πιο δημοφιλής εκ των ερασιτεχνών ψευτοεπιστημόνων και κύριος εκπρόσωπος της θεωρίας των παλαιοαστροναυτών, η οποία υποστηρίζει την εξωγενή/εξωγήινη προέλευση των αρχαίων πολιτισμών του πλανήτη μας. Υπήρξε μάνατζερ ξενοδοχείου στο Νταβός και είχε καταδικαστεί πολλάκις για φοροδιαφυγή. Σύγχρονος του Däniken ήταν ο Γάλλος Robert Charroux, ο οποίος μεν προηγήθηκε χρονικά με αντίστοιχες δημοσιεύσεις (έργα του εκδοθήκαν στα 1963, ενώ το πρώτο βιβλίο του Däniken κυκλοφόρησε στα 1968), αλλά δεν υπήρξε τόσο δημοφιλής, οσο ο Ελβετός συνάδελφός του. Αυτό ίσως να οφείλεται στο ότι ο Däniken όχι μόνο γνώριζε το έργο του Charroux, αλλά φρόντισε να αντιγράψει ολόκληρα κεφάλαια και χωρία χωρίς να αναφέρει την προέλευση τους, οικειοποιώντας κατ αυτόν τον τρόπο και απόψεις του Γάλλου συγγραφέα.

Μια πιθανή επηρροή στο έργο του Däniken (αλλά και του Charroux) μπορεί να αποτελεί η τηλεοπτική σειρά „Star Trek“, η οποία γινόταν γνωστή και αγαπητή στο ευρύ κοινό, κατά την δεκαετία του 1960. Στο 2^ο επεισόδιο του 2^ου κύκλου της σειράς, το οποίο πρωτοπροβλήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1967, το πλήρωμα του Enterprize συναντάει τον αρχαίο θεό Απόλλωνα, ο οποίος τους εξηγεί πως, οι Έλληνες θεοί είχαν επισκευτεί στο παρελθόν την γη, αλλά έφυγαν όταν οι άνθρωποι σταμάτησαν να τους λατρεύουν. Το πλήρωμα εικάζει, ότι οι θεοί πρέπει να ήταν εξωγήινοι ταξιδιώτες. [συγκρ. και με την σκηνή έναρξης της ταινίας του Στ. Κιούμπρικ «2001: Οδύσσεια του Διαστήματος» (1968) σε σενάριο Arthur C. Clarke]

Ο Däniken, πιθανόν εμπνευσμένος από αυτήν την σειρά (και ειδικά από το προαναφερόμενο επεισόδιο), έγραφε ότι οι αρχαίοι πολιτισμοί βρίθουν μυστηρίων και αινιγμάτων. Ο Ελβετός αμφισβήτησε τόσο την παλαιότητα και χρήση, όσο και την ταυτότητα των κατασκευαστών των αιγυπτιακών πυραμίδων και της Σφίγγας, των ζιγγουράτ της Μεσοποταμίας, των βαθμιδωτών πυραμίδων του Μεξικού. Ομοίως έπραξε και με διάφορα άλλα αρχαία τεχνουργήματα, όπως τα αγάλματα της Νήσου του Πάσχα, τα υπερμεγέθη κεφάλια του ολμέκικου πολιτισμού στο Μεξικό, τα σύμβολα της ερήμου Νάζκα στο Περού κτλ. Για τον Däniken όλα αυτά τα εντυπωσιακά μνημεία είναι αποδείξεις ύπαρξης εξωγήινων μορφών ζωής. Κατά τον Däniken δεν θα μπορούσαν οι αρχαίοι πολιτισμοί να έχουν κατασκευάσει τέτοια μνημεία. Απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις αρχιτεκτονικής και αστρονομίας, εξάλλου δε, τα υλικά κατασκευής των μνημείων είτε ήσαν δυσεύρετα είτε ήταν αδύνατον να φτιαχτούν με τα τότε τεχνικά μέσα. Οι αιγυπτιακές πυραμίδες κατά τον Däniken, οι οποίες αποτελούνται από τεράστιες και βαριές λίθους, ήταν αδύνατον να μετακινηθούν με τα μέσα που διέθεταν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης. Επιπλέον, ομοιάζουν με τα μεσοποταμιακά ζιγγουράτ και με τις μεσοαμερικάνικες πυραμίδες. Τα σχέδια στην Νάζκα είναι μόνο από πολύ μεγάλο ύψος ορατά. Για όλα αυτά τα ερωτήματα, ο Däniken έχει μόνο μια απάντηση: εξωγήινοι επισκευτήκαν την γή στο παρελθόν και δημιούργησαν με την υψηλή τους τεχνολογία όλα αυτά τα μνημεία. Οι μαρτυρίες υπάρχουν στους μύθους και τα γραπτά κείμενα των αρχαίων πολιτισμών. Σύμφωνα με τον Däniken, θεότητες όπως ο σημιτικός Oannes, ο αιγυπτιακός Οσίρης, ο αζτέκος Κετζαλκότλ, φέρουν κοινά χαρακτηριστικά: εγκαταλείπουν τις χώρες τους και ταξιδεύουν σε ξένους κόσμους, φέρνοντας την γνώση στους λαούς και δημιουργώντας πολιτισμούς. Ο Däniken ερμηνεύει επίσης σκηνές από χωρία της ΠΔ, όπως το όνειρο του Ιακώβ και η ανάληψη του προφήτη Ηλία ως αποδείξεις ύπαρξης εξωγήινων. 

Εξυπακούεται ότι η θεωρία των αρχαιοαστροναυτών είναι απλή εικασία. Δεν υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι εξωγήινοι επισκεφτήκαν την γη στο απώτατο παρελθόν και ότι κατασκευάσαν επιβλητικά μνημεία. Εχει αντιθέτως αποδειχτεί ότι η Σφίγγα και τα πυραμιδοειδή κτίσματα σε Αίγυπτο, Ιράκ, Μεξικό κατασκευαστήκαν από ανθρώπινα χέρια. Οι πυραμίδες μάλιστα έχουν και διαφορετική χρήση και απέχουν χρονολογικά μεταξύ τους τόσο, που η πιθανότητα να έχουν κοινή προέλευση παραμένει απλώς μια εικασία. Οι αιγυπτιακές πυραμίδες, χρονολογικά κατά 1000 χρόνια περίπου νεώτερες από τα μεσοποταμιακά ζιγγουράτ, είχαν ταφική χρήση. Τα ζιγγουράτ ήσαν ιερά. Οι δε μεσοαμερικανικές πυραμίδες, αν και θυμίζουν τα ζιγγουράτ μορφολογικά, είναι χρονολογικά πολύ υστερότερες αυτών, έχουν δε χρήση τόσο ιερών, όσο και ταφικών μνημείων. Όσο για ευρήματα, τα οποία κατά τους θιασώτες της συγκεκριμένης θεωρίας αποτελούν ενδείξεις ύπαρξης εξωγήινων, όπως τα κρυστάλλινα κρανία, η σαρκοφάγος του ηγεμόνα των Μάγια Πακάλ Α΄ από το Παλένκε του Μεξικού (615-683 μ.Χ.), τα ειδώλια Dogu του ιαπωνικού πολιτισμού Jomon (14.000-400 π.Χ.) και τα πτηνόμορφα κυπριακά πήλινα ειδώλια της Υστεροκυπριακής Περιόδου (1450-1200 π.Χ.), η «μπαταρία» της Βαγδάτης και ο «ηλ/κος λύχνος» από τα Δένδερα (ναός της Άθωρ, Αίγυπτος), ειδικοί έχουν αποδείξει ότι δεν συνδέονται με εξωγήινους. Η σαρκοφάγος του Πακάλ είναι απλά διακοσμημένη με ανάγλυφα μοτίβα. Η υποτιθέμενη «μπαταρία» της Βαγδάτης είναι ένα αποθηκευτικό αγγείο και τα ανάγλυφα από τον ναό της Άθωρ δεν απεικονίζουν ηλεκτρονικό λύχνο, αλλά την γέννηση του θεού Ωρου. Τα ειδώλια από Κύπρο και Ιαπωνία δεν αναπαριστούν εξωγήινους, έχουν κυρίως θρησκευτική σημασία και τα κρυστάλλινα κρανία κατασκευαστήκαν στην Γερμανία (Ρηνανία-Παλατινάτο) από τα τέλη του 19^ου αι. και μετά, με την χρήση εισαγώμενου χαλαζία από την Βραζιλία.

O Däniken (όπως και οι Charroux, Sitchin και Hubbard) υπήρξε από τους πρώτους, οι οποίοι περάσαν την θεωρία των αρχαιοναυτών στον κλάδο της παραεπιστήμης. Πριν από αυτόν, οι επισκέψεις εξωγήινων στην γη του απώτατου παρελθόντος αποτελούσαν υλικό για την φανταστική λογοτεχνία. [σ.σ.: και την επιστ. Φαντασία – βλ. έργα των Ray Bradury, Arthur C. Clarke, Isaak Asimov]  

O Howard Philipps Lovecraft π.χ., συγγραφέας στις ΗΠΑ των αρχών του 20^ου αι. με οικογενειακό ιστορικό σχιζοφρένειας και φοβίες για το σκοτάδι, αγοραφοβία, ρατσιστικές τάσεις και αντιπάθεια προς το κρύο, μετουσίωσε τις φοβίες του αυτές στο έργο του (το οποίο έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά, κυρίως από τις εκδόσεις «Αίολος»). Ο ανώνυμος πρωταγωνιστής στο διήγημα „The Nameless City“ (1921) εξερευνεί μια υπόγεια, χαμένη πόλη στην Αραβική Έρημο. Στο διήγημα „The Call of Cthulhu“ (1928) και στην νουβέλα „At the Mountains of Madness“ (1936), οι πρωταγωνιστές ανακαλύπτουν πανάρχαιες πόλεις στην Ανταρκτική, οχυρωμένες με κυκλώπεια τείχη και κατασκευασμένες κατά την μη-ευκλείδιο γεωμετρία. Στην νουβέλα μάλιστα γίνονται αναφορές περί ύπαρξης άγνωστης ιερογλυφικής γραφής και προϊστορικών πλασμάτων. Η κοινή συνισταμένη που συνδέει και τα τρία αυτά γραπτά του Lovecraft είναι το μοτίβο των «Μεγάλων Αρχαίων Παλαιών» („Great Old Ones“) στους οποίους ανήκει και ο προαναφερόμενος Cthulhu, εξωγήινα πλάσματα, τα οποία έφτασαν στην Γη από άλλες διαστάσεις, όταν υπήρχαν οι υπερ-ήπειροι Γκοντβάνα (600-530 εκατ. χρόνια) και Πανγαία (335-200 εκατ. χρόνια). O Robert E. Howard, σύγχρονος και φίλος του Lovecraft, στην ιστορία του υπό τον τίτλο „The Tower of the Elephant“ (1933), φέρνει τον πρωταγωνιστή του, τον διαβόητο Κόναν τον Βάρβαρο, αντιμέτωπο με ένα εξωγήινο όν, το οποίο βρίσκεται επί αιώνες φυλακισμένο στον πύργο της ιστορίας.

 Επηρροές των θεωριών του Däniken βρίσκουμε και στον κινηματογράφο, π.χ. στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας Stargate (1994), Aliens vs. Predators (2004), Prometheus (2012, Transformers 2 &´4 (200, 2014), MCU Eternals (2021). Διάδοχος του Däniken μπορεί να θεωρηθεί ο  Giorgo Tsoukalos, ο οποίος έχει αμβλύνει τις προαναφερόμενες θεωρίες του "δασκάλου" του.

Συνοπτικά να αναφερθεί ως κατακλείδα εδώ, οτι ο "αείμνηστος" Däniken "έφυγε" πλήρης ημερών, και αφού κατάφερε να ανελιχθεί με διάφορες κομπίνες, καταστάλαξε να ασχοληθεί με συγκεκριμένον κλάδο της ψευδοαρχαιολογίας, κερδίζοντας επάξια τον τίτλο του "Πάπα" στην εν λόγω παραεπιστήμη. Έφτασε εκεί που έφτασε εναρμονιζόμενος με το κλίμα της εποχής του ('60ς-'70ς), εκμεταλλευόμενος πρόσωπα, κλέβοντας ιδέες, θέτοντας εξωφρενικές ρητορικές ερωτήσεις κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να μπερδέψει και να προκαλέσει σύγχηση στους συνομιλητές του. Σε εκείνον οφείλουμε μεταξύ άλλων και την δημιουργία πλήθους ερασιτεχνών (εγχώριων και μη), οι οποίοι προσπαθούν να μετρηθούν και να βγάλουν τρελούς αρχαιολόγους, ιστορικούς και φιλολόγους, όταν οι τελευταίοι αμφισβητούν ανοιχτά τις εικασίες τους.